Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/14286 E. 2026/3841 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/1777 E. 2021/1045 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, ... kaçağı eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; 1.Sanık hakkındaki 6 ay 20 gün hapis cezasının adlî para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası yapılarak "200 gün" adlî para cezası yerine "300 gün" adlî para cezası olarak gösterilmesi suretiyle fazla adlî para cezası tayini, 2.01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 50/6. maddesinde yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip yine 01.06.2014 tarihli 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler ve 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde kısa süreli hapis cezasından çevrilen adlî para cezasının ödenmemesi durumunda tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adlî para cezalarının hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

3.Suçta kullanılan aparatın müsaderesi sırasında, 5237 sayılı Kanun'un 54/1. maddesi yerine, 54/4. maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir. Açıklanan nedenle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği;

1.Hükmün 6 ay 20 gün hapis cezasının adlî para cezasına çevrilmesi ve adlî para cezasının hesaplanmasına ilişkin bentlerinde yer alan "300" ve "6.000,00 TL" ibarelerinin çıkartılarak yerlerine "200" ve "4.000,00 TL" ibarelerinin eklenmesi,

2.Hükmün kısa süreli hapis cezasından çevrilen adlî para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bendinden "..taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi hükmü gözetilerek TCK'nun 52/4. maddesi uyarıca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilebileceğinin sanığa İHTARINA, (ihtarat yapılmadı)" çıkartılması,

3.Hükmün kaçak eşyanın müsaderesine ilişkin bendinin hükümden çıkartılarak yerine "Suça konu kaçak eşyanın tamamının 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/4. maddesi uyarınca ve suçta kullanılan aparatın ise 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine" ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.04.2026 tarihinde karar verildi.