Yargıtay · 8. Hukuk Dairesi

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2024/4674 E. 2026/3001 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/4674
Karar No
2026/3001
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/953 E., 2024/1259 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya Kadastro Mahkemesi SAYISI : 2023/29 E., 2024/15 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA 1. Kullanım kadastrosu sırasında, ... köyü çalışma alanında bulunan 1 63... ve 35, 2 37... , 2 38... ile 2 39... parsel sayılı 24.167,67 m², 90.248,06 m², 8.235,13 m², 8.220,59 m² ve 15.644,89 m² yüzölçümlü taşınmazların kadastro tutanağının beyanlar hanesine "6831 sayılı Orman Kanunu’nun 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarılarak kullanıcısız olduğu" şerhi yazılarak Hazine adına tespit edilmiştir.

2. Davacı ... vekili dava dilekçesinde; dava konusu taşınmazların müvekkilinin fiili kullanımında bulunduğunu ileri sürerek, taşınmazlar üzerinde müvekkili adına şerh verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile keşif, teknik bilirkişi raporu, hava fotoğrafları ve mahalli bilirkişi beyanlarına göre dava konusu taşınmazlarda 31.12.2011 tarihinden önce davacı lehine fiili kullanımın ispatlanamadığı, taşınmazların vasfının 1953 yılından bu yana değişmediği ve zirai kullanım bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı ... vekili ve davalı Hazine vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davacı ... vekili ve davalı Hazine vekilinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı ... vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazların muris ve müvekkili tarafından uzun yıllardır zilyetlikle tarım arazisi olarak kullanıldığını, taşınmazların taşlık vasıftan ihya edilerek tarıma elverişli hale getirildiğini ve kullanım kadastrosuna dahil edilmediğini, İlk Derece Mahkemesince memleket haritaları ve uydu görüntüleri getirtilmeden eksik inceleme ile karar verildiğini, hava fotoğrafları ve teknik bilirkişi incelemesinin yetersiz olduğunu, kapsamlı bilirkişi kuruluyla yeniden keşif yapılması gerektiğini, 2/B kapsamında taşınmazların orman niteliğini kaybedip kaybetmediğinin bilimsel yöntemlerle belirlenmesi gerektiğini, davacı tarafın 2011 öncesi kullanımının ispatlanamadığı yönündeki değerlendirmenin hatalı olduğunu ve istinaf incelemesinde itirazların değerlendirilmeden esastan ret kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazlarda davacı lehine 31.12.2011 tarihinden önce fiili kullanımın bulunup bulunmadığı ve buna bağlı olarak beyanlar hanesine davacı adına kullanıcı şerhi verilip verilemeyeceğine ilişkindir. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun'un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, 427,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 304,40 TL'nin temyiz edenden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 28.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2024/4674, K. 2026/3001, T. 28.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-hukuk-dairesi-2024-4674-e-2026-3001-k-838ee0140b95