Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/4855 E. 2026/4959 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2043 E., 2022/3601 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince sanığın beraatine ilişkin hükme yönelik katılan Y. K. nin ve katılan ... vekilinin istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri; kararın eksik araştırmaya dayalı olduğuna, sanığın çekicisini dinlenme tesisinde bulunan yol ayrımına park etmekle diğer araçların geçişine engel olduğuna, sanık hakkında beraat kararı verilmesinin usûl ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 28.10.2019 tarihinde saat 02.42 sıralarında, yağmurlu havada, gece vakti, aydınlatması mevcut, azami hız limitinin 30 km/s olarak belirlendiği, yerleşim yeri dışında, tek yönlü, 7 mt genişliğinde, iki şeritli asfalt kaplama, görüşe engel bir bir durumun ve yol sorununun bulunmadığı dinlenme tesisi park alanında, sanığın, sevk ve idaresindeki çekiciyi dinlenme tesisi içinde yer alan yol ayrımının devamında yolun sağ şeridine park ederek aracında uyuduğu sırada, sürücü ...'ın yönetimindeki otomobili ile otoyoldan dinlenme tesisine giriş yaparak bir süre ilerledikten sonra park halindeki çekiciye arkadan çarpması sonucunda, sürücü ...'ın ölümü, katılanın ise basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda, İlk Derece Mahkemesince, kaza tespit tutanağı ve kusura ilişkin bilirkişi raporları doğrultusunda sanığın taksire dayalı kusurunun bulunmadığının kabulü ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığının dava dosyası içeriğine uygun olarak kabul ve takdir kılındığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca, Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2026 tarihinde karar verildi.