Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/2815 E. 2026/4495 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/130 E., 2025/316 K. SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması, kısmi temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün düzeltilerek onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.12.2024 tarihli ve 2024/477 Esas, 2024/473 Karar sayılı kararı ile, 1. Sanık hakkında müşteki ...'e yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-e, 35/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 10... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, ancak sanığın 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca kazanılmış hakkı gözetilerek neticeten 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2. Sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.02.2025 tarihli ve 2025/130 Esas, 2025/316 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, gerekçesizliğe, adil yargılanma hakkının ihlaline, sanığın öldürme kastıyla hareket etmediğinden bahisle suç vasıflarına, kabulün hatalı olduğuna, sübuta, olası kast ve taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, haksız tahrikin varlığına, eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine,gönüllü vazgeçmeye ilişkindir.

III. GEREKÇE 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, sanık tarafından gerçekleştirildiği saptanan eylemlere uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanık lehine uygulanmasına karar verildiği, gönüllü vazgeçme koşullarının oluşmadığı, adil yargılanma hakkının ihlali niteliğinde iş veya işlem bulunmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Oluşa, dosya kapsamına ve aksi kanıtlanamayan savunmaya göre sanığın öldürmeye teşebbüs eylemlerini olaydan önceki tarihte motosikletini çaldıklarını düşündüğü katılan ve müştekiye yönelik olarak işlemesi, bu hususta şüpheliler belirlenemediği için halen derdest bulunan 2023/28754 soruşturma sayılı bir dosyanın bulunması, çeşitli motosiklet hırsızlığı suçlarından kayıtları bulunan katılan ve müştekinin olay anında da çalıntı bir motosikletle seyir halinde bulunmaları birlikte nazara

alındığında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca asgari oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla cezalar tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabule göre de; 3. Sanık hakkında müşteki ...'e yönelik eylemi nedeniyle tayin olunan 7 yıl 6 ay hapis cezasının aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından oluşan kazanılmış hak nedeniyle,“7 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infaz edilmesine” karar verilmesi gerekirken, sanığın “7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde (2) ve (3) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.02.2025 tarihli ve 2025/130 Esas, 2025/316 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.06.2026 tarihinde karar verildi.