Bölge Adliye Mahkemesi 2023/438 E. 2026/1808 K.

T.C.

İSTANBUL

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

43. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO: 2023/438

KARAR NO : 2026/1808

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: (KAPATILAN)BAKIRKÖY 6. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ: 24/11/2022

NUMARASI : 2022/203 Esas - 2022/1057 Karar

DAVA: İtirazın İptali

İSTİNAF KARAR TARİHİ: 07/10/2026

Taraflar arasında görülen dava neticesinde ilk derece mahkemesince verilen hükmün taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine düzenlenen rapor ve dosya kapsamı incelenip gereği görüşülüp düşünüldü;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

DAVA : Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Müvekkili ... ile borçlu ... A.Ş. arasında 20.12.2021 tarihinde ticari taksi plakası satışına ilişkin komisyon ve aracılık sözleşmesi akdedildiğini, Müvekkili tarafından davalı aracı şirkete taksi plakası satış sözleşmesine ilişkin bağlanma parası olarak verilmiş olan 500.000 TL tutarındaki meblağın, müvekkil tarafından taksi plakası alınmasından vazgeçilmesi nedeniyle iadesinin zorunlu olduğunu, davalının Küçükçekmece 2. İcra Müdürlüğü ... Esas sayılı icra dosyasına yapılan itirazın iptali ile takibin devamına, haksız itirazdan dolayı %20 İcra İnkar tazminatına mahkum edilmesine, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP : Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Taraflar arasında imzalanan ticari plaka satışına ilişkin komisyon ve aracılık sözleşmesi ile araç satış sözleşmesi gereği ödenen 500.000 TL cayma akçesi olarak ödediğini, cayma akçesi olarak verilen tutar sözleşmenin her iki tarafına belirli bir meblağı ödeyerek sözleşmeden dönme imkanı verdiğini, davacı taraf her ne kadar verilen paranın bağlama parası olarak verildiğini dile getirse de piyasa koşulları içerisinde bakıldığı zaman cayma akçesi olarak verildiğinin ortada olduğunu, tüm bu hususların 7.maddede garanti altına alındığının açık olduğunu, müvekkile karşı açılan davanın reddini, davacının dava konusu asıl alacağın % 20’sinden aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilmesini, dava masrafları ve avukatlık vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI: İstinaf incelemesine konu kararı veren ilk derece Mahkemesince eldeki dava hakkında yapılan yargılama sonunda, "Somut olayda; davacı ... ile davalı ... A.Ş. arasında 20.12.2021 tarihinde ticari taksi plakası satışına ilişkin komisyon ve aracılık sözleşmesi akdedildiği, bu sözleşme kapsamında davacının davalı aracı şirkete taksi plakası satış sözleşmesine ilişkin olarak 500.000 TL ödeme yapıldığı, daha sonra davacı alıcının tüm dünyada meydana gelen pandemiyi sebep göstererek sözleşmeden döndüğü konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, sözleşmenin tamamlanması halinde sözleşme bedelinden mahsup edilecek 500.000 TL ödemenin, sözleşmeden dönülmesi nedeniyle bağlanma parası olarak mı, yoksa cayma akçesi olarak mı nitelendirileceği ve bu kapsamda davalının iade sorumluluğu hususlarında toplanmaktadır. Davacı ile davalı arasında yapıldığı ileri sürülen 20.12.2021 tarihli sözleşme bir simsarlık sözleşmesidir. Her iki tarafça imzalanmakla adi yazılı şekilde yapıldığı anlaşılan bu sözleşme 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 520. maddesindeki şartlara uygun geçerli bir tellallık sözleşmesi olup tarafları bağlar. Taraflar iş bu sözleşmenin 7. Maddesinde satıştan vazgeçilmesi halinde avans olarak ödenen bedelin alıcıya iade edilmeyeceğini de açıkça kararlaştırmışlardır. Davacı taraf, bu bedelin bağlanma parası olduğunu iddia etmektedir; davalı taraf ise bu bedelin cayma akçesi olduğunu ve iade edilmeyeceğini ileri sürmektedir. TBK m. 177/1 hükmüne göre, kural olarak sözleşme yapılırken bir kimsenin vermiş olduğu bir miktar para, bağlanma parası (pey akçesi) olarak, yani sözleşmenin yapıldığına kanıt olarak verilmiş sayılır. Yani sözleşmenin yapıldığı sırada verilen paranın bağlanma parası (pey akçesi) olduğu karinedir. Paranın cayma parası olduğunu iddia eden taraf bunu ispat etmekle yükümlüdür. Bağlanma parası olarak verilen para, sözleşme ifa edilmediği takdirde kural olarak parayı verene iade edilir. TBK m. 178 hükmüne göre ise sözleşmenin yapılması sırasında taraflardan biri diğerine bir miktar para verir ve aralarındaki anlaşmaya göre parayı veren verdiği parayı karşı tarafa bırakması karşılığında sözleşmeden cayma yetkisine sahip olursa, verilen para cayma parasıdır. Cayma parasının verilmesinden sözleşmenin konusunu oluşturan asli edimin ifa edilmesine kadar olan zaman zarfı içerisinde cayma hakkı kullanılabilir. Cayma parasını veren taraf, ancak verdiği parayı karşı tarafta bırakmak şartıyla; cayma parasını alan taraf ise ancak aldığı paranın iki katını karşı tarafa ödemek şartıyla sözleşmeden dönebilir. Taraflar arasında cayma parasına ilişkin yapılan anlaşmada açıkça cayma parası ifadesinin yer alması gerekmemektedir. Anlaşma metninden kararlaştırılanın cayma parasının olduğunun anlaşılması yeterlidir. Cayma parasını veren, karşı tarafın kusuru nedeniyle sözleşmeden dönüyorsa cayma parasının hakkaniyet gereği cayma parası verene iadesi gerekir. Bu yasal düzenlemeler uyarınca, taraflar arasındaki sözleşmenin 7. Maddesi uyarınca davacı tarafından ödenen 500.000 TL avans ödemesinin sözleşmeden dönülmesi halinde istenemeyeceğinin açıkça kararlaştırıldığı, dolayısıyla avans olarak verilen bu bedel cayma akçesi olarak taraflarca açıkça kararlaştırılmıştır. Davacı, davalının kusuru nedeniyle sözleşmeden döndüğünü ispat edemediği için bedelin tamamen iadesini isteyemeyecektir. Ancak TBK'nun 51, 52 ve 525. maddeleri uyarınca hakkaniyet çerçevesinde değerlendirme yapmak zorunluluk arz etmektedir. Buna göre davalı tarafından verilen hizmetin kapsamı, sözleşmeden dönülmesi nedeniyle davalının uğrayacağı zararın boyutu ve cayma bedeli olarak kararlaştırılan miktarın fahişliği göz önünde bulundurularak hakkaniyet ölçüsünde cayma akçesinden 450.000 TL indirim yapılarak davacıya iade edilmesi gerektiği takdir ve sonucuna varılmıştır. Dolayısıyla bu miktar üzerinden icra takibine yapılan itirazın iptaline, (...)" karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ : Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; aracılık sözleşmesi akdedilirken müvekkil tarafından davalı aracı şirkete ödenen 500.000 TL, ticari plaka satış sözleşmesi için “bağlanma parası” olarak ödendiğini ancak mahkemece müvekkilin yaptığı ödemenin “cayma parası” olarak kabulünün hukuka aykırı olduğunu, aracılık sözleşmesinde yer verilen tabloda da 500.000 TL, toplam satış bedeli olan 3.700.000 TL’den düşüldüğünü, kanun koyucu, sözleşmenin kurulduğu sırada verilmiş olan bir miktar parayı, karineten bağlanma parası olarak kabul ettiğini, mahkemece verilen hükümde sözleşmenin “not” kısmında yer alan düzenlemeye değil, sözleşmenin 7. maddesine dayandırıldığını, müvekkilin her ne sebeple olursa olsun taksi plakası satın almaktan vazgeçmesi karşısında aracı şirkete teslim edilmiş olan satış sözleşmesine ilişkin bağlanma parası, davalı aracı şirket için sebepsiz zenginleşme oluşturacağını, davalı aracı şirket zararı ispat edemediğinden, taksi plakasına ilişkin ileride akdedilecek satım sözleşmesi için verilmiş bulunan bağlanma parasını sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca iade etmek zorunda olduğunu, mahkemece, taraflar arasındaki sözleşmenin 7. maddesi uyarınca davacı tarafından ödenen 500.000 TL avans ödemesinin sözleşmeden dönülmesi halinde istenemeyeceğinin açıkça kararlaştırıldığına karar verilmişse de, gerek sözleşmenin 7. maddesi gerekse de burada atıf yapılan sözleşmenin 2. ve 3. maddelerinde böyle bir kararlaştırmanın bulunmadığını, davalı taraf, dava dışında ya da davada bir savunma vasıtası olarak takas hakkını ileri sürmediğini, davalı vekili, cevap dilekçesinde, müvekkil tarafından ödenmiş olan paranın cezai şart olarak gönderildiğini iddia etmişse de müvekkil tarafından ödenmiş olan 500.000 TL tutarındaki meblağın taksi plakası bedelinden düşülmek üzere ödendiği gerek komisyon ve aracılık sözleşmesinden gerekse de bu ödemeye ilişkin dekonttan açıkça anlaşıldığını, davalı taraf ve vekili geçerli bir mazeret göstermeksizin arabuluculuğun ilk toplantısına katılmadığını, yargılama giderlerinin tamamından sorumlu olması gereken davalı taraf olması gerektiğini, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin de kanuna açıkça aykırı olduğunu, müvekkil tarafından ileride akdedilecek satış sözleşmesi için verilmiş olan paranın, komisyoncu için kararlaştırılmış cezai şart için ödenmiş gibi değerlendirilmesi ve bunun fahiş olduğundan bahisle hakkaniyete dayalı indirim yapılması hukuka aykırı olduğunu, Müvekkil tarafından verilmiş olan paranın sebepsiz zenginleşme hükümleri çerçevesinde tümüyle iadesinin gerekli olduğunu, kabul edilecek kısma ilişkin hakkaniyet ilkesi uyarınca bir belirleme yapılamayacağını, davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin yasal zorunluluk olduğunu, kabul edilecek kısmın hakkaniyet ilkesi uyarınca belirlenmesinin hatalı olduğunu, müvekkil tarafından verilmiş olan paranın tümüyle iadesine hükmedilmesi gerektiğini, alacağın likit kabul edilmesi gerektiğini ve bunun sonucu olarak müvekkil lehine icra inkâr tazminatına hükmedilmesini, davalı lehine takdir edilen vekalet ücreti İstanbul 9. İcra Müdürlüğü üzerinden işleme konulduğunu, istinaf incelemesi sonuna kadar durdurulması için taraflarına tehir-i icra kararı verilmesini, beyanla, ilk derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini talep ve istinaf etmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı arabuluculuk başvuru yapmış olsa da taraflarına arabuluculuk görüşmeleriyle ilgili hiçbir tebligat ya da bildiri gelmediğini, davacı taraf işbu davayı tamamen sözleşme kurulurken dolar kurundaki artış miktarını ve sonrasında düşüşünü görünce kendi lehine kullanmaya çalıştığını, kötüniyetli olarak dolar bazında Türk lirasının değer kazanması sonucu sözleşmeden haksız olarak dönmeye çalıştığını, müvekkil şirket cayma akçesi olarak bu paranın alındığını,sözleşme imzalanmadan gerekli aydınlatmaların hepsini yaptığını,gösterdiği emek ve çalışma sonucu müspet ve menfi zararları karşılığı cayma akçesi olarak bu miktarı aldığını dile getirdiğini, müvekkil imzalanan sözleşme gereği cezai şart ve zararlarını harici olarak talep etmediğini, hakkaniyet ve dürüstlük kuralı dışında taraflar arasında akdedilen sözleşmedeki cezai şartların TBK'daki sözleşmelerin serbestisi ilkesi gereği dikkate alınmadığını, sadece cayma parası üzerinden değerlendirme yapılmış olduğunu ve taraflar arasındaki sözleşmedeki cezai şartların dikkate alınmadığını, eksik inceleme ve gerekli araştırmalar yapılmadığını, verilen karar ile tamamen davacı yönünden hakkaniyetin kullanımı aşılarak adil yargılanma haklarının önüne geçildiğini ve müvekkili büyük zararlara sokarak piyasadaki durumunu telafisi mümkün olmayacak şekilde sarstığını, beyanla, ilk derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep ve istinaf etmiştir.

GEREKÇE : Dava, komisyon sözleşmesi kapsamında ödenen tutarın sözleşmeden dönülmesi nedeniyle iadesi istemiyle başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali davasıdır.

İstinafa gelen uyuşmazlık temelde, taraflar arasında cayma akçesi kararlaştırılıp kararlaştırılmadığı, cezai şart istenip istenemeyeceği, indirim yapılıp yapılamayacağı ile indirime konu edilen tutar bakımından davalı lehine vekalet ücretine hükmedilip hükmedilemeyeceği noktasındadır.

Araç satış sözleşmesi 20/12/2021 tarihinde alıcı olarak davacı ..., satıcı komisyoncusu olarak davalı ... Anonim Şirketi tarafından; ticari plaka satışına ilişkin komisyon veya aracılık sözleşmesi 20/12/2021 tarihinde alıcı olarak davacı ..., Komisyoncu larak davalı ... Anonim Şirketi Yılmaz Şimşek tarafından imzalanmıştır. Komisyon ve aracılık sözleşmesine not olarak eklenen kısımda, "muamele dahil satılmıştır. Alıcı söz konusu plakayı almaktan cayması durumunda gönderdiği kapora iade edilmeyecektir" düzenlemesi yapılmıştır.

Dosyada bulunan banka dekontuna göre, 20/12/2021 tarihinde ... hesabından davalı şirket yetkilisi Yılmaz Şimşek hesabına "ticari plaka alış bedeli" açıklaması ile 500.000,00 TL gönderilmiştir. Söz konusu para transferinin taraflar arasındaki sözleşme kapsamında yapıldığına ilişkin bir ihtilaf bulunmamaktadır.

Davacı tarafından davalıya çekilen Büyükçekmece 13. Noterliğinin 28/12/2021 tarih ve ... YN'lu ihtarnamesi ile, 20/12/2021 akşamında açıklanan ekonomik program neticesinde Türk Lirasının döviz karşısında değerlenmesi nedeniyle edimler arası dengenin bozulduğu iddiasıyla sözleşmeden dönüldüğü ve ödenen 500.000,00 TL'nin ödenmesi ihbar ve ihtar edilmiştir.

Davacı takip alacaklısı tarafından, davalı takip borçlusu hakkında Küçükçekmece 2. İcra Müdürlüğü'nün ... Esas sayılı takip dosyasında, borçlu tarafından geri gönderilmeyen tutarın tahsili sebebine dayalı olarak 500.000,00 TL asıl alacak ve 3.200,00 TL işlemiş faizinin tahsili istemiyle 11/01/2022 tarihli takip talebiyle ilamsız icra takibi başlatılmış, itiraz üzerine takip durmuştur.

Davacı tarafından eldeki dava, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu(İİK)'nun 67. Maddesi uyarınca itirazın iptaline karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

2918 salıyı Karayolları Trafik Kanunu(KTK)'nun 20/1-d maddesine göre, tescil edilmiş araçların her çeşit satış ve devirleri, (...) araç sahibi adına düzenlenmiş tescil belgesi veya trafik tescil kayıtları esas alınarak noterler tarafından yapılır. Noterler tarafından yapılmayan her çeşit satış ve devirler geçersizdir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu(TBK)'nun 29/2. maddesine göre de, Kanunlarda öngörülen istisnalar dışında, ön sözleşmenin geçerliliği, ileride kurulacak sözleşmenin şekline bağlıdır. Anılan yasal düzenlemelere göre, araç satışına ilişkin sözleşmeler ile ön sözleşmelerin noter tarafından yapılması geçerlilik koşuludur. Taraflar arasında araç devrini amaçlayan 20/12/2021 tarihli "araç satış sözleşmesi" noter tarafından yapılmadığından geçerli değildir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu(TBK)'nun 178. Maddesi, cayma parası kararlaştırılmışsa, taraflardan her biri sözleşmeden caymaya yetkili sayılır; bu durumda parayı vermiş olan cayarsa verdiğini bırakır; almış olan cayarsa aldığının iki katını geri verir, şeklinde düzenlenmiştir. Ticari plaka satışına ilişkin komisyon veya aracılık sözleşmesinde sözleşme bedelinin 3.700.000,00 TL olarak kararlaştırıldığı ve 500.000,00 TL'sinin 20/12/2021 tarihinde davalıya ödenmiş olup, sözleşmeye not olarak eklenen kısımda, alıcı söz konusu plakayı almaktan cayması durumunda gönderdiği kaporanın iade edilmeyeceği düzenlendiğine göre, anılan tutar bağlanma parası olarak değil cayma parası olarak öngörülmüştür. Ancak, cayma parası satış bedeline ilişkin ödenen tutar alıcı için öngörülmüş olup, esasen satış tutarına mahsuben yapılan bu ödeme davalının alacağı olmadığından, söz konusu tutar satıcı sıfatı bulunmayan davalıya ait değildir. Bu nedenle davalıya yapılan 500.000,00 TL'nin davacıya iadesi gerekir. Ancak davalı cevap dilekçesinde mahkemenin aksi kanaatte olması halinde cezai şart ve zararlar kapsamında gönderildiğini savunmuştur.

Sözleşmenin 7. Maddesinde düzenlenen cezai şart, alıcı ve satıcı arasında yapılan sözleşmelerden alıcının cayması hali için öngörülmüş olup eldeki davada uygulanması mümkün değildir. Sözleşmenin 3. maddesi ise, alıcının ödemelerini tamamlayıp gerekli evrakları komisyoncuya vermemesi halinde komisyoncunun fesih hakkına bağlı cezai şartı düzenlemiş olup, eldeki davada davalı komisyoncunun feshi söz konusu olmadığından bu maddeye göre cezai şart istenmesi mümkün değildir. Sözleşmenin 2. Maddesi de, alıcının sözleşmeye konu olan ticari plakayı almaktan vazgeçme halinde komisyoncuya ödenecek cezai şarta ilişkindir. Ancak sözleşmede herhangi bir ticari plaka yazılı değildir. Dolayısıyla bu maddenin de uygulanma koşulları bulunmamaktadır. Davalı tarafça, sözleşmeden dönülmesi nedeniyle zarara uğranıldığı da ispat edilememiştir. Bu nedenle ilk derece mahkemesince, davacının ödediği 500.000,00 TL'nin tamamının davacıya iadesine karar verilmesi gerekirken davanın hükümde yazılı olduğu gibi kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davalının tacir olması ve taraflar arasındaki ilişkinin TTK'nın 19/2. maddesi uyarınca ticari ilişki niteliğinde bulunması, ticari işlerde; kanuni, anapara ile temerrüt faizi hakkında, ilgili mevzuat hükümlerinin(TTK m. 9) uygulanacak olması ve 3095 sayılı Kanunun 2/2. Maddesine göre ticari işlerde temerrüt faizinin avans faizi olarak istenebilecek olması nedeniyle dava konusu alacağa ticari faiz uygulanması gerekir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu(TBK)'nun 117. maddesine göre, muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarıyla temerrüte düşer. Borcun ifa edileceği gün, birlikte belirlenmiş veya sözleşmede saklı tutulan bir hakka dayanarak taraflardan biri usulüne uygun bir bildirimde bulunmak suretiyle belirlemişse, bu günün geçmesiyle; haksız fiilde fiilin işlendiği, sebepsiz zenginleşmede ise zenginleşmenin gerçekleştiği tarihte borçlu temerrüte düşmüş olur. Ancak sebepsiz zenginleşenin iyiniyetli olduğu hâllerde temerrüt için bildirim şarttır.

Davalı, davacının Büyükçekmece 13. Noterliğinin 28/12/2021 tarih ve ... YN'lu ihtarnamesi ile verilen 5 günlük sürenin, geçmesiyle 04/01/2022 tarihinde temerrüte düşmüştür. Davacı taraf TTK'nın 1530. Maddesine dayanmış ise de söz konusu düzenlemenin somut olayda uygulanma yeri yoktur. Buna göre, takip tarihine kadar geçen 7 gün için 1.510,27 TL işlemiş faiz alacağı bulunmaktadır.

İİK'nın 67/2. maddesi, itirazın iptali davasında, borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse borçlu (...) diğer tarafın talebi üzerine iki tarafın durumuna, davanın ve hükmolunan şeyin tahammülüne göre, red veya hükmolunan meblağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere, uygun bir tazminatla mahkum edilir, şeklindedir. Buna göre, icra inkar tazminatına hükmedilebilmesi için takibe konu alacağın likit olması zorunludur. Her uyuşmazlığın kendine özgü özelliklerine göre değişmekle birlikte, bir uyuşmazlıkta alacağın likit olup olmadığı belirlenirken alacak ve onun borçlusu birlikte değerlendirilmelidir. Buna göre, likit bir alacaktan söz edilebilmesi için ya alacağın gerçek miktarının belli ve sabit olması ya da borçlusu tarafından belirlenebilmesi için bütün unsurların bilinmesi veya bilinmesinin gerekmekte olması; böylece, borçlunun borç tutarını tahkik ve tayin etmesinin mümkün bulunması; başka bir ifadeyle, borçlunun yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda olması gerekir. Gerek borç ve gerekse borçlu bakımından, bu koşullar mevcut olduğunda ortada likit bir alacak bulunduğu kabul edilmelidir.

Eldeki davada, dava konusu sözleşmede yazılı ve banka kanalı ile yapılan ödemenin iadesine ilişkin alacak likit (belirlenebilir) olup, kabul edilen alacak miktarı üzerinden davacı yararına icra inkar tazminatına hükmedilmesinin şartları oluşmuş bulunmaktadır.

Davalının arabuluculuk görüşmelerine mazeretsiz katılmadığı ileri sürülmüş ise de, arabuluculuk çağrısının davalıya ulaştığına ilişkin dosyada bir belge bulunmadığından davacının söz konusu itirazı nazara alınmamıştır.

HMK'nın 355. maddesi uyarınca kamu düzenine aykırılık ve istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılan istinaf incelemesi sonunda; ilk derece mahkemesince taraflar arasındaki sözleşmenin 7. Maddesi uyarınca davacı tarafından ödenen 500.000 TL avans ödemesinin sözleşmeden dönülmesi halinde istenemeyeceğinin açıkça kararlaştırıldığından dolayı 450.000,00 TL hakkaniyet indirimi yapılarak davacıya verilmesi ve icra inkar tazminatının reddine karar verilmesi isabetli görülmemiş ve bu nedenle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, kaldırma sebebine göre davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, kaldırma kararı doğrultusunda yeniden yargılama yapılmasına gerek bulunmadığından Dairemizce ilk derece mahkemesi kararı düzeltilerek yeniden esas hakkında aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

KARAR: Yukarıda ayrıntısı ile açıklanan nedenlerle;

Davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353(1)b-1 maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, davacı vekilinin istinaf başvurusunun KABULÜ İLE; istinaf incelemesine konu İlk Derece Mahkemesi kararının HMK'nın 353(1)b-2 maddesi uyarınca KALDIRILMASINA,

1-Davanın kısmen KABULÜNE, kısmen REDDİNE,

2-Davalı-takip borçlusunun, Küçükçekmece 2. İcra Müdürlüğü'nün ... Esas sayılı takip dosyasında yapılan icra takibine vaki itirazının 500.000,00 TL asıl alacak ve 1.510,27 TL işlemiş faiz yönünden İPTALİNE, kabulüne karar verilen alacağa takip tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasanın 2/2. Maddesine göre ticari faiz uygulanmasına,

3-Kabulüne karar verilen alacağın %20'si olan 100.302,05 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

4-Başlangıçta peşin olarak alınan 6.077,40 TL harcın, icra harcı 2.516,00 TL ile birlikte alınması gerekli olan 34.258,17 TL harçtan mahsubu ile bakiye 25.664,77 TL karar ve ilam harcının davalıdan alınarak hazineye irat kaydına,

5-Arabuluculuk aşamasında Adalet Bakanlığı tarafından ödenen arabulucu ücreti 1.320,00 TL'nin, davacı yan davasında kısmen haklı çıktığından dava konusunun toplam değerinin redle sonuçlanan kısma oranı sonucu bulunan 4,43 TL'sinin davacıdan alınarak Hazineye irat kaydına; dava konusunun toplam değerinin kabulle sonuçlanan kısma oranı sonucu bulunan 1.315,57 TL'sinin davalıdan alınarak Hazineye irat kaydına,

6-Davacı tarafın yargılama sırasında yapmış olduğu başvuru harcı 80,40 TL, posta ve tebligat gideri 265,00 TL olmak üzere toplam 345,40 TL yargılama masrafının, davacı yan davasında kısmen haklı çıktığından dava konusunun toplam değerinin kabulle sonuçlanan kısma oranı sonucu bulunan 344,24 TL yargılama masrafına, peşin harç 6.077,40 TL, icra harcı 2.516,00 TL ile birlikte eklenerek sonuç olarak 8.937,64 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, dava konusunun toplam değerinin redle sonuçlanan kısma oranı sonucu bulunan 1,16 TL yargılama masrafının davacı yan üzerinde bırakılmasına,

7-Davacı taraf yargılama sırasında kendini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T uyarınca 80.241,64 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8-Davalı taraf yargılama sırasında kendini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T uyarınca 1.689,73 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

9-Karar kesinleştiğinde, HMK Gider Avansı Tarifesinin 5. maddesi uyarınca artan gider avansının davacıya; davalı tarafından yatırılan ve artan delil avansının kendisine iadesine,

10-İstinaf Yargılamasına İlişkin Olarak;

a-Davacı vekilince yatırılan istinaf karar harcının istemi halinde kendisine iadesine,

b-Davacı tarafça istinaf aşamasında yapılan istinaf başvuru harcı 492,00 TL, posta ve tebligat gideri 54,00 TL olmak üzere toplam 546,00 TL yargılama masrafının davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

c-Davalı tarafından başvuru sırasında peşin olarak yatırılan 7.684,87 TL harcın, alınması gerekli olan 30.739,50 TL harçtan mahsubu ile bakiye 23.054,63 TL istinaf karar harcının davalıdan alınarak hazineye irat kaydına,

d-Davalı tarafından istinaf aşamasında yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,

10-Kararın, HMK'nın 359/4 maddesi uyarınca Dairemiz Yazı İşleri Müdürlüğünce taraflara resen tebliğine,

Dair, dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda, gerekçeli kararın taraflara tebliğinden itibaren 2(iki) hafta içerisinde Yargıtay'a temyiz yasa yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 07/10/2026