Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/10351 E. 2026/11862 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2746 E. 2024/1415 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi; hakkını ararken ceza aldığına, şikayetçinin annesine hakaret ettiğine, bu hususun değerlendirilmediğine, vekalet ücreti verilmesinin hatalı olduğuna ve hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇE Sanığın savunması, katılanların beyanları, tutanaklar, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ve katılanlardan kaynaklanan haksız fiil bulunmadığına, vekalet ücreti verilmesine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesi uyarınca, 3359 sayılı Kanun'un ek 12. maddesinde düzenlenen artırımın 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinden önce uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi sonucu sanık hakkında fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuş ise de bu aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı Kanun 125/4, 43,3359 sayılı Kanun'un ek 12. Maddesi ve 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlar çıkarılarak yerine "Sanığın eylemini sağlık personeline karşı gerçekleştirdiği anlaşıldığından, verilen cezadan 15.04.2020 tarihli 7243 sayılı Kanunun 28. maddesi ile değişik 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanununun Ek 12. maddesi uyarınca taktiren 1/2 oranında artırım yapılarak 547 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen cezada, suçun tek eylemle birden fazla kişiye karşı işlenmiş olması sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 43/2 maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 43/1 maddesi uyarınca takdiren 1/4 oranında artırım yapılarak 683 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın yargılama sürecindeki davranışları, cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri nazara alınarak hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 569 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın ekonomik ve sosyal durumu nazara alınarak 569 gün adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 TL'den paraya çevrilerek sonuç olarak 11.380,00-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi ve diğer kısımların olduğu gibi bırakılması suretiyle, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.06.2026 tarihinde karar verildi.