Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2025/6898 E. 2026/5668 K.

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/128 E., 2025/1091 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Erzincan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/155 E., 2022/223 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA 1. Uygulama kadastrosu sonucunda, ... ili ... ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan ve tapuda davacı ... ve müşterekleri adına kayıtlı bulunan eski 2333 parsel sayılı 6.932,14 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 5 22... parsel numarasıyla ve 6.572,07 metrekare yüzölçümlü olarak tespit ve tescil edilmiş; bilahare ihdas ve tevhit işlemleri sonucunda 5 22... parsel numarasıyla 7.212 metrekare yüzölçümlü olarak tescil edilmiştir. 2. Davacı ... dava dilekçesinde; uygulama kadastrosu sonucunda adına hisseli olarak ait taşınmazın yüzölçümünün eksik belirlendiğini ve bu eksikliğin paftada yol olarak bırakılan taşınmazdan kaynaklandığını ileri sürerek, yüzölçümü eksikliğinin giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmaz bölümünün yol vasfında olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile keşif, fen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre dava konusu 5 22... ve 17 parsel sayılı taşınmazları birbirinden ayıran yol ve arkın ilk tesis kadastrosu paftasında mevcut olduğu, 22/2-a uygulama kadastrosunda paftada belirlenen sınırın aynen alındığı ve 5 22... parsel sayılı taşınmazın batı sınırının sabit ve geçerli sınır tipiyle sınırlandırılarak 3402 sayılı Kanun'un Ek-1. maddesi uyarınca yapılan sayısallaştırma uygulamasının kanuna ve yönetmeliklere uygun olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu, gerekçesiyle davacı ... vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı ... temyiz dilekçesinde; uygulama kadastrosu çalışmalarından önce kendisine ait taşınmazın yola ve diğer davalılar adına tescil edildiği, dava konusu parselin batısındaki sulama arkının en az 200-300 yıldır değişmeksizin mevcut olduğu ve arazisiyle arasında bir metre kot farkı bulunduğu, uygulama kadastrosu sırasında arazisinin davalılar lehine kesilerek komşu parsellerin ölçülerinin değişmemesine rağmen kendi arazisinden alınan alanın davalıya yol olarak bırakıldığı, davalıya ait taşınmazın yolunun kadimden beri başka bir parsel içinden geçtiği, yapılan keşif ve dinlenen tanık beyanlarının karara etkili olmadığı ve bunların kabul edilmeme gerekçesinin açıklanmadığı, ilk tesis kadastrosunda bu genişlikte bir yol bulunmadığı hâlde davalılar lehine adeta geçit tesis edildiği ileri sürülerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın uygulama kadastrosu sonucunda yüzölçümünün eksik belirlenip belirlenmediği, bu eksikliğin paftada yol/ark olarak bırakılan alandan veya komşu taşınmazlar lehine yapılan sınırlandırmadan kaynaklanıp kaynaklanmadığına ilişkindir. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ...'un temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, 615,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 116,60 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.10.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.