Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/8126 E. 2026/12796 K. – İş Yeri Dokunulm

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/112 E., 2024/181 K. SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM: Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Kanun yararına bozma kararıkaldırılarakhükmünCMK'nın309.maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca bozulması ve TCK'nın 53.maddesiyle ilgili uygulama kısmının da karardan çıkarılması suretiyle hüküm kurulması İTİRAZA KONU KARAR : Kanun yararına bozma İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.12.2025 tarihli, KYB-2025/150922 sayılı ve "Dosya kapsamında bulunan adlî sicil kaydına göre, suç tarihinden önce kesileşmiş hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesinde yer alan, “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” şeklindeki hüküm uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılan kanun yararına bozma istemi üzerine Dairemizce 17.02.2026 tarihli ve 2026/886 Esas, 2026/2777 Karar sayılı kararla "Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Kadirli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2024 tarihli ve 2024/112 Esas, 2024/181 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle, hükümlü hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 119/1-c, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün olarak belirlenen hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50/3, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü takdire göre 20,00 TL’den hesaplanarak 4.000,00 TL adlî para cezasına çevrilmesine, aynı Kanun’un 52/4. maddesi uyarınca adlî para cezasının 10 eşit taksitle ödenmesine, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına..." karar verildiği ve anılan bu kararımıza karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.05.2026 tarihli ve KYB-2025/150922 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinin 2. cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ Kadirli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2024 tarihli ve 2024/112 Esas, 2024/181 Karar sayılı kararı ile hükümlünün 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 119/1-c, 31/3 ve 62, 53. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, TCK'nın 50/3. maddesine yönelik kanun yararına bozma talebi (ihbarname içeriği) Dairece yerinde görülerek, "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 119/1-c, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün olarak belirlenen hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50/3, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü takdire göre 20,00 TL’den hesaplanarak 4.000,00 TL adlî para cezasına çevrilmesine, aynı Kanun’un 52/4. maddesi uyarınca adlî para cezasının 10 eşit taksitle ödenmesine, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına" şeklinde karar verilmiş ise de; hükümlü hakkında, adlî para cezası verildiği durumda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına hükmedilemeyecek olduğundan, CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca Dairece kurulan yeni hükümde, bozmaya konu kararda yer alan TCK'nın 53. maddesine ilişkin uygulama kapsam dışında tutulup, "hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına" denilerek, TCK'nın 53. maddesine ilişkin bölümü yerinde bırakacak şekilde karar verilmesinin Kanun'a aykırı görüldüğü belirtilerek Dairemizin, 17.02.2026 tarihli ve 2026/886 Esas, 2026/2777 Karar sayılı kararının kaldırılması ile hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca bozularak, TCK'nın 53. maddesiyle ilgili uygulama kısmının da karardan çıkarılması suretiyle hüküm kurulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE Hükümlü hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2. maddesi yerine, aynı Kanun'un 116/1. maddesi olarak gösterilmesinin ve 03.05.2021 olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında 03.02.2021 olarak yazılmasının, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hatalar olduğunun kabulüyle yapılan incelemede; 1.Suç tarihinde onsekiz yaşını doldurmadığı anlaşılan hükümlü hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/4. maddesinde "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklinde yer alan düzenleme uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinin uygulanamayacağı dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

2. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesi gereğince, daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olup, atılı suçu işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış olan hükümlü hakkında belirlenen kısa süreli hapis cezasının, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi ve suç tarihinde onsekiz yaşını doldurmadığı anlaşılan hükümlü hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/4. maddesinde "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklinde yer alan düzenleme uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinin uygulanamayacağı dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma ve itiraz talepleri yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun'un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR 1. Gerekçe bölümünün birinci bendinde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi gereği Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 17.02.2026 tarihli ve 2026/886 Esas, 2026/2777 Karar sayılı KANUN YARARINA BOZMA kararının KALDIRILMASINA,

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ve itiraz istemlerinin KABULÜNE, Kadirli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2024 tarihli ve 2024/112 Esas, 2024/181 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle, hükümlü hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 119/1-c, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün olarak belirlenen hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50/3, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü takdire göre 20,00 TL’den hesaplanarak 4.000,00 TL adlî para cezasına çevrilmesine, aynı Kanun’un 52/4. maddesi uyarınca adlî para cezasının 10 eşit taksitle ödenmesine, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, ayrıca hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların hükümden çıkarılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.