Bölge Adliye Mahkemesi 2024/304 E. 2026/1795 K.

T.C.

İSTANBUL

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

13. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO:2024/304 Esas

KARAR NO:2026/1795 Karar

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:İSTANBUL 8. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ(Kapatılan)İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

NUMARASI:2022/149 Esas- 2023/468 Karar

TARİH:01/06/2023

DAVA:Tazminat (Haksız Fiilden Kaynaklanan)

KARAR TARİHİ:08/10/2026

İlk derece Mahkemesinde yapılan inceleme sonucunda verilen karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla dava dosyası incelendi:

DAVA:Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 06/07/2011 ve 25/08/2011 tarihlerinde üreticisi davalı ... A.Ş. olan iki adet otobüsü bayi olan diğer davalıdan satın aldığını, davalı ... A.Ş. tarafından 2 yıllık garanti süresi ve 1 yıllık ek garanti süresi verildiğini, araçlardan birinin teslim alındıktan yaklaşık 1 ay sonra seyir halindeyken arızalandığını ve yetkili servise götürüldüğünü, 27/09/2011 tarihinde durumun davalı üretici firmaya bildirildiğini, bundan sonra da arızaların devam ettiğini ve yetkili servislerde bakıma alındığını, aynı şekilde de diğer araçta da benzer arızaların meydana geldiğini ve devamlı bakıma alındığını, yetkili servislerde araçların geçici tamirlerle oyalandığını, arızaların giderilemediğini ve müvekkilinin sefer kayıplarından dolayı zarara uğradığını, davalılara Bakırköy ...Noterliği’nin ... yevmiye nolu 24/09/2012 tarihli ihtarnamesi gönderilerek araçların gizli ayıplı olduğunun, zarar sebebiyle talep ve dava hakları saklı kalmak üzere ayıpsız yenisi ile değiştirilmesini talep ettiklerinin bildirildiğini, ihtarnameye cevap verilmediği gibi arızaların da devam ettiğini, ardından mahkemeden delil tespiti talebinde bulunulduğunu ve düzenlenen bilirkişi raporu ile araçlarda iyileştirilemeyecek şekilde üretimden kaynaklanan gizli ayıp olduğunun tespit edildiğini, müvekkilinin ... A.Ş. tarafından hazırlanan seferlere çıkamamasından dolayı hakediş kaybının hesaplanması talebiyle adı geçen firmaya başvuruda bulunulduğunu ve hesaplama yapıldığını, buna göre araçların eksik sefer kazancının tahmini olarak 56.653,36 TL olduğunu, müvekkilinin TBK 227.m. uyarınca genel hükümlere göre tazminat isteme hakkının bulunduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 56.653,36 TL kazanç kaybı zararının ticari faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davacı vekili 26/03/2018 tarihli dilekçesi ile; dava değerini 63.808,11 TL olarak ıslah ettiklerini beyan etmiştir.

CEVAP:Davalı ... ... A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; zamanaşımı definde bulunduklarını, garanti süresinin de 2 yıl olduğunu, davacı tarafça ek 1 yıl garanti verildiği ileri sürülmüş ise de bunun kanunun aradığı şartlarda bir garanti olmadığını, zira TBK 231.m. uyarınca satıcının ayıba karşı tekeffül borcunu 2 yıllık süreden daha fazla bir süre ile kabul ettiğini açıkça belirtmesi gerektiğini, ayrıca yasal sürede ayıp ihbarında bulunulmadığını, davacının 27/09/2012 tarihinde bildirimde bulunduğunu, ayrıca ayıp iddiasını da kabul etmediklerini, araçların bakım için belirli kilometrelerde servise getirilmelerinin garanti gereği olduğunu, ancak araç bakım km.si geçtikten sonra servise getirildiğinde sistem gereği yapılan işlemlerin arıza kodu gibi görünmekte olduğunu, davacı araçlarının da pek çok kez süresinden sonra bakıma getirildiğini, bu durumda araç garanti dışı kalması gerektiği halde müvekkilinin müşteri memnuniyeti çerçevesinde aracın garantisini sürdürdüğünü, ayrıca davacının kullanıcı hatalarının söz konusu olduğunu, müvekkilinin gece servis imkanı da sağlayarak davacı araçlarının sefer kaybı yaşamasını engellediğini, davacı tarafça belirtilen eksik sefer sayısının neye göre belirlendiğinin belli olmadığını, zira farklı nedenleri de olabileceğini beyanla davanın reddine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.Davalı .... Şti. vekili cevap dilekçesinde özetle; zamanaşımı definde bulunduklarını, davacının ek garanti süresi verildiği yönündeki iddiasının doğru olmadığını, ayrıca yasal sürede ayıp ihbarında bulunulmadığını, müvekkilinin diğer davalının bayisi olduğunu, araçların üreticisi diğer davalı olup, üretimden kaynaklanan gizli ayıp iddiası ile müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkilinin sadece satışa aracılık ettiğini, davacının haksız kazanç peşinde olduğunu, araçlarda üretimden kaynaklanan herhangi bir ayıp olmadığını, servis kayıtlarında yer alan kodların arıza anlamına gelmediğini, yine bazı rutin kontrollerde araçların bazı parçalarının değişmiş olmasının da ayıplı oldukları anlamına gelmeyeceğini, araçlarda, misli ile değişimi gerektirir bir arıza olmadığı tespit edildiğinden müvekkilinin davacının gönderdiği ihtarnameye olumsuz yanıt verdiğini, davacının 2013 yılı Şubat ayından sonrası için herhangi bir arıza başvurusunun olmadığını, araçların bir buçuk yıldır sorunsuz şekilde çalıştıklarını, davacının tüm sefer eksikliklerinin sebebini araçlardaki arızalara dayandırmasının da kötü niyetli olduğunu gösterdiğini beyanla davanın reddine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİNİN KARARININ ÖZETİ:Mahkemece; davanın, davacının satın aldığı ... ve ... plakalı araçlardaki ayıp nedeniyle uğradığı kazanç kaybının tahsili istemine ilişkin olduğu, davacının 06/07/2011 ve 25/08/2011 tarihlerinde üreticisi davalı ... A.Ş. olan iki adet otobüsü bayi olan diğer davalıdan satın aldığı, araçların satın alınmasından sonra, 27.09.2011 ve 27.01.2013 tarihleri arasında defaeten değişik sebeplerden ötürü arızalanması üzerine araçların arızalarının yetkili serviste yaptırıldığı, dosya kapsamında aldırılan bilirkişi raporlarında, arızaların araçların sıfır teslimi sırasında anlaşılmasının mümkün olmadığı, üretim kaynaklı arızaların bulunduğu, ayıbın kullanım ile ortaya çıkan gizli ayıp niteliğinde olduklarının tespit edildiği, TBK madde 231 kapsamında 2 yıllık sürede, davalılara davacı tarafından 24.09.2012 tarihinde Bakırköy ... Noterliğinden ... yevmiye numara ile ihtarname keşide edilerek, araçların gizli ayıplı olduğu, uğranılan zarar ve mahrum kalınan kâr sebebiyle talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydıyla, sürekli arıza veren gizli ayıplı araçların ayıpsız bir yenisi ile değiştirilmesinin talep edildiği, bu noktada davacının süresi içinde gizli ayıbı ihbar ettiği anlaşılmakla TBK madde 146 kapsamında 10 yıllık zamanaşımı süresinde bu talebini ileri sürebileceği değerlendirilmekle, davalıların zamanaşımı def'ilerinin yerinde görülmediği, taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümü amacıyla yapılan yargılama ve yargılama sırasında bilirkişi kurulundan alınan denetime elverişli esas ve ek rapor içeriklerine göre; araçta üretim hatasından kaynaklı gizli ayıp olduğu ve ayıbın devam ettiğinin belirlendiği, taraflar tacir olduğundan ayıp ihbarının TTK’nın 18/3. maddesinde hükme bağlanan usullerle ve TTK’nın 23/3. maddesinde öngörülen süreler içinde ve gizli ayıp olması nedeniyle TBK’nın 223. maddesinin 2. ve 3. fıkralarındaki belirtildiği üzere derhal yapılması gerektiği, nitekim davacının ticari amaçlı davalıdan sıfır olarak aldığı araçlarda trafiğe çıkışından hemen sonra sürekli olarak çeşitli arızalar meydana geldiği, yoğun trafikte yolcu taşımak beklentisiyle alınan bu araçların trafikte arızalanmasının risk taşıdığı, davacının bu şartlar altında araçları kullanmaya zorlanamayacağı, araçlarda meydana gelen arızalar nedeniyle araçların servise alındığı, bu itibarla ayıp ihbarının süresinde yapıldığı, kaldı ki arızaların garanti süresi içinde meydana geldiği, teknik bilirkişi tarafından ... kodlu aracın ... kodlu aracın ise 16 seferden mahrum kaldığının tespit edildiği, incelenen ticari defter ve kayıtlar ile ... A.Ş. yazı cevabı doğrultusunda araçların ortalama kazanç kaybının 36.378,10 TL ile 27.430,01 TL olduğunun hesaplandığı, davacının davasını fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak açtığı, başlangıçta kazanç kaybına ilişkin zararın belirlenmesinin mümkün olmadığı, ıslah adı altında verilen dilekçenin talep arttırım niteliğinde olduğu ve denetime elverişli bulunan bilirkişi raporuna iştirak edildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ve karara karşı davalılar vekilleri ayrı ayrı istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

DAVALI ... VEKİLİNCE İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ; somut olayda davacının ayıp nedeniyle genel hükümlere göre tazminat talep ettiği, TBK'nın 112 vd maddelerine göre tazminat talep edilebilmesi için müvekkilinin kusurunun ispat edilmesi gerektiği, araçlarda gizli ayıp olduğu kabul edilen arızaların üretim kaynaklı oldukları, müvekkili araçların üreticisi olmadığından herhangi bir kusurundan bahsedilemeyeceği ve müvekkilinden genel hükümlere göre tazminat talep edilemeyeceği, kanunda öngörüldüğü şekilde ve sürede yapılmış bir ayıp ihbarının olmadığı, davacı her ne kadar kendisine üretici olan diğer davalı tarafından ek bir yıllık garanti süresi verildiğini iddia etmiş ise de, bu sürenin müvekkiline karşı ileri sürülebilmesi için müvekkilinin de satıcı sıfatıyla taahhütte bulunması gerektiği, müvekkilinin böyle bir taahhüdü olmadığından zamanaşımı süresinin geçmiş olduğu, yine davacının ıslah dilekçesine karşı ileri sürdükleri zamanaşımı definin de Mahkemece değerlendirilmediği, Mahkemece hükme esas alınan 26/01/2026 tarihli bilirkişi ek raporundaki tespitlerin hatalı olduğu, sensör arızasının kullanıcı hatasından oluştuğu, yine davacı araç sahibinin kendi inisiyatifi ile yaptığı uygulamaların ayıp olarak kabul edilemeyeceği, araçların belirtilen km geçtikten sonra bakım için servise götürülmeleri halinde yapılan işlemlerin sisteme arıza kodu olarak geçtiği, bu nedenle raporda üretim hatası olarak belirtilen hususların esasen kullanıcı hatası olduğu, müvekkilinin üretici olmaması, sadece satışa aracılık etmiş olması sebebiyle üretimden kaynaklanan ayıplar nedeniyle sorumlu tutulamayacağı, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının kazanç kaybı yönünden yapılan değerlendirmelerin de hatalı olduğu, araçların çalışmadığı tüm dönemde serviste oldukları kabul edilerek hesaplama yapıldığı, ... A.Ş. tarafından verilen cevapta davacının eksik seferlerinin neden kaynaklandığının belirtilmediği, bu sebeplerle raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığı ve karar hatalı olup kaldırılması gerektiğine ilişkindir.

DAVALI ... VEKİLİNCE İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ;davacının TBK madde 23 ve 223 kapsamındaki süreler içerisinde ayıp ihbarında bulunmadığı, 2 yıllık zamanaşımı süresinin dolmuş olduğu, somut olayda garanti süresinin uzatılmasının söz konusu olmadığı, müşteri memnuniyeti kapsamında yapılan işlemlerin ihtiyari garanti olarak kabul edilemeyeceği, davanın 2 yıllık garanti süresinin de dolmasından sonra açıldığı, davacının satış tarihlerinden itibaren 2 yıllık süre içerisinde ayıp ihbarında bulunmadığı, davacının ayıptan doğan tazminat hakkını ancak satıcıya karşı ileri sürebileceği, müvekkili araçların satıcısı olmadığından bu talebin müvekkiline karşı ileri sürülemeyeceği, ayrıca araçlarda üretimden kaynaklanan bir ayıp olmadığı, bilirkişi raporlarının eksik inceleme ile düzenlendiği, müvekkilinin itirazlarının değerlendirilmediği, araçların kullanıcı hatası, normal bakım, kampanya güncelleme gibi sebepler dışında üç ayda bir servise gittiğinin anlaşıldığı, bu hususların raporda dikkate alınmadığı, davacının kazanç kaybına yönelik iddiasını da ispatlayamadığı, davacının sefer kayıplarının hangi sebebe dayandığının belirsiz olduğu, kazanç kaybının davacının mali kayıtlarına göre belirlenmesi gerektiği, ancak bu yönde bir inceleme yapılmadığı, bu sebeplerle karar hatalı olup kaldırılması gerektiğine ilişkindir.

İSTİNAF SEBEPLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE:HMK'nın 355. maddesine göre istinaf incelemesi; istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırılık varsa resen gözetilmek suretiyle yapılmıştır.Dava, ayıplı araç satışı nedeniyle uğranıldığı iddia edilen kazanç kaybının aracın satıcısı ve üreticisi olan davalılardan müteselsilen tahsili talebine ilişkindir. Mahkemece, ilk olarak 01/10/2019 tarihli, 2014/807 Esas ve 2019/876 Karar sayılı karar ile davanın kabulüne karar verilmiş, bu karara karşı davalıların vaki istinaf başvurusu üzerine Dairemizin 02/02/2022 tarihli, 2020/62 Esas ve 2022/146 Karar sayılı karar ile ve; "Davalı taraf zamanaşımı definde bulunduklarını, zira TBK 231.m. uyarınca 2 yıllık zamanaşımı süresinin dolmuş olduğunu, davacıya ek garanti süresi de verilmediğini savunmuş, davacı ise genel hükümler uyarınca tazminat talebinin 10 yıllık genel zamanaşımı süresine tabi olduğunu, kaldı ki davanın ek 1 yıllık garanti süresi içinde açıldığını, ayrıca davalı tarafın ağır kusurlu olması nedeniyle TBK 231/2 m. uyarınca zamanaşımı definden yararlanamayacağını ileri sürmüştür. Dosya kapsamından davalıların zamanaşımı define ilişkin olarak mahkemenin olumlu veya olumsuz bir değerlendirmesine rastlanılmamıştır.Oysa HMK 142.m. uyarınca tahkikata başlanmadan önce zamanaşımı defi hakkında karar verilmelidir, mevcut delil durumu itibariyle bu aşamada değerlendirilmesi mümkün değilse en azından işin esası hakkında karar verilmeden önce değerlendirilmesi gerekir." gerekçesi ile davalıların istinaf başvurularının kabulü ile kararın HMK'nın 353/1-a6 maddesi uyarınca kaldırılmasına karar verilmiş, Mahkemece, Dairemizin kaldırma kararından sonra devam edilen yargılama neticesinde yukarıda açıklanan gerekçe ile davalıların zamanaşımı def'ilerinin reddine ve davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalılar vekilleri ayrı ayrı istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 1. maddesi uyarınca; Türk Borçlar Kanununun yürürlüğe girdiği tarihten önceki fiil ve işlemlere, bunların hukuken bağlayıcı olup olmadıklarına ve sonuçlarına, bu fiil ve işlemler hangi kanun yürürlükte iken gerçekleşmişse, kural olarak o kanun hükümleri uygulanır. Ancak, Türk Borçlar Kanununun yürürlüğe girmesinden sonra bu fiil ve işlemlere ilişkin olarak gerçekleşecek temerrüt, sona erme ve tasfiye, Türk Borçlar Kanunu hükümlerine tabidir. Aynı Kanunun "Hak düşürücü süreler ve zamanaşımı süreleri" başlıklı 5. maddesi uyarınca; Türk Borçlar Kanununun yürürlüğe girmesinden önce işlemeye başlamış bulunan hak düşürücü süreler ile zamanaşımı süreleri, eski kanun hükümlerine tabi olmaya devam eder. Ancak, bu sürelerin henüz dolmamış kısmı, Türk Borçlar Kanununda öngörülen süreden uzun ise, yürürlüğünden başlayarak Türk Borçlar Kanununda öngörülen sürenin geçmesiyle, hak düşürücü süre veya zamanaşımı süresi dolmuş olur.818 sayılı mülga Borçlar Kanunu'nun taşınır mal satışında ayıba karşı tekeffül hükümleri 194 ve devamı maddelerinde yer almaktadır. Satım konusu malın ayıplı olması halinde alıcı isterse satılanı geri vermeye hazır olduğunu bildirerek sözleşmeden dönme, isterse satılanı alıkoyup ayıp oranında satış bedelinde indirim isteme hakkına sahiptir. (madde 202) Şayet satılan mal niteliği itibariyle misli ile değiştirilebilecek türden bir mal ve miktarı da belirli ise alıcı, sayılan hakları dışında ayıplı malın ayıpsız misli ile değiştirilmesini de talep edebilecektir. (madde 203) 818 sayılı BK'da, 6098 sayılı TBK'nın 227. maddesinde düzenlendiği şekli ile alıcının genel hükümlere göre tazminat talep etme haklının saklı olduğuna dair bir düzenleme mevcut değildir. Kanun'un 198/2. maddesinde gizli ayıbın ortaya çıkar çıkmaz, derhal satıcıya bildirileceği aksi halde alıcının satılanı bu hali ile kabul etmiş sayılacağı kabul edilmiştir. Aynı Kanun'un borçların ifası ile ilgili genel hüküm olan 96. maddesinde; alacaklının hakkını kısmen veya tamamen istifa edemediği takdirde borçlunun kendisine hiç bir kusurun isnat edilemeyeceğini ispat etmedikçe bundan doğan zararı tazmine mecbur olduğu düzenlenmiştir.Somut olayda; davacının dava konusu ... plaka sayılı aracı 05/07/2011 ve ... plaka sayılı aracı 25/08/2011 tarihinde davalılardan .... Şti.'den satın aldığı, diğer davalı ... ... A.Ş.'nin araçların üreticisi olduğu, davacı tarafından her iki davalıya gönderilen 24/09/2012 tarihli Noter ihtarnamesi ile, dava konusu araçların ayıplı oldukları ihbar edilerek ayıpsız misli ile değiştirilmelerinin talep edildiği, aynı ihtarnamede kazanç kaybının da olduğu ve buna ilişkin tazminat haklarının saklı tutulduğunun bildirildiği, davanın 02/06/2014 tarihinde kısmi dava olarak açıldığı ve davada, araçların serviste kaldıkları ve bu sebeple kullanılamadıkları sürede oluşan kazanç kaybının talep edildiği, gerek delil tespiti raporunda gerekse Mahkemece alınan heyet bilirkişi raporunda araçlar ile ilgili olarak ilk arızaların 07/07/2011 ve 20/09/2011 tarihlerinde meydana geldiği, ... plaka sayılı aracın 07/07/2011 tarihinden 05/04/2013 tarihine ve ... plaka sayılı aracın ise 20/09/2011 tarihinden 04/02/2013 tarihine kadar defalarca arıza sebebiyle servise getirildiği ve arızaların onarım ile giderildiği, meydana gelen arızaların büyük bir kısmının üretimden kaynaklandığı, kullanıma bağlı olarak oluşmayacağının tespit edildiği, her ne kadar davanın açıldığı tarihte 6098 sayılı TBK yürürlükte ise de, satış sözleşmelerinin kuruldukları tarihlerde 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun yürürlükte olduğu ve gerek sözleşmelerin sonuçları gerekse işleyecek zamanaşımı süreleri bakımından 818 sayılı BK hükümlerinin uygulanması gerektiği, 818 sayılı mülga BK'nın 207. maddesi uyarınca satıcıya karşı ayıptan doğan sorumluluk hükümleri gereğince açılacak her türlü davada zamanaşımı süresinin, satıcı daha uzun bir süre için taahhüt altına girmemiş ise, satış sözleşmesi tarihinden itibaren 1 yıl olduğu, aynı zamanda 818 sayılı mülga BK'da ayıp nedeniyle genel hükümlere göre tazminat talep edilebileceğine dair bir düzenlemenin bulunmadığı, buna göre davacının talebinin hukuki dayanağının 818 sayılı BK'nın 96. maddesi olduğu, bu madde hükmü uyarınca borcun gereği gibi ifa edilmemesi halinde satıcının, kusursuz olduğunu ispat etmediği takdirde alıcının her türlü zararını gidermekle yükümlü olduğu ve bu madde kapsamında açılacak davalar yönünden kanunda özel bir zamanaşımı süresi belirlenmediğinden 125. maddede düzenlenen 10 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanması gerektiği, her ne kadar davalı tarafça davacının süresi içerisinde ayıp ihbarında bulunmadığı iddia edilmiş ise de, araçların her bir arıza halinde servise götürülmelerinin ayıp ihbarı niteliğinde olduğu ve davacının, satış tarihinden itibaren 1 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde meydana gelen ve gizli ayıp niteliğinde olup onarılmak suretiyle giderilen arızalar nedeniyle uğramış olduğu kazanç kaybını satış tarihlerinden itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde talep edebileceği, buna göre de dava ve ıslah tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin dolmadığı, her ne kadar Mahkemece hukuki dayanağı noktasında hata edilmiş ise de, sonucu itibariyle zamanaşımı def'inin reddine dair verilen kararın isabetli olduğu, davalılar vekillerinin aksi yöndeki istinaf sebeplerinin ise haksız olduğu anlaşılmıştır.Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporlarında, dava konusu araçların servis kayıtları ve keşifte tespit edilen mevcut durumlarına göre değerlendirme yapıldığı, araçlarda satış tarihlerinden itibaren çok sayıda arıza meydana geldiği, bu arızaların bir kısmının üretime bağlı olarak oluştuğu ve gizli ayıp niteliğinde olduğunun tespit edildiği, hükme esas alınan 2. ek raporda; plaka numarası gösterilmeksizin, B-1521 kapı numaralı aracın üretime bağlı arızalar nedeniyle 20 kere servise giriş yaptığı ancak bu tarihlerin üçünün periyodik bakım tarihleri ile çakıştığı, B-1535 kapı numaralı aracın ise üretime bağlı arızalar nedeniyle 20 kere servise giriş yaptığı ancak bu tarihlerin dördünün periyodik bakım tarihleri ile çakıştığı tespit edilerek, ... A.Ş.'den gelen yazı cevabı doğrultusunda 2011 yılı Temmuz ve Eylül aylarından 2014 Aralık ayına kadar bildirilen eksik sefer kazancı üzerinden bir hesaplama yapıldığı, davalıların söz konusu hesaplamaya itiraz ettikleri, Mahkemece itirazların dikkate alınmadığı ancak davacının ancak satış tarihlerinden itibaren 1 yıllık süre içerisinde meydana gelen ve üretime bağlı olduğu tespit edilen arızalar yani gizli ayıplar nedeniyle oluşan kazanç kaybını talep edebileceği, 1 yıllık süreden sonraki arızaların ise dikkate alınamayacağı, oysa raporda 2013 yılındaki servis kayıtları da dahil edilmek suretiyle aracın kaç kez servise girdiğinin belirlendiği ve servis kayıtlarından da fazla şekilde 2014 yılı Aralık ayına kadar olan kazanç kayıpları nazara alınarak hesaplama yapıldığı, yine hükme esas alınan raporda plakası da belirtilmek suretiyle her bir aracın zamanaşımı süresi içerisindeki servis kayıtlarından hangisinin üretime bağlı arıza yani gizli ayıp olarak kabul edildiğinin anlaşılamadığı, bu hali ile raporun denetime açık olmadığı anlaşılmış, davalılar vekillerinin bu yöndeki istinaf sebepleri haklı bulunmuştur.Buna göre Mahkemece; bilirkişi heyetinden araçların satış tarihlerinden itibaren 1 yıllık süre içerisinde meydana gelen ve üretime bağlı gizli ayıp olduğu tespit edilen arızalarının tek tek tablo halinde gösterilmesi, bu zaman aralığında araçların serviste kaldıkları süre de dikkate alındığında, ... A.Ş.'den gelen yazı cevabında belirtilen aylık tamamlanamayan sefer sayılarının tamamının bu arızalardan kaynaklanmış olup olmayacağı da değerlendirilmek suretiyle ortalama kazanç kaybının tespiti yönünden rapor alınması ve alınacak rapor ile birlikte, her bir davalı ile davacı arasındaki hukuki ilişkinin mahiyetinin tespiti ile bir değerlendirme yapılması, bu minvalde davalı ... ..Şirketi satıcı değil üretici olduğundan, genel hükümlere göre talep edilecek zararın da garanti sözleşmesi kapsamında olup olmadığı ve buna göre zarardan sorumlu tutulup tutulamayacağı dikkate alınmak suretiyle bir karar verilmesi gerektiğinden davalıların istinaf başvurularının kabulü ile İlk derece mahkemesi kararının HMK'nın 353/1-a-6 maddesi uyarınca kaldırılmasına, dosyanın davanın yeniden görülmesi için mahkemesine iadesine dair aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-Davalıların istinaf başvurusunun KABULÜ ile; (Kapatılan)İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 01/06/2023 tarihli, 2022/149 Esas ve 2023/468 Karar sayılı kararının HMK'nın 353/1-a6 maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, dosyanın mahkemesine İADESİNE,

2-Harçlar Kanunu gereğince istinaf eden tarafından yatırılan istinaf kanun yoluna başvurma harcının hazineye gelir kaydına,

3-İstinaf talep eden tarafından yatırılan istinaf karar harcının talep halinde yatıran tarafa iadesine,

4-İstinaf başvurusu için yapılan yargılama giderlerinin esas hükümle birlikte ilk derece mahkemesince yargılama giderleri içinde değerlendirilmesine,

5-Artan gider avansı olması halinde yatıran tarafa iadesine,

6-Kararın ilk derece mahkemesince taraflara tebliğe gönderilmesine,Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda 08/10/2026 tarihinde HMK'nın 362/1-g maddesi gereğince kesin olarak oy birliği ile karar verildi.