Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/5051 E. 2026/4958 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/226 E., 2023/847 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 3 ay süre ile geri alınmasına ve mahsuba ilişkin hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesince kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4 ve 63. maddeleri uyarınca 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen adli para cezasının 20 eşit taksitler halinde ödenmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; sanığın sosyal medya hesabı üzerinden canlı yayın açarak seyrine devam ettiği ve seyir halinde iken cep telefonu ile ilgilendiği hususları gözetildiğinde sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; ceza miktarına ve sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kararın eksik araştırmaya dayalı olduğuna, kusur durumuna, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 22/6. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 19.03.2019 tarihinde, saat 08.45 sıralarında, sanığın, sevk ve idaresindeki kamyon ile açık havada, gündüz vakti, azami hız limitinin 90 km/s olarak belirlendiği, yerleşim yeri dışında, tek yönlü, 10,5 mt genişliğinde, üç şeritli, sağında 250 cm genişliğinde banket bulunan asfalt kaplama, zemini kuru, yatay güzergâhı düz, düşey güzergâhı eğimsiz, görüşe engel bir bir durumun ve yol sorununun bulunmadığı otoyolda sağ şeritte seyri sırasında, emniyet şeridine yönelerek aracının sağ ön kısımları ile emniyet şeridinde düşük hızda seyreden ve hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen sürücü Y. U. yönetimindeki yol temizleme kamyonunun sol arka kısımlarına çarpması neticesinde, sanığın aracında bulunan bir kişinin ölmesiyle sonuçlanan olayda, sanığın asli kusurlu olduğu ve seyir halindeyken cep telefonu ile sosyal medya üzerinden canlı yayın yaparken kazanın meydana geldiği gözetildiğinde eylemini bilinçli taksir koşullarında gerçekleştirdiğinin kabulü ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde, asli kusuru ile neticeye sebep olan sanık hakkında belirlenen temel ceza orantılılık ilkesine aykırı şekilde az bulunmuş ve sanığın sosyal medya üzerinden açtığı canlı yayın sırasında telefonunu araca sabitlediği, seyir sırasında ölenin telefon ile ilgilendiği gözetildiğinde bilinçli taksir koşullarının oluşmadığının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan yeniden hüküm kurulmuş ve sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanığın sevk ve idaresindeki kamyon ile seyir halinde iken sosyal medya hesabı üzerinden canlı yayın yaptığı, cep telefonunu görüş alanı içerisinde olacak şekilde aracının ön camına sabitlediği, kazanın hemen öncesinde yayına mesaj geldiği ve devamında sanığın seyir halinde bulunduğu şeritten sağa doğru yönelerek bankette bulunan yol temizleme kamyonuna çarptığı olayda, görüş alanı içerisinde bulunan cep telefonu ile ilgilenmesi ve canlı yayın esnasında gelen bildirim ve mesajların ekrana yansıması nedeniyle sanığın telefonu ile ilgilendiği, dikkatinin dağılmasının ve sürüş güvenliğinin etkilenmesinin kaçınılmaz olduğu, nitekim canlı yayına gelen mesajın hemen sonrasında kazanın gerçekleştiği, bu itibarla neticeyi öngörmesine rağmen eylemine devam eden sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasının isabetli olduğu gözetilmeksizin, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2026 tarihinde karar verildi.