Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2026/4761 E. 2026/8617 K. – Mühür Bozma

Konu: Mühür Bozma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2026/4761
Karar No
2026/8617
Karar Tarihi
Konu
Mühür Bozma

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/668 E., 2025/1006 K. SUÇ : Mühür bozma

Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2025 tarihli ve 2025/668 Esas, 2025/1006 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 203/1, 62... . maddeleri uyarınca neticeten 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin kararının, 14.01.2026 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleştiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 23.06.2026 tarihli ve 2026/8433 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.07.2026 tarihli ve KYB-2026/89556 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, ... olan sanık isminin sehven Selçuk Taşdelen olarak yazıldığı, kanun yararına bozma konusu karara ilişkin diğer bilgilerin doğru olması nedeniyle bu hususun maddi hata olduğu değerlendirilerek, gereği düşünüldü:

I. İSTEM A. Kanun Yararına Bozma İstemi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.07.2026 tarihli ve KYB-2026/89556 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Dosya kapsamına göre, sanığın denetim süresi içerisinde işlediği suç tarihinin 11.2016 olarak gösterildiği, gün, ay, yıl olarak gösterilmediği anlaşılmakla, suç tarihindeki tereddüt sanığın lehine yorumlanarak denetim süresi içinde işlenen suç tarihinin 01.11.2016 olarak kabulü ile yapılan incelemede, Sanığın eylemine uyan 07.01.2014 tarihinde işlediği mühür bozma suçu için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zaman aşımının 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e. maddesi gereğince 8 yıl olacağı, zaman aşımını kesen son işlem olan sanığın mahkeme huzurundaki savunmasının alındığı 17.04.2014 tarihinden, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklandığı 17.12.2025 tarihine kadar geçen süreden, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 23.05.2014 tarihi ile denetim süresi içinde işlediği 01.11.2016 tarihi arasında geçen durma süresi mahsup edildiğinde, 8 yıllık asli dava zaman aşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından, zaman aşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. Yargılama konusu mühür bozma suçu için, 5237 sayılı Kanun'un 203. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü; 5271 sayılı Kanun'un 231/8-son. maddesi uyarınca, Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.04.2014 tarihli ve 2014/184 Esas, 2014/490 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının kesinleştiği 23.05.2014 ile Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.09.2022 tarihli ve 2021/284 Esas, 2022/327 Karar sayılı kararına konu denetim süresi içerisinde işlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun suç tarihi olan 01.11.2016 (Karar başlığında 11/2016 olarak belirtilen suç tarihi sanık lehine 01.11.2016 olarak değerlendirilmiştir.) arasında zamanaşımının durduğu; durma süresi de dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 67/2-a. maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 17.04.2014 tarihinden hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 67/2-a ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca gerçekleşen olağan zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla önceki hüküm aynen açıklanarak mahkûmiyet hükmü kurulması Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun'un 309/4-d. maddesi gereği bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

II. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2025 tarihli ve 2025/668 Esas, 2025/1006 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun'un 309/4-d. maddesi uyarınca bozma nedeni sanığın cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince olağan zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.10.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2026/4761, K. 2026/8617, T. 05.10.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2026-4761-e-2026-8617-k-142e5c5eee1e