Yargıtay · 5. Hukuk Dairesi
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi 2025/15162 E. 2026/236 K.
Konu: Kiralananın Tahliyesi
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 5. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2025/15162
- Karar No
- 2026/236
- Karar Tarihi
- Konu
- Kiralananın Tahliyesi
MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/555 Esas, 2024/486 Karar KARAR : Ret KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Reddi hakim talep eden ...
Taraflar arasındaki kiralananın tahliyesi davasında yapılan yargılamada, talep eden tarafından reddi hakim yoluna başvurulmuş, mahkemece 23.01.2024 tarihli ara kararıyla davalının hakimin reddi talebinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 36 ncı maddesi uyarınca hakimin reddi taleplerine dayanak oluşturacak herhangi bir olgunun mevcut olmadığı, davalı tarafından açılan tazminat davasının tarafının Hazine ve Maliye Bakanlığı olduğu, davalının ret sebebi ve bu sebebe ilişkin inandırıcı delil veya emare gösteremediği anlaşılmakla 6100 sayılı Kanun'un 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hakimin reddi taleplerinin geri çevrilmesine karar verilmiştir.
Kararın talep eden tarafından istinaf edilmesi üzerine, mahkemece 06.02.2024 tarihli ek kararı ile mahkemece verilen 23.01.2024 tarihli ara kararın esas hükümle birlikte istinaf yolu açık olmak üzere karar verildiği gerekçesiyle istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesinin 06.02.2024 tarihli kararının talep eden tarafından istinaf edilmesi üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 26.04.2024 tarihli kararıyla; somut olayda davalı tarafından yapılan istinaf başvurusuna konu işlem, davalının hakimin reddi talebinin mahkemece geri çevrilmesine ilişkin verilen 23.01.2024 tarihli ara kararı ile davalının istinaf başvurusunun reddine dair verilen mahkemenin 06.02.2024 tarihli ek kararının kaldırılması istemine ilişkin olduğu 6100 sayılı Kanun'un 41 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesinin hakimin reddi talebinin geri çevrilmesine ilişkin kararlarına karşı hükümle birlikte istinaf yoluna başvurulabilineceğinden İlk Derece Mahkemesince davalının istinaf başvuru talebinin reddine ilişkin verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle talep edenin istinaf başvurusunun usulden reddine kesin olmak üzere karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararının talep eden tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi 12.07.2024 tarihli ek kararıyla; verilen kararın kesin olarak verilmiş olduğu ve kararın temyiz edilemeyeceği dolayısıyla kararın temyizinin mümkün olmadığı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesinin 12.07.2024 tarihli ek kararı talep eden tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05.05.2025 tarihli ve 2025/2510 Esas, 2025/6846 Karar sayılı kararıyla talep edenin adli yardım talebi Dairemizce kabul edilerek yapılan inceleme sonucunda hâkimin reddine ilişkin merci kararları hakkında verdikleri kararlar kesin olup 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemeyeceğinden temyiz isteminin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanmasına karar verilmiştir.
Talep edenin karar düzeltme mahiyetli dilekçesinde; öncelikle mahkeme masraf ve harçlarının adli yardım kurumunca karşılanması yönünde bir karar verilmesini, hakimin reddi hakkında verilen kararın kesin nitelikte olmadığını, temyiz edilebilir kararlardan olduğunu, usul ve kanuna aykırı olan kararlardan dolayı aleyhine hükmedilen mahkeme masraf ve harçlarının kaldırılmasını ve de temyiz mahkeme masraf ve harçlarının davalı üzerinde bırakılması yönünde karar verilmesini Daire kararının düzeltilmesini talep etmiştir.
Talep eden tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
6100 sayılı Kanun’da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.
Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme hakkı bulunmadığından talep edenin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.
KARAR Açıklanan sebeple; Talep edenin karar düzeltme talepli dilekçesinin REDDİNE,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.