Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/2991 E. 2026/6881 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/748 E, 2022/996 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat DAVA TARİHİ : 18.02.2021 HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı haksız el koyma nedeniyle 168.000 TL maddi ve 1.600.000 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin ödenmesine yönelik talebinin yasal şartlar oluşmadığından reddine karar verilmiş, karara karşı davacının istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, davacı tarafından temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz sebepleri; davanın reddi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, "...Davacı dijital materyallere hukuksuzca el konulduğunu belirterek CMK'nın 141/1-j maddesi gereğince tazminat talep etmiş ise de; FETÖ/PDY soruşturması sırasında inceleme yapılmak üzere Mardin Sulh Ceza Hakimliği'nin 2016/1853D.İş sayılı kararı ile el konulan materyallere inceleme yapılması amacıyla el konulmasında zorunluluk bulunması, el koyma süresinin yapılacak incelemenin kapsamı ve el konulan materyallerde yapılan incelemelerin ilgili birime geliş sırası dikkate alınarak yapıldığı hususları dikkate alındığında makul düzeyde olduğu, bununla birlikte bir kısım materyallerin şifrelerinin çözülememesi nedeniyle incelemenin devam ediyor olması, ayrıca davacının Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nden 2017/86E. 2018/166K. sayılı dosyasında mahkumiyet kararı almış olması, inceleme yapılıp dava sonuçlanıncaya kadar bu materyallerin iade edilmemesinde hukuka aykırı bir durum bulunmadığı, elkoyma işleminden dolayı manevi tazminata hükmedilemeyeceği de dikkate alındığında hukuksuz bir elkoymadan da bahsedilemeyeceğinden davacının bu yöndeki tazminat talebinin maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine" gerekçesiyle yasal şartlar oluşmadığından davanın reddine verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Her ne kadar İlk Derece Mahkemesince, Mardin Sulh Ceza Hakimliğinin 21.07.2016 tarih, 2016/1853D.İş sayılı kararı ile davacının el konulan dijital materyallarının inceleme yapılıp dava sonuçlanıncaya kadar bu materyallerin iade edilmemesinde hukuka aykırı bir durum bulunmadığı, bu nedenle el koyma işleminden dolayı manevi tazminata hükmedilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; el koymaya esas dosyada yapılan yargılama sonunda davacı hakkında verilen hükmün 30.04.2019 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesinde 1 yıllık süre geçtikten sonra 18.02.2021 tarihinde açıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2026 tarihinde karar verildi.