Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2026/3646 E. 2026/9167 K. – Tefecilik

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/102 Esas, 2025/571 Karar SUÇ : Tefecilik HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.04.2016 tarihli ve 2014/118 Esas, 2016/208 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, tefecilik suçu ile korunan hukuki yarar ve bu bağlamda suçun topluma karşı suçlar bölümünde düzenlenmesi karşısında, bu suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamı, diğer bir ifadeyle kamu olduğu, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağının kabulü gerektiği anlaşılmakla, ...'nun sanık hakkında tefecilik suçundan açılan kamu davasında suçtan zarar gören sıfatının gereği olarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 2 33... . maddeleri uyarınca davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunduğu ve temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla, ...'nun katılan sıfatının kaldırılmasına ilişkin İlk Derece Mahkemesinin 16.09.2022 tarihli celsedeki ara kararının kaldırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 237/2 ve 260/1. maddeleri gereğince davaya katılan olarak kabulüne karar verilmiştir.

İstanbul 22. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkında tefecilik suçundan verilen 16.09.2022 tarihli mahkumiyet hükmünün İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince bozularak İlk Derece Mahkemesine gönderilmesinden sonra anılan karara direnme yetkisi olmayıp, kanunen uyma zorunluluğu bulunan mahkemece bozma kararı doğrultusunda 01.11.2024 tarihli karar ile atılı suçtan beraat hükmü kurulduğu, somut olayda hükmün gerekçe içermemesi ve hüküm için önemli olan hususlarda mahkeme kararı ile savunma hakkının sınırlandırılmış olması hallerinden birinin bulunmamasına ve Bölge Adliye Mahkemesince bozma kararının verildiği tarihte yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 280/1-(e-f) madde, fıkra ve bentlerinde düzenlenen durumların söz konusu olmamasına rağmen kararın hukuka aykırı olarak bozulup İlk Derece Mahkemesine gönderildiği, bu kararın 5271 sayılı Kanun'un 280/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesince verilmesi gereken karar olarak kabulünde zorunluluk bulunduğu, bu şekilde verilen hükmün İlk Derece Mahkemesi kararı niteliğinde bulunduğunun kabulü halinde tarafların var olan temyiz haklarının ellerinden alınmış olacağı, bu itibarla mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda kurulan yeni hükmün 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyizen incelenmesinin Anayasa'nın 36. ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde düzenlenen hak arama özgürlüğünün doğal bir sonucu olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Sanığın yüklenen suçtan mahkumiyetine dair İstanbul 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2022 tarihli ve 2020/96 Esas, 2022/532 sayılı Kararının sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 11.10.2023 tarihli ve 2022/3555 Esas, 2023/2906 sayılı Kararı ile yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğinden bahisle 5271 sayılı Kanun'un 280/1-f maddesi uyarınca hükmün bozulmasına karar verilmesi sonrasında, İlk Derece Mahkemesince söz konusu bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde 01.11.2024 tarihli ve 2024/2 Esas, 2024/1023 sayılı Karar ile sanığın tefecilik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir. B. İstinaf Katılanlar vekillerinin istinaf başvuruları üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 19.02.2025 tarihli ve 2025/102 Esas, 2025/571 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Hazine Vekilinin Temyiz İstemi Sanığa isnat edilen suçun unsurları oluşmasına rağmen hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, İstinaf Mahkemesi kararının bozularak sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi Sanığa isnat edilen suçun unsurları oluşmasına rağmen hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın kazanç sağlama kastıyla hareket ettiğine dair şüphe bulunmadığına, İstinaf Mahkemesi kararının bozularak sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılanlar vekillerinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, hükümde katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi gereği İstanbul 22. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2026 tarihinde karar verildi.