Yargıtay 5. Hukuk Dairesi 2026/6179 E. 2026/12033 K.

MAHKEMESİ: Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/3418 Esas, 2026/45 Karar KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesince görülen ve istinaf incelemesinden geçen kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraf vekillerince temyiz edilen karar Dairemizce onanarak 22.10.2019 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararında davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi nedeni ile aleyhine istinaf karar harcına hükmedilmesi ve Yargıtay Dairesi tarafından da başvurucunun temyiz talebinin reddedilmesi nedeni ile başvurucu aleyhine temyiz yargılama giderine hükmedilmesi nedeniyle mülkiyet hakkının ihlal edildiği iddiası ile bireysel başvuruda bulunulmuş, Anayasa Mahkemesince yapılan inceleme sonucunda ... numaralı bireysel başvurunun kabulü ile ihlalin sonuçları ortadan kaldırılmak üzere dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bireysel başvuru sonucu ihlalin sonuçlarının ortadan kaldırılması amacıyla yeniden yapılan yargılama sonucunda davacı vekili tarafından peşin olarak yatırılan 4.267,00 TL harcın ve 12.007,03 TL bakiye karar harcının 31.12.2019 tarihinden itibaren 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre belirlenen tecil faizi ile birlikte davacıya iadesine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı vekili Anayasa Mahkemesi bireysel başvuru dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararında davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi nedeni ile aleyhine istinaf karar harcına hükmedilmesi ve Yargıtay Dairesi tarafından da başvurucunun temyiz talebinin reddedilmesi nedeni ile başvurucu aleyhine temyiz yargılama giderine hükmedilmesi nedeniyle mülkiyet hakkının ihlal edildiği ileri sürmüştür.

II. CEVAP Davalı idare vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri 1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; taraflarına 03.12.2025 tarihinde 750 TL yargılama gideri ödettirildiğini, 24.07.2017 tarihinde ödenmiş olan 85,70 TL, 24.05.2018 tarihinde ödenmiş olan toplam 212,50 TL, 23.07.2018 tarihinde ödenmiş olan 4.032,60 TL, 31.12.2019 tarihinde ödenmiş olan 4.403,45 TL'nin ödeme tarihinden dilekçe tarihlerine kadar TÜFE enflasyon verileri uygulanarak iadesinin gerektiğini, eksik vekâlet ücretine hükmedildiğini, Bölge Adliye Mahkemesi için ayrıca vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı idare vekili temyiz dilekçesince özetle; taraflarına başvurulmadığınu, davanın reddinin gerektiğini, emsal seçimi ve incelemesinin hatalı yapıldığını, vekâlet ücreti ve harcın maktu belirlenmesi gerektiğini, tecil faizin yasal faiz olarak düzeltilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme Uyuşmazlık bireysel başvuru üzerine, Anayasa Mahkemesinin ... numaralı kararı doğrultusunda yeniden yapılan yargılamada aleyhine istinaf karar harcı ile temyiz yargılama giderinin iadesine istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılama hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davalı idare vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. 18.01.2024 tarihli ve 32433 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 30.11.2023 tarihli ve 2023/101 Esas, 2023/207 Karar sayılı kararı ile kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davalarına ilişkin olarak 6100 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen “Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır.” hükmünün Anayasa’ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptaline karar verildiğinden davacılar aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Davalı idare vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı vekilinin temyiz itirazının kısmen kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının ayrı bir bent olarak "Davacı tarafından yargılama için yapılan yargılama giderlerinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine," cümlesinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davalı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.