Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/2756 E. 2026/5311 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 62. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/3186 E., 2025/929 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 29. İş Mahkemesi SAYISI : 2019/200 E., 2023/374 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirket nezdinde Haziran/2016 tarihinden iş sözleşmesinin haksız olarak işveren tarafından feshedildiği, 06.02.2019 tarihine kadar creative director olarak çalıştığını, son aylık maaşının net 10.000,00 TL olduğunu, kullandırılmayan yıllık izninin bulunduğunu, hafta tatilinde ve resmî tatillerde çalışmak durumunda kaldığını ve ücretlerinin ödenmediğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatil ücreti, yıllık ücretli izin ve ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının davalı Şirkette 01.07.2016 tarihinde işe başlamış olduğunu, davacının kendi isteği, bilgisi ve onayıyla iş sözleşmesinin 06.02.2019 tarihinde sona erdiğini, davacının yaratıcı ve sanat geliştiricisi olarak çalıştığını, davacının en son ücretinin brüt 3.750,00 TL olduğunu, yıllık izin alacağı bulunmadığını, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, sektörde iş olmaması ve piyasa daralması nedeniyle son 6 aylık dönemde işyerinde yapılacak iş olmadığından çalışmaya evden devam ettiklerini ve davacının hafta sonu veya resmî tatillerde çalışması olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 01.07.2016-12.04.20 17... .04.2017-06.02.2019 tarihleri arasında creativ directör olarak davalı Şirkette çalıştığı, emsal ücret araştırması, banka kayıtları ve tanık beyanlarına göre aylık ücretinin net 10.000,00 TL, brüt 13.987,77 TL, yemek yardımı ilavesiyle giydirilmiş brüt ücretinin 14.237,77 TL olduğu, işten çıkış kodunun Kod (4) ile bildirildiği, davalı tarafından feshin haklı veya geçerli nedenlere dayandığı ispat edilemediği, davacının fazla çalışma yaptığı, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili günlerinde çalıştığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden yerinde olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Belirsiz alacak davası açılamayacağını, 2. Zamanaşımı def'inin dikkate alınmadığını, 3. Davacının 06.02.2019 tarihinde kendi isteği, bilgisi ve onayıyla dava dışı şirkette işe başladığı, haberi olmaksızın işten çıkarıldığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, 4. Davacının ücretinin hatalı tespit edildiğini, 5. Fazla çalışma yapıldığı, ulusal bayram ve genel tatillerde ile hafta tatillerinde çalışıldığının ispatlanamadığını, 6. Davacının yıllık izinlerini kullandığını, 7. Mahkemece faiz türünün hatalı tespit edildiğini ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin feshi, yıllık ücretli izin, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, fazla çalışma ücret alacakları, ücret ile faiz ve zamanaşımına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 08.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.