Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/5170 E. 2026/4545 K. – Kasten Öldürmeye

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1419 E., 2024/4153 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarına göre sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.02.2024 tarihli ve 2023/286 Esas, 2024/73 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.11.2024 tarihli ve 2024/1419 Esas, 2024/4153 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; teşebbüsün derecesine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne, vasfa, eksik incelemeye, haksız tahrikin derecesine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, adli raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan katılan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya kapsamına göre; sanık ...'in babası olan ...'in saat 01.00 sıralarında, sanık ... ve inceleme dışı sanıklar ... ve ...'un içinde bulunduğu aracın yanından dikiz aynasına çarparak geçtiği, bu sebeple aralarında tartışma başladığı, tanık ...'ın olayı görerek sanık ...'e haber verdiği, ...'in, tanık ...'in kullandığı motosikletin arkasına binerek yanına aldığı av tüfeği ile olay yerine geldiği, temyiz dışı katılan ... ile ..., ... ve ...'u arbede halinde gördüğü, bunun üzerine katılan ...'e hamili bulunduğu av tüfeği ile bir el ateş ederek, sağ ayak bileğinden yaraladığı anlaşılan olayda; atış sayısının tek oluşu, hedef alınan bölge bir arada değerlendirildiğinde, sanığın katılana yönelik öldürme kastıyla hareket ettiği hususunun şüpheli kaldığı, bu itibarla sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesindeki ilkeler ve aynı Kanun'un 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi ve katılanın yaralanması gözetilerek, temel ceza tayininin üst sınıra yakın olacak şekilde belirlenerek hüküm kurulması yerine, yazılı şekilde suç vasfında yanılgılı değerlendirme sonucu kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet kararı verilmesi suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi ''suç vasfında yanılgılı değerlendirme'' yönünden yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.11.2024 tarihli ve 2024/1419 Esas, 2024/4153 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Bergama Ağır Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2026 tarihinde karar verildi.