Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2026/1403 E. 2026/7501 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi EK KARAR SAYISI : 2024/396 E., 2025/741 K. SUÇ : Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık KARAR : Temyiz talebinin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 06.03.2025 tarihli ve 2024/396 Esas, 2025/741 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu uyarınca temyiz edilebilir ve temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.04.2024 tarihli ve 2023/295 Esas, 2024/168 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158/1-f ve son, 43/1, 168/2, 52... . maddeleri uyarınca 3 yıl 8 ay hapis ve 120.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 17.02.2025 tarihli ve 2024/396 Esas, 2025/741 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca TCK'nın 43. maddesinin uygulanmasında artırım oranı azaltılarak sanığın neticeten 3 yıl 5 ay 7 gün hapis ve 112.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılması ve hak yoksunluklarının uygulanması suretiyle hükmün bu yönden düzeltilmesine ve istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin 06.03.2025 tarihli ve 2024/396 Esas, 2025/741 Karar sayılı ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyizi; eksik inceleme ile mahkûmiyet kararı verildiğine ve sanığın beraatine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.09.2026 tarihinde karar verildi.