Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2024/4976 E. 2026/3417 K.

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1152 E., 2024/1409 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya Kadastro Mahkemesi SAYISI : 2022/46 E., 2024/5 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA 1. Karaman ili ... ilçesi ... köyü çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun (3402 sayılı Kanun) 22/2-a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında, tapuda ... adına kayıtlı bulunan 1 56... parsel sayılı 8.432,94 metrekare yüzölçümlü taşınmaz, aynı ada ve parsel numarasıyla 8.538,14 metrekare yüzölçümlü olarak; ... ve ... adına tapuda kayıtlı bulunan 1 56... parsel sayılı 9.371,09 metrekare yüzölçümlü taşınmaz, aynı ada ve parsel numarasıyla 9.023,62 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

2. Davacı ... vekili dava dilekçesinde; uygulama kadastrosu sırasında müvekkiline ait taşınmazın sınırlarının hatalı belirlendiğini ve yanlışlığın davalılara ait 1 56... parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığını ileri sürerek, sınırın doğru şekilde belirlenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP Davalı ... cevap dilekçesinde; ara sınırın geçerli sınır olarak belirlenmesinin isabetli olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile keşif, hava fotoğrafları ve bilirkişi raporu kapsamına göre talebe konu (A) bölümünün tesis kadastrosu sırasında sabit bir sınıra sahip olmadığı, uygulama kadastrosunda da sınırın belirsizliği nedeniyle tesis paftasındaki sınırın aynen uygulandığı ve uygulama kadastrosu çalışmalarının tesise uygun şekilde yapıldığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı ... vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı ... vekili temyiz dilekçesinde; uygulama kadastrosu çalışmaları sırasında müvekkiline ait taşınmazın sınırlarının hatalı belirlendiğini, tanık beyanlarının kararda hiç değerlendirilmediğini, hükme esas alınan bilirkişi raporlarının eksik ve usule aykırı düzenlendiğini, keşifte jeoloji bilirkişisi ve ziraat bilirkişisi bulundurulmadığını, taşınmazda müvekkiline ait zeytin ağaçlarının varlığı ve doğal sınırların belirgin olması nedeniyle fiili kullanımın açıkça ispat edildiğini, müvekkilin iyi niyetli üçüncü kişi sıfatıyla tapu siciline güvenerek taşınmazı edindiğini ileri sürerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, 3402 sayılı Kanun'un 22/2-a maddesine göre yapılan uygulama kadastrosunun usul ve kanun hükümlerine uygun olarak yapılıp yapılmadığına ilişkindir. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun'un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan nedenlerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, 427,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 304,40 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.