Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2026/807 E. 2026/7475 K. – Hizmet Nedeniyle

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/551 E., 2025/117 K. SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma İNCELEME KONUSU KARAR : Son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair karar TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Sanık hakkında, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.03.2025 tarihli ve 2024/551 Esas, 2025/117 Karar sayılı son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair kararına yönelik; Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı) 309/1. maddesi uyarınca, 25.12.2025 tarihli ve 2025/9638 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.01.2026 tarihli ve KYB-2026/2044 sayılı Tebliğnamesi ile dosya Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM A. Kanun Yararına Bozma İstemi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.01.2026 tarihli ve KYB-2026/2044 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, İstanbul 1 Nolu Barosunda kayıtlı sanık avukatın, müşteki vekili sıfatıyla takip ettiği Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetinin 2022/131125 esas sayılı tazminat başvurusu sonunda verilen 04.09.2022 tarihli ve 2022/229033 sayılı karara istinaden, sorumlu sigorta şirketinden 28.09.2022 tarihinde banka havalesi yoluyla 11.878,70 Türk lirası tahsil ettiği halde, şikayetçiye gecikmeli olarak 4.117,61 Türk lirası ödeme yaptığı ve bu miktarı 07.03.2023 tarihine kadar uhdesinde tuttuğu iddiasına ilişkin olarak son soruşturmanın açılmasını gerektirir suç şüphesi bulunduğu, suçun manevi unsuru olan kastın ve delillerin takdir ve değerlendirilmesinin de son soruşturma aşamasında davayı görecek olan mahkemesine ait bulunduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe İnceleme konusu dosya değerlendirildiğinde; 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebileceği; Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.03.2025 tarihli ve 2024/551 Esas, 2025/117 Karar sayılı sanık hakkında son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına ilişkin kararına yönelik şikâyetçi ve Cumhuriyet savcısı tarafından itirazda bulunulduğu ve merci Manavgat 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.04.2025 tarihli ve 2025/346 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiğinin belirlenmesi karşısında; kesin nitelikteki merci kararı yerine, Mahkemece verilen son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair kararın kanun yararına bozma konusu yapılamayacağı anlaşılmakla, kanun yararına bozma isteminin reddine; merci kararına yönelik kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin gereğinin Adalet Bakanlığınca takdir ve ifasına karar vermek gerekmiştir.

II. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

2. Manavgat 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.04.2025 tarihli ve 2025/346 Değişik İş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin gereğinin Adalet Bakanlığınca takdir ve ifasına,

Dosyanın, Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.09.2026 tarihinde karar verildi.