Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/6556 E. 2026/9756 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/1210 E., 2026/79 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Önceki hükümde değişiklik yapılmasına yer olmadığına TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1-5237 sayılı Kanun'un 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, hükümlünün olay günü gece vakti şikâyetçinin iş yerine, muhkem olmayan pencere camını kırmak suretiyle girerek 130 kilo çay, 40 kilo ayçiçek yağı, çikolata, nohut, kola ve kasadan bozuk para çalması şeklinde gerçekleşen somut olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143. maddeleri kapsamındaki hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Kanun’un 116/2-4 maddeleri kapsamında işyeri dokunulmazlığının ihlâli ve suç tarihi itibariyle soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı bulunan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarının suç tarihi itibariyle uzlaşma kapsamında oldukları da değerlendirilerek, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 2 53... . maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri yapılıp sonucuna göre, 5237 sayılı Kanun'un 7. ve 5252 sayılı Kanun’un 9. maddeleri dikkate alınmak suretiyle, her iki yasaya göre verilecek cezaların, denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı saptanıp, sonuç cezaların karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında daha ağır nitelikte olan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h. maddesi uygulanarak lehe yasa karşılaştırması yapılması ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ile mala zarar verme suçları bakımından değerlendirme yapılmaması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması. 2- Kabule göre de, Mahkemece, hükümlü hakkında uyarlama yargılaması sırasında 17.05.1999 tarihli ve temyiz edilmeksizin kesinleşen hükmün, hükümlü lehine olduğuna karar verilmesi karşısında; hükümde değişiklik yapılmasına yer olmadığına dair karar ile birlikte eski hükmün korunmasına ve aynen infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.