Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2023/9255 E. 2026/9163 K. – Rüşvet Alma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/485 Esas, 2020/486 Karar SUÇ : Rüşvet alma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama EK TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği keza 3628 sayılı Kanun'un gerek 7417 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi gerekse değişiklik sonrası 18. maddesinde "... ilgili kamu kurum veya kuruluşlarına bildirilir." hükmünün yer aldığı ancak köy muhtarı olan sanık bakımından İçişleri Bakanlığının ilgili kamu kurumu sayılamayacağı, açıklanan nedenlerle sanık hakkında rüşvet alma suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237. maddesine göre doğrudan zarar görmediği, bu itibarla bahse konu suçtan verilen hükmü temyiz hakkının bulunmadığı, usulsüz olarak verilen katılma kararının da hükmü temyiz hakkı vermeyeceği anlaşılmıştır. Sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, katılan ... vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.02.2020 tarihli ve 2019/260 Esas, 2020/66 sayılı Kararı ile sanık hakkında rüşvet alma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir. B. İstinaf Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 23.03.2020 tarihli ve 2020/485 Esas, 2020/486 sayılı Kararı ile katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın müsnet suçu işlediğinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğuna, sanık hakkında verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, verilen beraat kararının kaldırılarak sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Suç adının İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli karar başlıklarında "rüşvet alma" yerine "rüşvet almak ve vermek" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilecek maddi hata olarak değerlendirilmiştir. Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan ... vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR 1.Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenlerle İçişleri Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca ek Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2.Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle hükümde katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi gereği Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2026 tarihinde karar verildi.