Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/5050 E. 2026/4503 K. – Kasten Yaralama

Konu: Kasten Yaralama Neticesinde Ölüme Neden Olma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2025/5050
Karar No
2026/4503
Karar Tarihi
Konu
Kasten Yaralama Neticesinde Ölüme Neden Olma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/229 E., 2025/448 K. SUÇ : Kasten Yaralama Neticesinde Ölüme Neden Olma HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Viranşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2023 tarihli ve 2023/18 Esas, 2023/503 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 87/4, 29, 62... . maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.01.2025 tarihli ve 2024/229 Esas, 2025/448 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanığın savunma hakkının kısıtlanmasına ilişkindir.

2. Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; kastın yokluğuna, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılmasına ve haksız tahrik oranına ilişkindir.

III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik inceleme bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, maktulden sanığa yönelen haksız söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında ve derecesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya kapsamına göre, maktul ... ve kardeşi ...'un, sanık ... ...'in kayın biraderi oldukları ve aralarında kız kardeşleri nedeniyle anlaşmazlık bulunduğu, olay tarihinde maktul ... ile kardeşi ...'un sabahın erken saatlerinde sanık ...'in evinin etrafında araba ile dolaştıkları ve işe gitmek üzere evden çıkan sanık ...'in önünü kestikleri, ...'un elindeki sopa ile sanık ...'e vurduğu, yaşanan kavga neticesinde sanık ...'in kalbinden bıçaklayarak maktul ...'i öldürdüğü olayda; sanığın maktulün doğrudan göğüs bölgesini hedef alması, yaranın niteliği, kullanılan aletin elverişliliği hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından sanık hakkında kasten öldürme suçundan hüküm kurulması yerine yazılı şekilde suç vasfında yanılgıya düşerek kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR Gerekçe bölümünün (2) nolu paragrafında açıklanan nedenlerle, sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.01.2025 tarihli ve 2024/229 Esas, 2025/448 Karar sayılı kararının "suç vasfı" yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Viranşehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2025/5050, K. 2026/4503, T. 09.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2025-5050-e-2026-4503-k-7bcb909af8a6