Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2026/4595 E. 2026/9168 K. – İhmali Davranışla

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/958 Esas, 2025/915 Karar SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma KARAR : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen kararın 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece İzmir 22. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2024 tarihli ve 2023/362 Esas, 2024/392 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2 ve 62. maddeleri gereği 2 ay 15 gün hapis ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf Sanığın istinaf talebi üzerine yapılan inceleme neticesinde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 27.03.2025 tarihli ve 2025/958 Esas, 2025/915 sayılı Kararı ile sanık hakkında kurulan hükmün 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden sonra gelmek üzere; "Sanık hakkında 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde yapılan değişiklik de göz önünde bulundurularak 5237 sayılı TCK'nın 53/1-2-3. madde ve fıkralarının uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Hak yoksunluğuna ilişkin kurulan hükmün orantısız olduğuna, suçun unsuru olan somut bir zararın oluşmadığına, disiplin cezası verilmemesine rağmen cezai yaptırıma hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna, usul ve yasaya aykırı kararın bozulması ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle kararda sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi gereği İzmir 22. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2026 tarihinde karar verildi.