Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2026/725 E. 2026/5835 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı TCK'nın 179/3. maddesi delaletiyle 179/2, 62/1 ve 53/1. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair Elbistan 2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 06.03.2014 tarihli ve 2013/299 Esas, 2014/159 Karar sayılı kararının 25.03.2014 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 13.12.2014 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine, hükmün basit yargılama usûlü uygulanmak suretiyle açıklanmasına ve 5237 sayılı TCK'nın 179/3. maddesi delaletiyle 179/2, 62/1, 53/1-2-3. ve 5271 sayılı CMK'nın 251/3. maddeleri gereğince 1 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ilişkin Elbistan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2024 tarihli ve 2023/339 Esas, 2024/562 Karar sayılı kararının itiraz edilmeksizin 23.10.2024 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 26.12.2025 tarihli ve 94660652-105-46-39002-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.01.2026 tarihli ve KYB-2026/818 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.01.2026 tarihli ve KYB-2026/818 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanığın eylemine uyan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımı süresinin 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl, olağanüstü dava zamanaşımı süresinin ise anılan Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca 12 yıl olduğu nazara alındığında, Sanığın müsnet suçu 27.06.2013 tarihinde işlediği, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 25.03.2014 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde 13.12.2014 tarihinde yeniden kasıtlı suç işlediği, 5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince 25.03.20 14... .12.2014 tarihleri arasında ( 8 ay 18 gün) dava zamanaşımı süresinin durduğu, denetim süresinde işlenen suçun tarihi olan 13.12.2014 tarihinden itibaren zamanaşımının yeniden işlemeye başladığı ve son olarak 19.09.2024 tarihinde sanık hakkında hükmün açıklanmasına ve sanığın mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla; zamanaşımının durduğu süreler mahsup edildikten sonra, zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın ilk savunmasının alınma tarihi olan 22.10.2013 tarihinden, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilen 19.09.2024 tarihine kadar 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde düzenlenen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilmeden, zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2.5237 sayılı TCK'nın Dava zamanaşımı başlıklı 66. maddesinin inceleme konusu ile ilgili birinci fıkrasının (e) bendine göre; "(1) Kanunda başka türlü yazılmış olan haller dışında kamu davası; (e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adlî para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl, Geçmesiyle düşer." 5237 sayılı TCK'nın "Dava zamanaşımı süresinin durması veya kesilmesi" başlıklı 67. maddesinin dördüncü fıkrası; "Kesilme halinde, zamanaşımı süresi ilgili suça ilişkin olarak Kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzar." şeklinde düzenlemeyi haizdir.

3. Sanık hakkında açılan kamu davasına konu suçun, 5237 sayılı TCK'nın 179. maddesinin ikinci fıkrası kapsamında bulunduğu ve 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerine tabi olduğu belirlenmiştir.

4. Sanığın atılı suçu 27.06.2013 tarihinde işlediği, Elbistan 2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 06.03.2014 tarihli ve 2013/299 Esas, 2014/159 Karar sayılı kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 25.03.2014 tarihinde kesinleştiği, sanığın 13.12.2014 tarihinde yeniden suç işlediği, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca zamanaşımının 25.03.2014 ilâ 13.12.2014 tarihleri arasında 8 ay 18 gün durduğu ve zamanaşımı süresinin sanığın savunmasının alındığı tarihte son kez kesildiği nazara alındığında; sanığın savunmasının alındığı 22.10.2013 tarihinden hükmün açıklandığı 19.09.2024 tarihine kadar geçen süreden, zamanaşımının durduğu 8 ay 18 günlük süre mahsup edildiğinde 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşmesi yerine, mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Elbistan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.09.2024 tarihli ve 2023/339 Esas, 2024/562 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden, hükümlü hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.06.2026 tarihinde karar verildi.