Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2023/21567 E. 2026/10534 K. – Silahlı Terör

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1627 E., 2022/979 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/78 E., 2021/475 K. SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma HÜKÜM : TCK'nın 314/2; 3713 sayılı Kanun'un 5/1; TCK'nın 62/1, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararının kaldırılarak; CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 05.07.2022 tarihli ve 2021/9-359 esas, 2022/528 sayılı kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı Kanun’un 303. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin Yargıtayca süregelen uygulaması, 7035 sayılı Kanun değişikliği ve gerekçesinde ifade edilen düzenleme amacı hep birlikte ele alındığında; ilk derece mahkemesince kabul edilen maddi mesele değiştirilmeden ve yeni bir delil araştırmasına girilmeden bölge adliye mahkemesince duruşma açılmaksızın beraat kararı verilebileceği ve sanık hakkında verilen beraat kararına ilişkin hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı gözetilerek, tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş olup; Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına dair gerekçenin karar yerinde dosya kapsamına uygun ve denetime elverişli biçimde gösterildiği anlaşılmakla; bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak; Beraat eden sanığın üzerine atılı suçtan gözaltında geçirdiği süreler sebebiyle 5271 sayılı CMK'nın 142/2-2 ve 141/1-e maddeleri uyarınca tazminat hakkı bulunduğu anlaşılmakla, aynı Kanun'un 142/1. maddesine göre kararın kesinleştiğinin sanığa tebliğinden itibaren 3 ay ve her halde kararın kesinleşmesini izleyen 1 yıl içinde 6384 sayılı Tazminat Komisyonunun Görevleri ile Çalışma Usul ve Esasları Hakkında Kanun hükümleri gereğince Tazminat Komisyonu'na tazminat isteminde bulunabileceğinin ihtarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun CMK’nın 303/1-c. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan bölge adliye mahkemesi hüküm fıkrasına “Beraat eden sanığın üzerine atılı suçtan gözaltında geçirdiği süreler sebebiyle 5271 sayılı CMK'nın 142/2-2 ve 141/1-e maddeleri uyarınca tazminat hakkı bulunduğu anlaşılmakla, aynı Kanun'un 142/1. maddesine göre kararın kesinleştiğinin sanığa tebliğinden itibaren 3 ay ve her halde kararın kesinleşmesini izleyen 1 yıl içinde 6384 sayılı Tazminat Komisyonunun Görevleri ile Çalışma Usul ve Esasları Hakkında Kanun hükümleri gereğince Tazminat Komisyonu'na tazminat isteminde bulunabileceğinin ihtarına” yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.