Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2026/992 E. 2026/9166 K. – İhmali Davranışla

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1607 Esas, 2025/1514 Karar SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma KARAR : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen kararın 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.03.2025 tarihli ve 2023/496 Esas, 2025/107 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2 ve 62. maddeleri gereği 2 ay 15 gün hapis ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53/1-2-3, 5. madde ve fıkraları uyarınca hak yoksunluğuna, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (571 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf Katılanın ve sanık müdafiinin istinaf talepleri üzerine yapılan inceleme neticesinde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 22.05.2025 tarihli ve 2025/1607 Esas, 2025/1514 sayılı Kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğu uygulanmasına ilişkin bendin hükümden tamamen çıkarılarak yerine; "TCK'nın 53/1-e maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezasının infazından sonra başlamak üzere 1 Ay 8 Gün süre ile bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığa isnat edilen suçun mağduriyet unsurunun oluşmadığına, sanığın suça konu dosyayı istinaf etmesinin sonucu değiştirmeyeceğine, tanık beyanının soyut gerekçeler ile hükme esas alınmadığına, herhangi bir ihmalinin bulunmaması nedeniyle kararın bozulması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle kararda sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi gereği İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2026 tarihinde karar verildi.