Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2025/8624 E. 2026/9165 K. – Zimmet

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/4 Esas, 2025/78 Karar SUÇ : Zimmet HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Afyonkarahisar 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.10.2024 tarihli ve 2024/225 Esas, 2024/430 sayılı Kararı ile sanığın zimmet suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a maddesi gereğince beraatine hükmedilmiştir. B. İstinaf Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 07.02.2025 tarihli ve 2025/4 Esas, 2025/78 sayılı Kararı ile katılanlar vekilinin ve O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Delillerin tam olarak toplanmadığına, katılanların ibranameleri imzalarken içeriğini bilebilecek durumda olmadıklarına, sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanık hakkında beraat kararı verildiği halde karar başlığında suç tarihi ve yeri gösterilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi mahallinde düzeltilebilecek maddi hata olarak değerlendirilmiştir. Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılanlar vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, hükümde katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi gereği Afyonkarahisar 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2026 tarihinde karar verildi.