Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2026/810 E. 2026/7478 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/299 E., 2024/246 K. SUÇ : Bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.04.2024 tarihli ve 2023/299 Esas, 2024/246 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-f-son, 43/1, 168/2, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca neticeten 3 yıl 9 ay hapis ve 95.610,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin hükmün, istinaf talebinden feragat edilmesi üzerine 03.07.2024 tarihi itibarıyla kesinleştirildiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 26.12.2025 tarihli ve 2025/990 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.01.2026 tarihli ve KYB-2026/2019 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM A. Kanun Yararına Bozma İstemi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.01.2026 tarihli ve KYB-2026/2019 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya aslının, diğer sanık ... yönünden istinaf yoluna başvurulması üzerine, 10/09/2021 tarihli dosya gönderme formu ile İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderildiği, diğer sanık ... bakımından da İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 17.09.2024 tarihli ve 2024/5188 esas, 2024/4038 sayılı kararında, adli para cezasında 1/2 oranında indirim yapılmadığından bahisle düzeltme yapıldığı, ancak hapis cezası bakımından düzeltme yapılmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308/A maddesi kapsamında anılan istinaf ilamına yönelik itiraz yasa yoluna başvurularak hukuka aykırılığın giderilebileceği gözetilerek yapılan incelemede; Somut olayda, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158/1-f ve 43. maddeleri uyarınca hükmedilen 5 yıl hapis ve 3187 gün karşılığı adli para cezası üzerinden anılan Kanun'un 168/2. maddesi gereğince 1/2 oranında indirim yapıldığında, 2 yıl 6 ay hapis ve 1593 gün karşılığı adli para cezasına hükmedilmesi ve bunun sonucunda da 5237 sayılı Kanun'un 52. maddesi gereğince günlüğü 30,00 Türk lirası üzerinden 2 yıl 6 ay hapis ve 47.805,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken 3 yıl 9 ay hapis ve 95.610,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilerek fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d. maddesinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; sanık hakkında, bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan mahkûmiyet hükmü kurulurken, temel ceza olarak 5237 sayılı Kanun’un 158/1-f-son maddesi gereğince tayin olunan 4 yıl hapis ve 2550 gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapıldıktan sonra tayin olunan 5 yıl hapis ve 3187 gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 168/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılırken 2 yıl 6 ay hapis ve 1593 gün karşılığı neticeten 47.790,00 TL adli para cezası yerine, 3 yıl 9 ay hapis ve 3187 gün karşılığı 95.610,00 TL adli para cezasına hükmolunmak suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi belirtilen gerekçeyle yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d. maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

II. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.04.2024 tarihli ve 2023/299 Esas, 2024/246 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d. maddesi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; hüküm fıkrasının (3). paragrafında yer alan "3 yıl 9 ay hapis ve 3187 gün karşılığı adli para cezası" ile (5). paragrafında yer alan "(3187*30) 95610 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin çıkartılarak yerlerine sırasıyla, "2 yıl 6 ay hapis ve 1593 gün karşılığı adli para cezası" ve "(1593*30) 47.790,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesine, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.09.2026 tarihinde karar verildi.