Bölge Adliye Mahkemesi 2026/491 E. 2026/1684 K.

T.C. İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO : 2026/491 KARAR NO : 2026/1684

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : İZMİR 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ : 17.12.2025 NUMARASI : 2023/482 ESAS - 2025/1184 Karar DAVANIN KONUSU : Tazminat KARAR TARİHİ : 22.10.2026 KARAR YAZIM TARİHİ : 22.10.2026

İzmir 4.Asliye Ticaret Mahkemesinin 17.12.2025 tarih 2023/482 E. - 2025/1184 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, üye .... tarafından düzenlenen rapor dinlenip ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendi. GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ : DAVA : Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 29/11/2014 tarihinde saat 17:45 sıralarında Kısıkköy Sanayi Sitesinden çıkıp ışıklı kavşağa geldiğini, yayalara yeşil, araçlara kırmızı ışık yandığı sırada karşıdan karşıya geçmek istediği esnada davalı ...'in maliki, davalı ...'ın sürücüsü olduğu ... plakalı aracın davacıya çarpması sonucunda yaralandığını, davacının sağır ve dilsiz olduğundan hayatının hiçbir döneminde kırmızı ışıkta geçmediğini ve bu hususta son derece dikkatli olduğunu, kaza nedeniyle hayati tehlike geçirecek şekilde ağır yaralandığını ve vücudunda kırıklar oluştuğunu, davalı sürücünün kazada asli kusurlu olduğunu, kazaya neden olan aracın davalı .... A.Ş. (... . A.Ş.) nezdinde zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı olduğunu, davacının döküm ustası olarak haftalık 500-550 TL ücretle çalışırken kaza nedeniyle iş yapamaz hale geldiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla çalışamadığı günlere ilişkin kazanç kaybı, tedavi için yaptığı yol ve iaşe giderleri ile kalıcı iş göremezlik zararı karşılığı olmak üzere 10.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden, davalı sigorta şirketi yönünden ise dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, sigorta şirketi yönünden poliçe kapsamı ile sınırlı olmak kaydıyla davalılardan müştereken ve müteselsilen, 40.000,00 TL manevi tazminatın ise olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'tan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. CEVAP : Davalı ... A.Ş. (.... A.Ş.) vekili cevap dilekçesinde özetle; kazaya karışan ... plakalı aracın müvekkili şirket nezdinde zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, müvekkilinin sorumluluğunun sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, davacının sigortalı aracın kusurunu ve meydana gelen zararı ispat etmesi gerektiğini, 6111 sayılı Kanun gereği tedavi gideri ve geçici iş göremezlik zararının poliçe kapsamı dışında kaldığını, davacının kaza sebebiyle elde ettiği gelir ve tazminatların mahsubu gerektiğini, faizin ancak dava tarihinden itibaren talep edilebileceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı sigorta şirketi yönünden davanın dayanağının zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi olduğunu, davalılar arasında dava arkadaşlığı bulunduğundan görevli mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu ve görevsizlik kararı verilerek dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi gerektiğini, esas yönünden davacının solunu kontrol etmeden yola çıktığını ve kazanın davacının asli kusuru nedeniyle meydana geldiğini, müvekkilinin kusurlu olmadığını, tazminat taleplerinin fahiş olduğunu, davacının emekli olduğunu, zararın ispatı gerektiğini, davacının kazayı sebepsiz zenginleşme aracı yapmak istediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; görevli mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu, kazada davacının kusurlu bulunduğunu, tazminat taleplerinin fahiş olduğunu, davacının emekli olduğunu, meydana gelen zararın ispatı gerektiğini, tedavi giderlerinin SGK tarafından karşılanması gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. DAİREMİZ KALDIRMA KARARI ÖNCESİ İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ : Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı sürücü ...'ın %100 oranında asli kusurlu, yaya davacı.....nın kusursuz olduğu, davacının 6.480,48 TL geçici iş göremezlik, 33.640,83 TL sürekli iş göremezlik ve 100,00 TL tedavi gideri zararı bulunduğu, olay nedeniyle davacı lehine 25.000,00 TL manevi tazminat takdiri gerektiği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. DAİREMİZİN KALDIRMA KARARI ÖZETİ : Dairemizin 01.06.2023 tarihli, 2020/1791 Esas ve 2023/847 Karar sayılı kararıyla; kırmızı ışık ihlali yönünden iki alternatifli kusur raporu düzenlendiği, mahkemece henüz kesinleşmeyen ceza davasındaki maddi kabule göre kusur belirlendiği, ceza dosyasının sonucu beklenerek kesinleşen maddi olguların dikkate alınması gerektiği, davacının emeklilik sonrası gerçek ve net geliri ile aktif çalışma süresine ilişkin araştırmanın yetersiz olduğu, bu hususlar araştırıldıktan sonra TRH-2010 yaşam tablosu ve progresif rant yöntemiyle, pasif dönemde asgari geçim indirimi dışlanarak hesaplama yapılması, rapora yönelik itirazların giderilmesi, usuli kazanılmış haklar gözetilerek sigorta şirketinin sorumlu olduğu poliçe limiti belirtilmek suretiyle hüküm kurulması gerektiği gerekçeleriyle tarafların istinaf başvurularının esasa ilişkin sebepler incelenmeksizin kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının HMK'nın 353/1-a-6. maddesi uyarınca kaldırılmasına, dosyanın mahkemesine gönderilmesine ve sair istinaf itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir. DAİREMİZİN KALDIRMA KARARINDAN SONRAKİ İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ : Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, kaldırma kararı sonrasında Menderes 3. Asliye Ceza Mahkemesinin dosyasının kesinleştiği anlaşılmakla ceza dosyasının celbedildiği, İTÜ Karayolları Kürsüsünden kusur raporu alındığı, davacının gelirinin tespiti amacıyla araştırma yapıldığı, 02.04.2024 tarihli raporda sürücü ... ile yaya .....'nın ayrı ayrı %50 oranında kusurlu olduklarının belirlendiği, 23.05.2025 tarihli aktüerya raporunda 1.903,20-TL geçici iş göremezlik, 129.759,53-TL sürekli iş göremezlik ve 50,00-TL tedavi gideri tazminatı hesaplandığı, davanın belirsiz alacak davası niteliğinde olduğu ve kaldırma öncesi artırmanın HMK'nın 107/2. maddesi kapsamında talep artırımı olmakla birlikte kaldırma sonrasında verilen 02.07.2025 tarihli dilekçenin ıslah olarak nitelendirildiği, ıslah tarihine kadar zamanaşımı sürelerinin dolduğu ve davalıların zamanaşımı def'inde bulundukları, manevi tazminata yönelik kaldırma yapılmadığından önceki 25.000,00-TL manevi tazminatın korunması gerektiği gerekçeleriyle maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne, 1.903,20-TL geçici iş göremezlik, 33.640,83-TL sürekli iş göremezlik ve 50,00-TL tedavi gideri tazminatının davalı sigorta şirketi 268.000,00-TL teminat limitiyle sınırlı olmak üzere dava tarihinden, diğer davalılar kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin maddi tazminat talebinin zamanaşımı nedeniyle reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, 25.000,00-TL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir. Karara karşı davacı vekili, davalı .....A.Ş. vekili ve katılma yoluyla davalılar ... ile ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. İSTİNAF NEDENLERİ : Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığını, dosyanın daha önceki istinaf incelemesinde de belirsiz alacak davası olarak kabul edilerek incelendiğini, bu konuda bir netlik bulunmaması halinde dahi HMK'nın 119. maddesi uyarınca hâkim tarafından süre verilerek talebin ve davanın niteliğinin netleştirilmesi gerektiğini, alacak miktarının hesaplanmasının uzmanlık gerektirdiğini ve 18.06.2015 tarihli cevaba cevap dilekçesi ile 15.11.2017 tarihli dilekçelerinde bu hususun açıkça belirtildiğini, kaldırma kararı öncesinde 03.12.2019 tarihli dilekçe ile maddi tazminat talebinin 51.291,02-TL'ye çıkarıldığını, kaldırma kararı sonrasında yeniden tahkikat yapılarak alınan bilirkişi raporu doğrultusunda sunulan 02.07.2025 tarihli dilekçenin konu ve sonuç kısımlarında talep artırımı yapıldığının açıkça ifade edildiğini ve dilekçede ıslah kelimesinin geçmediğini, talep artırımının birden çok kez yapılabileceğini, ilk talep artırım dilekçesini talep artırımı olarak kabul eden mahkemenin şekil ve içerik olarak aynı olan ikinci dilekçeyi ıslah olarak değerlendirmesinin hukuka aykırı olduğunu, 02.07.2025 tarihli dilekçe doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini, kaza nedeniyle davacının akciğer zarında yırtılma, sol kolunda kırık ve vücudunun çeşitli yerlerinde yaralanmalar meydana geldiğini, sol kolunu halen güçlükle hareket ettirdiğini, sağır ve dilsiz olan davacının hayatını zor şartlarda sürdürdüğünü, davanın yıllardır devam ettiği de gözetildiğinde hükmedilen manevi tazminatın düşük olduğunu istinaf nedenleri olarak ileri sürmekle kararın kaldırılmasını istemiştir. Davalı ..... A.Ş. vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; 2918 sayılı Kanun'un 97. maddesi uyarınca dava yoluna gidilmeden önce müvekkili şirkete usul ve mevzuata uygun yazılı başvuru yapılmadığından ve başvuru aşamasında sunulması gereken zorunlu belgeler sunulmadığından davanın usulden reddi gerektiğini, davanın zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiğini, kırmızı ışık ihlalinin kim tarafından yapıldığı belli olmadığından farazi olarak %50 kusur atfedildiğini, dosyadaki raporlarda sigortalı sürücünün %25 ve %50 kusurlu olduğu yönünde çelişkili görüşler bulunduğunu ve çelişkiyi giderir denetime elverişli bir rapor alınmadığını, maluliyet raporunun davacının gerçek durumunu yansıtmadığını ve kaza ile illiyetli olmayan arazları da içerdiğini, Genel Şartlar ve 6111 sayılı Kanun gereğince geçici iş göremezlik ve tedavi giderlerinden SGK'nın sorumlu olduğunu, tazminat hesabının TRH 2010 yaşam tablosu ve %1,8 teknik faiz ile yapılması gerektiğini, Anayasa Mahkemesi iptal kararının geriye yürümediğini ve 7327 sayılı Kanun ile yapılan düzenleme gereğince de bu yöntemin uygulanması gerektiğini, müvekkili şirketin sorumluluğunun poliçe limiti ve gerçek zarar ile sınırlı olduğunu, davacının kaza nedeniyle elde ettiği gelir ve tazminatların güncellenerek hesaplanacak tazminattan mahsubu gerektiğini, tehiri icra talebinin kabulü gerektiğini istinaf nedenleri olarak ileri sürmekle kararın kaldırılmasını istemiştir. Davalı ... vekili katılma yoluyla istinaf başvuru dilekçesinde özetle; sağır ve dilsiz olan davacı yayanın yola çıkmadan önce çevre kontrolünü çok daha dikkatli yapması gerektiğini, davacının keşif sırasındaki beyanında havanın karanlık olduğunu, sola baktığını ve uzaktan hızla araçların geldiğini gördüğünü ancak kendisine yeşil ışık yandığını düşünerek karşıya geçmeye başladığını ikrar ettiğini, ışık ihlalinin hangi tarafça yapıldığının teknik olarak tespit edilemediği halde bu belirsizliğin müvekkili aleyhine yorumlanmasının hatalı olduğunu, müvekkilinin hız sınırları dahilinde seyrettiğini ve ani çıkan yayaya karşı fren yaparak gerekli tedbirleri aldığını, kazanın oluşumunda davacının %50'den çok daha baskın kusuru bulunduğunu, davacının %50 kusurlu kabul edildiği ve maluliyet oranının %6 olduğu gözetildiğinde 2014 yılındaki kaza için takdir edilen 25.000,00-TL manevi tazminatın fahiş olup zenginleşme aracına dönüştüğünü, hükme esas alınan aktüerya raporunun hatalı kusur oranı ve tartışmalı maluliyet verileri üzerine kurulduğunu, davacının gelir durumu, pasif dönem hesabı ve uygulanan iskonto oranlarının denetlenmediğini, davacının kaza öncesi çalışma gücü ve gelirinin somut verilerle desteklenmesi gerektiğini istinaf nedenleri olarak ileri sürmekle kararın kaldırılmasını istemiştir. Davalı ... vekili katılma yoluyla istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davacının istinaf dilekçesine karşı cevaben dava dilekçesi ile fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak kısmi dava açıldığını, belirsiz alacak davası niteliğinde olmayan kısmi davada HMK'nın 107. maddesine dayanılarak talep artırımı yapılamayacağından maddi tazminat talebinin reddine ilişkin kararın yerinde olduğunu, manevi tazminatın düşük değil aksine yüksek olduğunu; katılma yoluyla istinaf yönünden ise kaldırma öncesinde davalı tarafın %100 kusurlu olduğu kabulüyle takdir edilen 25.000,00-TL manevi tazminatın, kaldırma sonrasında davalının %50 kusurlu olduğunun belirlenmesine rağmen aynen korunmasının hukuka aykırı olduğunu, hükmedilen manevi tazminatın olay tarihindeki brüt asgari ücretin 22 katı büyüklüğünde olup zenginleşmeye yol açtığını, kırmızı ışık ihlalinin kim tarafından gerçekleştirildiğine dair ispata elverişli bir delil bulunmadığını ve HMK'nın 190. maddesi uyarınca ispat yükünün davacıda olduğunu, bu durumda alternatifli bilirkişi raporundaki %25 kusur ihtimaline göre hesaplama yapılması gerektiğini, davacının döküm ustası olduğu ve haftalık 550,00-TL ücret aldığına dair somut bir delil bulunmadığını, davacı tanığı ....'nın beyanlarının çelişkili olduğunu, İzmir Bilumum Dökümcüler Esnaf ve Sanatkarlar Odası'nın 25.05.2017 tarihli yazısına göre döküm kalıp ustası ücretlerinin genelde asgari ücret veya asgari ücretin %10 üzerinde olduğunu, hesaplamanın en fazla bu düzeydeki ücret üzerinden yapılması gerektiğini, akraba ve arkadaş olan tanıkların görgüye dayanmayan beyanlarının hükme esas alınamayacağını, emekli ve işitme engelli davacının tam yıl 52 hafta bilfiil çalıştığı varsayımıyla hesaplama yapılıp herhangi bir takdiri indirim uygulanmadığını, tehiri icra talebinin kabulü gerektiğini istinaf nedenleri olarak ileri sürmekle kararın kaldırılmasını istemiştir. GEREKÇE :Dava, işletenin hukuki sorumluluğu ve ZMMS poliçesi kapsamında trafik kazası nedeni ile yaralanan davacının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince yukarıda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne, fazlaya ilişkin maddi tazminat talebinin zamanaşımı nedeniyle reddine, fazlaya ilişkin manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir. Dairemizce HMK'nın 355. maddesi uyarınca istinaf nedenleriyle ve resen kamu düzenine ilişkin sebeplerle sınırlı olarak istinaf incelemesi yapılmıştır. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 91/1. 85/1. ve 85/son maddeleri ile Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarına göre trafik kazası nedeni ile davacının cismani zararından davalı sigorta şirketi ile işleten sıfatına haiz araç maliki ve sürücünün, sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında sorumlu olduğu amirdir.(Yargıtay HGK'nun 15.6.2011 tarih ve 2011/17-142 E. - 2011/411 K., 17. HD' nın 20/05/2013 tarih ve 2012/8984 E. - 2013/7276 K.) 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 97. maddesi ile zorunlu mali sorumluk sigortasından faydalanmak isteyen hak sahiplerinin dava yoluna gitmeden önce sigortacıya yazılı başvuru yapması gerektiği düzenlenmiş olmakla birlikte, bu başvuru yapılmadan dava yoluna gidilmesi hali dahi HMK'nın 115/2. maddesi gereği tamamlanabilir dava şartı olduğuna göre, başvurunun yapıldığı, ancak eksik ya da usule uygun olmayan belge ile başvurulduğu savunmasının olduğu durumlarda usule uygun olmadığı savunulan belgedeki eksiklik de yargılama aşamasında tamamlanabilecektir. (Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 2021/3042 Esas 2021/1562 Karar sayılı ilamı). Somut olayda, davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 2918 sayılı Kanun'un 97. maddesinin 6704 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile değiştirilmeden önceki halinde, zarar görenin zorunlu mali sorumluluk sigortasında öngörülen sınırlar içinde doğrudan sigortacıya karşı talepte bulunabileceği gibi dava da açabileceği düzenlenmiş olup, dava açılmadan önce sigortacıya yazılı başvuru yapılması zorunluluğu dava tarihinden sonra 26.04.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6704 sayılı Kanun ile getirilmiştir. Bu nedenle eldeki davada dava öncesi başvuru şartının varlığı aranamayacağı gibi, kabule göre de anılan şartın tamamlanabilir dava şartı niteliğinde bulunmasına ve davalı sigorta şirketinin davanın başından itibaren taraf olarak yer aldığı yargılamanın yaklaşık on yıldır devam etmesine göre başvuru eksikliği gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmesi mümkün olmadığından davalı sigorta şirketi vekilinin bu yöndeki istinaf itirazı yerinde görülmemiştir. Dava konusu olaya ilişkin Menderes 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/101 Esas sayılı dava dosyası kapsamında yapılan yargılamada davalı ...'ın kırmızı ışık ihlali yapmak suretiyle asli kusurlu olduğu kabul edilerek cezalandırılması cihetine gidildiği, temyiz incelemesi sırasında yasa değişikliği sonucu basit yargılama usulü uygulanması gerektiği gerekçesiyle kararın Yargıtay 12.Ceza Dairesi'nin 02.03.2021 tarih 2019/8302 Esas 2021/2150 Karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verildiği, bozma sonrasında dosyanın Menderes 3.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2021/795 Esas sayılı sırasına kaydı yapılarak gerçekleştirilen yargılama sonucunda davalı ... hakkında 4.500,00-TL adli para cezasına hükmedildiği ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itirazın reddi kararıyla kesinleştiği anlaşılmıştır. Ceza Mahkemesi kararlarının Hukuk Mahkemesine etkisi Borçlar Kanununun 53. (TBK 74) maddesinde düzenlenmiş olup, Hukuk Hakimi Ceza Mahkemesinin kesinleşmiş kararları karşısında esas bakımından ilke olarak bağımsız kılınmıştır. Ceza Mahkemesince verilen beraat kararı, kusur ve derecesi, zarar tutarı, temyiz gücü ve yükletilme yeterliği, illiyet gibi esasların Hukuk Hakimini bağlamayacağı konusunda duraksama bulunmamaktadır. Ancak, maddi olayları ve yasak eylemlerin varlığını saptayan ceza mahkemesi kararı, taraflar yönünden kesin delil niteliğini taşır. (Yargıtay HGK'nın 24/12/2014 tarih ve 2014/4-846 E. - 2014/1091 K. sayılı ilamı) Ceza mahkemesinin kesinleşmiş kararı ile belirlenen bu maddi olguların hukuk mahkemesi tarafından kabulü zorunludur. (Yargıtay 17. HD'nın 14/06/2016 tarih ve 2015/3502 E. - 2016/7282 K. sayılı ilamı) Tarafların hangisinin kusurlu olduğunun toplanan tüm delillere rağmen kesin olarak tespit edilemediği durumlarda, tehlike sorumluluğuna katlanma ilkesi uyarınca, işletme tehlikeleri doğrultusunda tehlikeler eşit varsayıldığından, zararın yarı yarıya paylaştırılması gerekir.(Yargıtay 4.Hukuk Dairesi'nin 09.09.2025 tarih 2025/7375 Esas 2025/12092 Karar sayılı ilamı) Somut uyuşmazlıkta davalı ... hakkında taksirle yaralama suçundan dolayı mahkumiyet hükmü verilmiş ise de hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, dolayısıyla maddi anlamda kesin hüküm oluşmadığı, ceza mahkemesi tarafından davalının kırmızı ışıkta geçtiği kabul edilmiş ise de kesin hüküm etkisi bulunmadığından hukuk mahkemesinin bu tespitle bağlı olmadığı, buna karşılık ceza mahkemesince alınan bilirkişi raporları ve tespitlerin hukuk mahkemesince de dikkate alınarak, hukuk mahkemesinde alınan bilirkişi raporlarıyla çelişki oluşması halinde bu çelişkilerin giderilmesi gerektiği, nitekim ilk derece mahkemesince İTÜ öğretim üyelerinden oluşan heyetten alınan 02.04.2024 tarihli raporda kazanın trafik ışığı ihlali nedeniyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin net olarak tespit edilememesi nedeniyle yerleşik Yargıtay içtihatları doğrultusunda %50-%50 eşit kusur dağılımı yapıldığı bildirilmiş olup, taraflarca kusur dağılımı hususunda sair itirazlar ileri sürülmüş ise de dosya kapsamı ve ceza dosyası içeriğine göre kırmızı ışık ihlali yapan tarafın net bir şekilde tespit edilemediği, kesinleşmiş bir ceza mahkumiyeti kararı bulunmadığından hukuk mahkemesince dikkate alınması zorunlu olan bağlayıcı bir ceza mahkemesi tespiti bulunmadığı, bu haliyle meydana gelen zararın eşit kusur altında gerçekleştiğinin kabulü gerektiği anlaşılmakla ilk derece mahkemesince 02.04.2024 tarihli bilirkişi raporunda gösterilen %50-%50 kusur dağılımı içerir rapora dayalı olarak tarafların eşit kusurlu kabul edilmesinde bir hukuka aykırılık görülmediğinden taraf vekillerinin kusur dağılımına yönelik istinaf itirazlarının reddi gerekmiştir. Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının tespiti açısından maluliyetin varlığı ve oranının doğru bir şekilde belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşlarının çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihi 01/09/2013 ile 01/06/2015 tarihleri arasında gerçekleşen kazalar için Maluliyet Tespit işlemleri Yönetmeliği hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir. (Yargıtay 4.HD'nın 20/06/2022 tarih ve 2021/13933 E. 2022/9109 K. sayılı ilamı) Somut uyuşmazlıkta kaza tarihinin 29.11.2014 tarihi olmasına göre düzenlenecek raporun Maluliyet Tespit İşlemleri Yönetmeliği'nin yaptığı atıf ve adı geçen Yönetmelik'in % 60 ve üstü maluliyet için belirleme yapma esasını kabul etmesi nedeniyle, 11/10/2008 tarihli Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranları Tespit İşlemleri Yönetmeliği ekindeki cetvellerin kullanılması suretiyle düzenlenmesi gerekir. (Yargıtay 4.HD'nın 29/06/2022 tarih ve 2021/15362 E. - 2022/9643 K. sayılı ilamı) Dosyaya kazandırılan ATK ihtisas kurulu raporu anılan ilke, esaslara uygun ve yeterli olduğu gibi, dava konusu kaza ile yaralanma arasındaki illiyet bağı raporda değerlendirilmiş olup, başka bir nedenle oluşan sürekli maluliyetin kazaya bağlanarak tazminat hesabına esas alınması söz konusu olmadığından ve davalı tarafça bu yönde somut bir delil de gösterilmediğinden soyut iddiaya dayalı aksi yöndeki istinaf itirazlarının reddi gerekmiştir. Anayasa Mahkemesinin 17.7.2020 tarihinde 2019/40 E-2020/40 K. sayılı kararı ile Karayolları Trafik Kanunu’nun 90. maddesinin birinci cümlesinde yer alan “...ve bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda…” ibaresi ile ikinci cümlesindeki “…ve genel şartlarda…” ibaresinin ve 92. maddesinin (i) bendinin Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar vermiş olması nedeniyle davacının zararının ve zararın kapsamının 2918 sayılı KTK.nın ve 6098 sayılı TBK.nın haksız fiile ilişkin hükümlerine ve Yargıtay uygulamalarına göre belirlenmesi gerekir. 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren ZMSS Genel Şartları'nın A.5-b maddesi gereği, zarar görenin tedavisinin devam ettiği döneme ilişkin geçici bakıcı gideri zararının, geçici işgöremezlik zararının ve tedavi giderlerinin sağlık giderleri içinde yer aldığı ve ZMSS teminatı kapsamında olmadığı kabul edilmişse de, 6111 sayılı Kanun'un 59.maddesi ile değişik Karayolları Trafik Kanunu'nun 98. maddesinde Sosyal Güvenlik Kurumu'nca karşılanacak sağlık hizmeti bedellerinin neler olduğu açıklanıp sınırlandırılmıştır. KTK'nın 98.maddesi gereği SGK Başkanlığı'nın sorumlu olduğu sağlık giderleri, trafik kazaları nedeniyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer resmi ve özel sağlık kuruluşlarında yapılan tıbbi tedaviye ilişkin sağlık hizmet bedellerinden ibarettir. SGK'nın hangi sağlık giderlerinden sorumlu olduğu kanunla belirlenmiş olup, normlar hiyerarşisinde daha altta olan genel şartlar ile kanun kapsamının değiştirilip genişletilemeyeceği aşikardır. Dolayısıyla, trafik kazasından kaynaklı geçici işgöremezlik tazminatı ile belgesiz tedavi ve tedavi amaçlı yol giderleri bakımından ZMMS poliçesi kapsamında sigorta şirketlerinin sorumluluğu devam etmektedir. (Yargıtay 4. HD'nin 10.03.2022 tarih ve 2021/12001 E. - 2022/4532 K. ve 24.03.2022 tarih ve 2021/22793 E. - 2022/5790 K.) Çalışma gücünün kısmen kaybına ilişkin zarar talebi, kişinin tüm yaşamı boyunca katlanacağı, geleceğe yönelik zararının da giderimi amacını taşıyan bir talep olduğundan, kişinin hak kazanacağı tazminat miktarının doğru belirlenebilmesi bakımından, çalışma gücü kaybına yol açan kaza tarihindeki gerçek ve net gelirinin doğru belirlenmesi önemlidir. Gerçek gelirin tespiti için, SGK'dan davacının kazadan önce hizmet akdiyle çalışıp çalışmadığı, gelirinin ne olduğunun araştırılması, çalıştığı işyerinden gelire ve ödemelere ilişkin belgelerin getirtilmesi, sahibi ve ortağı olduğunu iddia ettiği şirketlerin ticaret sicil kayıtlarının getirtilerek şirket ortağı ise elde edebileceği gelirin sorulması, limited şirket ortağı olduğunun belirlenmesi halinde davacının kişisel yetenek ve emeğinin şirket gelirine katkısı belirlenmesi, kendi hesabına çalışıyorsa ilgili kuruluşlardan gerekli belgelerin sorulması, önceki net kazançlarını içeren vergi kayıtlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi, gerektiğinde defter ve kayıtları üzerinde inceleme yapılması, muhtemel gelirinin saptanması için emsal gelir araştırması yapılması, ilgili meslek odaları ve meslek kuruluşlarından aylık kazancının ne kadar olacağı yönünde araştırma yapılarak bu araştırmaların sonuçları dahilinde gerçek gelirin net biçimde saptanması, yapılan araştırmalar sonucu gerçek gelirin saptanamadığı takdir ise kamu düzenine ilişkin olan asgari ücret üzerinden hesaplama yapılması gerekir. Davaya konu kaza tarihinde 51 yaşında emekli olan davacının, aktif biçimde çalışmaya devam ettiği gerekçesiyle tazminat talep edilmiş olup davacının emekli olduktan sonra çalışmaya devam ettiği sabit ise de belirli bir yaş ve dönemden sonra aktif çalışmasının son bulacağı ve pasif devreye geçeceği de açıktır. Yerleşik uygulamaları ile pasif dönem 60 yaş sonrası olarak kabul edilmektedir. Bu durumda davacının emekli olduktan sonra uğraştığı işi ve gelirinin yukarıda açıklandığı üzere net biçimde belirlenmesi bakımından gelirin ispat edilememesi halinde asgari ücret üzerinden tazminat hesabının yapılması; ayrıca davacının yaptığı işin mahiyetine göre aktif çalışma süresinin hangi tarihe kadar devam edebileceği de belirlenerek pasif devresinin saptanması, pasif devre hesabının AGİ dahil edilmemiş asgari ücret üzerinden yapılması gerekir.(Yargıtay 17. HD'nin 17.09.2018 tarih ve 2017/5566 E. - 2018/7791 K.) Tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda 1931 tarihli PMF cetvellerine göre saptanmakta ise de gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu nedenle TRH 2010 yaşam tablosu'na göre bakiye ömür sürelerinin belirlenmesi güncel veriler ve ülkemiz gerçeklerine daha uygun olduğundan tazminat hesaplamasında TRH 2010 yaşam yönteminin kullanılması gerekir. ( Yargıtay 4. HD'nın 03.01.2022 tarih ve 2021/9412 E - 2022/3622 K., 17. HD'nin 23.03.2021 tarih ve 2020/ 6173 E. - 2021/ 3121 K.) Aynı şekilde, yeni genel şartlar zamanında düzenlenen poliçelerde yeni genel şartlardaki hesaplama tekniği uygulanamayacağı için tazminat hesabında eski uygulamalardaki gibi progresif rant yönteminin kullanılması ile bilinmeyen (işleyecek) devredeki gelirlerin her yıl için % 10 artırılıp % 10 iskonto edilmesi icap etmektedir. (Yargıtay 17. HD'nin 24.02.2021 tarih ve 2019/3292 E. - 2021/1848 K. ) Somut uyuşmazlıkta Dairemizin kaldırma kararından sonra ilk derece mahkemesince davacının çalışma ve gelir durumuna göre gerekli araştırmaların yapıldığı, İzmir Bilumum Dökümcüler Esnaf ve Sanatkarlar Odası'ndan döküm ustalarının ücretine ilişkin bilgi alındığı, bu araştırmalar sonrasında alınan 23.05.2025 tarihli aktüerya raporunda 129.759,53-TL sürekli iş göremezlik tazminatı hesaplandığı, ilk derece mahkemesince hüküm altına alınan 33.640,83-TL sürekli iş göremezlik tazminatı raporda hesaplanan miktarın yaklaşık dörtte biri düzeyinde olup, davacının gelirinin oda yazısında bildirilen asgari ücret veya asgari ücretin %10 fazlası düzeyinde kabul edilmesi halinde dahi hesaplanacak tazminatın hüküm altına alınan miktarın altında kalmayacağı, kazanın oluşumundaki müterafik kusuru kusur oranı üzerinden gözetilmiş olup ayrıca hakkaniyet indirimi yapılmasını gerektirir bir durum ileri sürülüp ispatlanmadığı, bu nedenle davalılar ... ve ... vekillerinin davacının geliri, çalışma süresi ve hesaplama parametrelerine yönelik istinaf itirazları sonuca etkili olmadığı, dosya kapsamına ve delil durumuna uygun, yerleşik Yargıtay içtihatlarına uyumlu şekilde değerlendirme yapılarak tazminat hesaplaması yapıldığı anlaşılmakla gelir durumu ve hesaplama yöntemlerine ilişkin istinaf itirazlarının reddi gerekmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Islahın Zamanı ve Şekli" başlıklı 177 nci maddesinde "(1) Islah, tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir. (3) Islah, sözlü veya yazılı olarak yapılabilir. Karşı taraf duruşmada hazır değilse veya ıslah talebi duruşma dışında yapılıyorsa, bu yazılı talep veya tutanak örneği, haber vermek amacıyla karşı tarafa bildirilir." düzenlenmesi yer almaktadır. Somut olayda, dava tarihi 08.02.2016 olup dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmak kaydıyla 50.000,00-TL maddi ve manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tazmini talep edilmiş, ancak açıkça 6100 sayılı Kanun'un 107'nci maddesine dayalı olarak belirsiz alacak davası açıldığı açıklanmamıştır. Yargıtay 4.Hukuk Dairesi'nin 08.06.2023 tarih 2021/26616 Esas 2023/7686 Karar sayılı ilamına ve yerleşik uygulamasına göre belirsiz alacak davası istisnai bir dava türü olduğundan dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak dava türünde açıldığı açıkça belirtilmediği takdirde davanın kısmi dava olarak kabulü gerekmektedir. Buna göre dava dilekçesinin kısmi dava kapsamında olduğu, belirsiz alacak davası olarak tanımlanamayacağı, davacı vekili 02.07.2025 tarihinde değer artırım dilekçesi sunarak maddi tazminat davası yönünden talebini 265.425,46-TL'ye çıkarttığını belirtmiş ise de, dava kısmi dava olarak açıldığından Dairemiz kaldırma kararı öncesinde sunulan 03.12.2019 tarihli dilekçe ıslah dilekçesi niteliğinde olup 6100 sayılı HMK'nın ıslahı düzenleyen hükümlerine tabi olarak değerlendirileceği, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 176. maddesinin birinci fıkrasında taraflardan her birinin yapmış olduğu usul işlemlerini kısmen veya tamamen ıslah edebileceği, ikinci fıkrasında aynı davada tarafların ancak bir kez ıslah yoluna başvurabileceği, 177. maddesinin birinci fıkrasında ise ıslahın tahkikatın sona ermesine kadar yapılabileceğinin düzenendiği, belirsiz alacak davasında davacıya tanınan, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın talep sonucunu artırma imkanı, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değeri belirlenebilir hale geldiğinde davacının talebini tam ve kesin olarak belirlemesiyle kullanılmış olacağı, talebin bu şekilde belirlenmesiyle birlikte alacak belirli hale gelmekte olup, davacının bundan sonra talep sonucunu artırması ancak HMK'nın 176 vd. maddelerinde düzenlenen ıslah yoluyla mümkün olduğu ancak ıslah yoluyla artırılan kısım bakımından zamanaşımı ancak ıslah tarihinde kesileceğinden, karşı tarafça süresinde ileri sürülen zamanaşımı def'i bu kısım yönünden sonuç doğuracağı, bir usul işleminin niteliğinin ise tarafın dilekçesine verdiği isme göre değil, içeriğine ve doğurduğu hukuki sonuca göre hakim tarafından belirleneceği dikkate alındığında davanın kısmi dava hükümlerine tabi olduğu ve sunulan 02.07.2025 tarihli dilekçenin 2. ıslah dilekçesi mahiyetinde olduğu kabul edilmiştir. 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 109/2.maddesine göre, maddi tazminat istemine ilişkin davalarda, dava konusunun cezayı gerektiren bir fiilden doğması ve Ceza Kanunu’nun bu fiil için daha uzun bir zamanaşımı süresi öngörmüş bulunması halinde bu sürenin uygulanması gerekmekte olup, taksirle yaralama suçu nedeniyle uygulanacak ceza zamanaşımının, aynı fiile dayalı olarak maddi tazminat isteminde bulunan taraf yönünden de uygulanması gerekmektedir (Bkz:Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 10.06.2015 tarih 2014/17-27 Esas 2015/1530 Karar sayılı ilamı ve Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 19.09.2019 tarih 2016/17236 Esas 2019/8280 Karar sayılı ilamı) Somut olayda, Dairemizin HMK'nın 353/1-a-6 maddesi uyarınca verdiği kaldırma kararı ilk derece mahkemesinin hükmünü ortadan kaldırmakla birlikte davacının kaldırma öncesinde yaptığı ve talebini belirlediği usul işlemini ortadan kaldırmamaktadır. Bu durumda kaldırma sonrasında alınan yeni bilirkişi raporu doğrultusunda sunulan 02.07.2025 tarihli dilekçe, “talep artırım dilekçesi” olarak adlandırılmış ve dilekçede ıslah ibaresine yer verilmemiş olsa dahi belirli hale gelen talebin artırılmasına yönelik olduğundan ıslah niteliğinde olup, Dairemizin kaldırma ilamında davanın türüne ilişkin bir değerlendirme bulunmadığı gibi, ilk derece mahkemesinin kaldırma öncesinde sunulan artırım dilekçesini HMK'nın 107/2. maddesi kapsamında değerlendirmiş olması da talebin belirlenmesinden sonra yapılan ikinci artırımın aynı nitelikte kabul edilmesini gerektirmeyeceği, davacı vekilinin dayandığı HMK'nın 119. maddesinin ise dava dilekçesinin içeriğine ilişkin olup belirlenmiş talebin yeniden artırılmasına imkan sağlamayacağı, kaldı ki belirsiz alacak davası istisnai bir dava türü olduğundan dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak dava türünde açıldığı açıkça belirtilmediği takdirde davanın kısmi dava olarak kabulü gerekmekte olup, davanın kısmi dava olarak nitelendirilmesi halinde 02.07.2025 tarihli dilekçe ile yapılan artırımın HMK'nın 107/2. maddesi kapsamında değerlendirilmesi mümkün olmayacağından aksi yöndeki istinaf itirazları yerinde görülmemiştir. (Yargıtay 4.Hukuk Dairesi'nin 08.06.2023 tarih 2021/26616 Esas-2023/7686 Karar sayılı ilamı) Davaya konu kaza 29.11.2014 tarihinde meydana gelmiş, ıslah niteliğindeki dilekçe 02.07.2025 tarihinde sunulmuş ve davalılar tarafından ıslaha karşı zamanaşımı def'i ileri sürülmüştür. Islah tarihi itibariyle 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 72. maddesinde düzenlenen on yıllık zamanaşımı süresi ile olayın bağlı olduğu sekiz yıllık ceza zamanaşımı süresi dolduğundan, ilk derece mahkemesince ıslahla artırılan kısım yönünden maddi tazminat talebinin zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamakta olup davacı vekilinin bu yöndeki istinaf itirazları yerinde görülmemiştir. Davalı sigorta şirketi vekilinin davanın tümüyle zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiğine yönelik istinaf itirazının incelenmesinde ise; davanın kazadan sonra zamanaşımı süresi içerisinde açılmasıyla dava edilen kısım yönünden zamanaşımının kesildiği, kaldırma öncesinde 03.12.2019 tarihinde yapılan ıslahın da olayın bağlı olduğu sekiz yıllık ceza zamanaşımı süresi içinde kaldığı ve ilk derece mahkemesince hüküm altına alınan maddi tazminatın zamanaşımına uğramayan bu talep ile sınırlı tutulduğu anlaşıldığından davalı sigorta şirketi vekilinin bu yöndeki istinaf itirazı da yerinde görülmemiştir. Davalı sigorta şirketi vekilinin poliçe limiti, gerçek zarar ve mahsuba yönelik istinaf itirazlarının incelenmesinde; hükümde davalı sigorta şirketinin 268.000,00-TL sigorta teminat limiti ile sorumlu olduğunun açıkça gösterildiği, hüküm altına alınan maddi tazminatın bilirkişi raporu ile belirlenen gerçek zarar miktarının altında kaldığı, dosya kapsamında davacıya kaza nedeniyle davalı sigorta şirketi veya diğer sorumlular tarafından yapılmış bir ödeme bulunduğunun ileri sürülüp belgelendirilmediği anlaşıldığından davalı sigorta şirketi vekilinin bu yöndeki istinaf itirazları da yerinde görülmemiştir. Manevi tazminat, ne bir ceza ne de gerçek anlamda bir tazminattır. Zarara uğrayan kişinin çektiği acıyı, duyduğu elem ve üzüntüyü bir nebze olsa da dindiren, zarara uğratan olay nedeniyle oluşan ruhsal tahribatı onarmaya yarayan bir araçtır. Manevi tazminatın kapsam ve miktarını takdir hakkı kural olarak hakime aittir. Hakim, manevi tazminatı hak ve nesafete uygun olarak belirlemeli, bu belirlemede hukuk kurallarının yanında tarafların ekonomik ve sosyal yapısı ile özellikle de somut olayın koşullarını gözetmelidir. Manevi tazminat olarak takdir edilecek tutar manevi acıları kısmen de olsa gidermesinin yanında kamuoyu ve sosyal vicdanda da kabul görmeli ve zarar gören açısından da bir zenginleşme aracı olmamalıdır. (Yargıtay İBK 22/06/1966 tarih ve 1966/7 E. - 1966/7 K. sayılı ilamı) Müterafik kusur gibi indirim sebeplerinin varlığı halinde hiç şüphesiz bu hususlar manevi tazminat takdirinde dikkate alınması gerekli ise de manevi tazminatın niteliği gereği öncelikle bir temel tazminat miktarı belirlenip daha sonra bu indirimlerin uygulanması yoluna gidilmesi gerekmeyip, manevi tazminatın takdiri aşamasında bu hususların gözetilmiş olması yeterlidir. Somut olayda, kazanın 29.11.2014 tarihinde meydana geldiği, sağır ve dilsiz olan davacının kaza nedeniyle yaralanarak Adli Tıp Kurumu İhtisas Kurulu raporu ile belirlenen sürekli maluliyetinin bulunduğu, davacının kazanın meydana gelmesinde %50 oranında kusurlu olduğu, davalı sürücünün kusur durumu, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile olay tarihindeki paranın alım gücü birlikte değerlendirildiğinde, ilk derece mahkemesince davacı lehine takdir edilen 25.000,00-TL manevi tazminatın hak ve nesafet kurallarına uygun olduğu, davacının çektiği acı ve elemi kısmen de olsa gidermeye elverişli bulunduğu ve zenginleşme sonucunu doğurmadığı, takdir edilen miktar sonucu itibariyle yerinde olduğundan davacı vekili ile davalılar ... ve ... vekillerinin manevi tazminatın miktarına yönelik istinaf itirazları yerinde görülmemiştir. Açıklanan tüm bu hukuki ve maddi vakıalar karşısında; ilk derece mahkemesince Dairemiz kaldırma kararı sonrasında kusur dağılımı hususunda bilirkişi raporu alınarak mevcut delil durumuna göre kırmızı ışık ihlali gerçekleştiren tarafın tam ve kesin olarak tespit edilememesi nedeniyle tarafların eşit kusurlu kabul edilmesinde bir hukuka aykırılık bulunmamasına, emekli olduktan sonrada çalışmaya devam eden davacının gerçek ve net gelirinin tespiti hususunda yeterli inceleme ve araştırma yapılmasına, dosyanın yeniden aktüer bilirkişiye tevdi ile TRH 2010 yaşam tablosu ile progresif rant yönteminin esas alınarak yeniden rapor alınmak suretiyle zararın tespitinin yerinde olmasına, davanın kısmi dava olarak açılmış olması nedeniyle ve ayrıca 2.kez ıslah da yapılamayacağından kaldırma kararı sonrası yapılan ıslah yönünden davanın reddine karar verilmiş olmasına, tarafların sorumluluk esaslarına göre dava ve kaza tarihinden itibaren faiz işletilmesinin ve müteselsil sorumluluk yüklenmesine, davalı sigorta şirketinin poliçe şartlarına uygun olarak zararın yükletilmiş olmasına, tarafların iddia ve savunmaları ile dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin doğru nitelendirilmesine, hükmün dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre taraf vekillerinin istinaf itirazları yerinde değildir. Bu durumda, istinaf kanun yoluna başvuran tarafların dilekçelerinde yer verdikleri itirazların açıklanan gerekçe ışığında yerinde olmamasına, kararda kamu düzenine ilişkin bir aykırılık bulunmamasına, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olmasına göre, duruşma açılmasına gerek görülmeyerek Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince davacı vekili ile davalı .... A.Ş. vekilinin istinaf başvurularının ve davalılar ... ve ... vekillerinin katılma yoluyla istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir. HÜKÜM : Yukarıda açıklanan nedenlerle; 1-Taraf vekillerinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 2-Davacı yönünden istinaf karar harcı olan 732,00 TL peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 3-Davalı .... A.Ş.yönünden istinaf karar harcı olan 2.431,43 TL'den peşin alınan 1.034,79 TL'nin mahsubu ile bakiye 1.396,64 TL harcın bu davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına, 4-Davalı ... yönünden istinaf karar harcı olan 4.139,17 TL'den peşin alınan 1.034,79 TL'nin mahsubu ile bakiye 3.104,38 TL harcın bu davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına, 5-Davalı ... yönünden istinaf karar harcı olan 4.139,17 TL'den peşin alınan 1.034,79 TL'nin mahsubu ile bakiye 3.104,38 TL harcın bu davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına, 6-İstinaf başvurusu nedeniyle tarafların yaptıkları giderlerin kendi üzerlerinde bırakılmasına, Dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, kararın tebliğinden itibaren iki hafta içinde Yargıtay ilgili Hukuk Dairesinde temyiz yolu açık olmak üzere 22.10.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. .