Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/729 E. 2026/4510 K. – Olası Kastla

Konu: Olası Kastla Nitelikli Öldürme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2025/729
Karar No
2026/4510
Karar Tarihi
Konu
Olası Kastla Nitelikli Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/3046 E. 2024/3285 K. SUÇ : Olası kastla nitelikli öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edelerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.05.2024 tarihli ve 2023/403 Esas, 2024/319 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında olası kastla nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1.f, 21/2, 62... . maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.10.2024 tarihli ve 2024/3046 Esas, 2024/3285 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ile sanık ve müdafiinin istinaf istemlerinin 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık müdafiİnin temyiz sebepleri özetle; eylemin olası kastla işlenmediğine, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve hükme esas alınan raporların eksik olduğuna ilişkindir.

2. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; eylemin doğrudan kast ile işlendiğine ve takdîri indirime ilişkindir.

III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, takdîri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya kapsamına göre, sanık ve maktulün daha önceden tanışmadıkları, olay günü maktulün yanında bulunan eroini damarlarını bulamadığı gerekçesi ile enjekte edemediği, sanıktan enjekte etmesini istediği, sanığın maktulden aldığı uyuşturucu maddeyi kaynatmak sureti ile önce maktule enjekte ettiği daha sonra kendisine enjekte ettikten sonra yanlarında bulunan ...'nın kendisine enjekte ettiği, aksi ispatlanamayan beyana göre eşit miktarda enjeksiyon yapıldığı, maktulün ölümü üzerine alınan raporda "kişinin uyuşturucu kullanma alışkanlığı olduğu, 17/06/2023 tarihinde vücuduna uyuşturucu madde enjekte edilmesi sonrası fenalaşarak olay yerinde öldüğü, otopsisinde sağ kolunda iğne izleri görüldüğü, iç organlarda tespit edilen makroskopik bulgular, iç organların histopatolojik tetkikinde elde edilen bulgular, alınan doku örneklerinin Kimya İhtisas Dairesi’nde yapılan incelemesinde uyuşturucu ve uyarıcı maddeler bulunduğu ve ölümün meydana geliş şekli dikkate alındığında; kimyasal analizlerinde

vücut sıvılarında da çoklu uyuşturucu veya uyarıcı maddeler tespit edilen kişinin ölümünün uyuşturucu ve uyarıcı madde zehirlenmesi sonucu meydana gelmiş olduğu, Kişinin vücudunda tespit edilen uyuşturucu ve uyarıcı maddelerin tek başına ölüm meydana getirebilecek düzeyde olduğu, kişinin ölüm olayında uyuşturucu ve uyarıcı madde zehirlenmesi dışında başkaca bir ortak neden bulunmadığı" tespitinin yapıldığı olayda; sanık ile maktul arasında öldürmeyi gerektirir bir husumet bulunmadığı, sanığın ölüm neticesini kabullendiğine ilişkin delil bulunmadığı, maktulün kendi isteği üzerine sanığın eroini enjekte ettiği, maktule enjekte ettiği miktarda kendisine de enjekte ettiği ve vücudunda olay öncesinde alınan başka uyuşturucu ve uyarı maddelerinde bulunduğu anlaşılan maktulün ölümüne neden olan sanığın dikkat ve özen yükümlülüğüne uymayarak eylemini gerçekleştirmesi sonucu öngörmediği ölüm sonucunun ortaya çıktığı, bu hali ile sanığın basit taksirle hareket ettiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında maktule yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 85/1 ve 22/2. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde olası kastla öldürme suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.10.2024 tarihli ve 2024/3046 Esas, 2024/3285 Karar sayılı kararının "suç niteliği" yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2.maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma ilâmının içeriği dikkate alınarak sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değil ise salıverilmesi için müzekkere yazılmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2025/729, K. 2026/4510, T. 09.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2025-729-e-2026-4510-k-3d0374c7e077