Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2024/9165 E. 2026/9140 K. – Tefecilik

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/994 Esas, 2024/597 Karar SUÇ : Tefecilik HÜKÜM : İlk Derece Mahkemelerince verilen mahkumiyet hükümleri kaldırılarak zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle aynı suçtan mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece 1.Safranbolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2020 tarihli ve 2017/56 Esas, 2020/385 sayılı Kararı ile sanıkların zincirleme tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241/1, 43/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince ayrı ayrı 2 yıl 7 ay 7 gün hapis ve 6 tam gün karşılığı 120,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve aynı Kanun'un 53. maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmedilmiştir. 2.Karabük 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2022 tarihli ve 2020/307 Esas, 2022/190 sayılı Kararı ile sanıkların tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 241/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince ayrı ayrı 1 yıl 8 ay hapis ve 416 tam gün karşılığı 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, aynı Kanun'un 53. maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmedilmiş, sanıklardan ... hakkında aynı Kanun'un 58/6 ve 7. maddeleri gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, ... hakkında hükmedilen hapis cezasının ise aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmiştir.

B. İstinaf Sanıklar müdafiileri ile katılan vekilinin istinaf başvuruları üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince duruşmalı olarak yapılan inceleme sonucu 28.02.2024 tarihli ve 2021/994 Esas, 2024/597 sayılı Karar ile İlk Derece Mahkemeleri tarafından kurulan hükümler kaldırılarak sanıkların zincirleme tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 241/1, 43/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince ayrı ayrı 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezaları ile 416 tam gün karşılığı 12.480,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, aynı Kanun'un 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında aynı Kanun'un 58/6. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanıklar Müdafiilerinin Temyiz İstemleri Sanıklar ile şikayetçiler arasında tefecilik ilişkisi bulunmadığına, iddiaların hukuki ihtilaf niteliğinde araç alım-satım ilişkilerinden kaynaklandığına, yapılan aramalarda tefeciliğe delil olacak hiçbir evrakın bulunmadığına, ele geçen paranın büfenin günlük cirosu olduğuna, tanık beyanlarının soyut iddiaları çürüttüğüne, tanık beyanlarının dikkate alınmadığına, eksik soruşturma yürütüldüğüne, aleyhe bozma yasağının ihlal edildiğine, eksik inceleme ile kurulan mahkûmiyet hükümlerinin bozulması lüzumuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesine aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesinin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı bulunmuştur. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince verilen mahkumiyet hükümlerinin usul ve kanuna uygun olması karşısında sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle hükümlerde sanıklar müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Safranbolu 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine ve Karabük 3. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2026 tarihinde karar verildi.