Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2026/3950 E. 2026/7272 K. – Hizmet Nedeniyle

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/499 E., 2024/125 K. SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Bursa 34. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2024 tarihli ve 2023/499 Esas, 2024/125 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/2 ve 52/2-4. maddeleri uyarınca neticeten 4 yıl hapis ve 100,000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 29.04.2026 tarihli ve 2024/33021 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.06.2026 tarihli ve KYB-2026/64307 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM A. Kanun Yararına Bozma İstemi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.06.2026 tarihli ve KYB-2026/64307 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Katılan Süleyman Kesim'in kolluktaki beyanında, sanığa üç adet forklift makinesi kiraladığını, sanığın bilgisi olmadan bu makineleri kendisinin rızası dışında sattığını, iki adet makineyi iş yerine geri getirdiğini, bir adet makineyi de iş yerinden kendisinin alması gerektiğini söylediğini ve kendisinin de gidip aldığını beyan ettiği, mahkeme huzurunda ise sanıktan alamadığı kira alacağı için sanık lehine etkin pişmanlık hükümlerinin tatbik edilmesine rıza göstermediğini beyan ettiği anlaşılmış ise de, dava konusunun katılana ait makinelere ilişkin devir amacı dışında tasarrufta bulunulmasına ilişkin olması ve fakat katılanın kira alacağı ile ilgili olmaması karşısında, iş makinelerinin iadesi suretiyle dava konusu zararı giderilen sanık hakkında katılan Süleyman Kesim'e yönelik eyleminden dolayı etkin pişmanlık hükümlerinin tatbik edilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir. 2. Öğretide olağanüstü temyiz olarak adlandırılan kanun yararına bozma yasa yolunun koşulları ve sonuçları, "Kanun yararına bozma" başlığı altında 5271 sayılı Kanun'un 3 09... . maddelerinde düzenlenmiştir. 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesi uyarınca, hâkim veya mahkemece verilip istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerde, maddî hukuka veya yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini yasal nedenlerini açıklayarak, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirecektir. Bunun üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı da hükmün veya kararın bozulması istemini içeren yazısına bu nedenleri aynen yazarak Yargıtay ceza dairesine verecek, ileri sürülen nedenlerin Yargıtayca yerinde görülmesi halinde karar veya hüküm yasa yararına bozulacak, yerinde görülmezse istem reddedilecektir. Böylece ülke sathında uygulama birliğine ulaşılacak, hâkim ve mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıklar ile uygulamadaki esaslı yanlışlar ve esasa etkili usul yanılgılarının, toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi sağlanacaktır. 3. İncelenen dosya içeriğine göre; sanığın, ceza infaz kurumu aracılığıyla UYAP üzerinden gönderdiği 16.02.2024 tarihli dilekçesi ile talep konusu hükme yönelik olarak eski hale getirme talebinde bulunduğu, bu talep üzerine Mahkemenin 27.02.2026 tarihli ek kararıyla talebin değerlendirilmesi amacıyla dilekçenin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 18.05.2026 tarihli ve 2026/1510 Esas, 2026/1335 Karar sayılı sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi suretiyle de hükmün istinaf incelemesinden geçerek kesinleştiği belirlenmiştir. 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca istinaf incelemesinden geçerek kesinleşen hükmün, bu haliyle olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği anlaşılmakla; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmiştir.

II. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 06.06.2024 tarihli ve 2024/1897 Esas, 2024/1321 Karar sayılı ilk derece mahkemesinin istinaf talebinin süre yönünden reddine ilişkin ek kararına yönelik sanığın istinaf talebinin esastan reddine ilişkin kararı sonrası, sanığın eski hale getirme talebi üzerine verilen Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 18.05.2026 tarihli ve 2026/1510 Esas, 2026/1335 Karar sayılı kararı yönünden, 5271 sayılı Kanun'un 308/A maddesi uyarınca değerlendirme yapılmak üzere Bursa Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi hususundaki gerekli işlemlerin yapılması amacıyla Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE30.06.2026 tarihinde karar verildi.