Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/8866 E. 2026/6906 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/172 E., 2022/176 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararları TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; katılan sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanıklar ... ve ... hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca sanıkların beraatlerine, katılan sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba ilişkin hükümlere yönelik katılan sanık ... müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesi kararındaki hukuka aykırılıkların 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a ve 303/1. maddeleri uyarınca düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; temel cezanın üst sınırdan belirlenmesi gerektiğinin gözetilmediğine ve suçun bilinçli taksirle işlenmesi nedeniyle üst sınırdan artırım yapılması gerektiğine ilişkindir.

Katılan sanık müdafiinin temyiz sebepleri; olayın meydana gelmesinde sanıklar ... ve ...'nun da kusurlarının bulunduğuna, sanıklar hakkında beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, sübuta, eksik araştırma ve inceleme neticesinde karar verildiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 05.06.2019 tarihinde saat 00.24 sıralarında, kazadan yaklaşık 4 saat 29 dakika sonra yapılan ölçümde 1,04 promil alkollü olduğu belirlenen katılan sanık sürücü ...'nın sevk ve idaresindeki 48... plaka sayılı otomobil ile gece vakti, yerleşim yeri dışında, aydınlatmanın bulunmadığı, iki yönlü, iki şeritli, platform genişliği 9 m olan, asfalt kaplama, yatayda düz, düşeyde eğimsiz, açık havada ve kuru zeminli hız sınırının 90 km/s olan devlet karayolu üzerinde Isparta istikametinden ... istikametine seyri sırasında aracının sol ön kısımları ile, önünde aynı istikamette seyreden sanık ...'nun sevk ve idaresindeki 42... plaka sayılı otomobilin sol arka kısımlarına sağ şeritte arkadan çarpması akabinde yolun sağından kısmen yoldan çıkarak ilerleyip tekrar yola girmek isterken aracının yine sol ön kısmı ile karşı yönden gelen Isparta istikametine doğru seyreden sanık ...'nın sevk ve idaresindeki 34... plaka sayılı otomobile sol ön yan kısmından sol şeritte çarpması sonucu neticesi, 42... plaka sayılı otomobilde yolcu olarak bulunan ...'nun ölümüyle, 48... , 34... ve 42... plaka sayılı otomobil sürücüleri katılan sanık ..., sanıklar ... ve ...'nın yaralanmaları ile sonuçlanan olayda, kaza tespit tutanağında; 48... plaka sayılı otomobil sürücüsü katılan sanık ...'nın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 56/1-a (şerit izleme ve değiştirme kurallarına uymamak) ve 56/1-c (önlerinde giden araçları güvenli ve yeterli mesafeden izlememek) maddelerinde yazılı kurallarını ihlal ederek asli kusurlu olduğunun, 34... ve 42... plaka sayılı otomobil sürücüleri sanıklar ... ve ...'nın herhangi bir kural ihlalleri bulunmadığından kusursuz olduklarının belirtildiği, soruşturma evresinde Ankara Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığı tarafından 19.07.2019 tarihinde hazırlanan bilirkişi raporunda, katılan sanık sürücü Hasan Kızılkaya'nın sevk ve idaresindeki otomobil ile yola gereken dikkatini vermediğinin, hızını yol, zemin, mahal, hava ve görüş durumunun gerektirdiği şartlara göre ayarlamadığının, önünde aynı istikamette seyreden araçla takip mesafesini korumadığının, yakın takip ettiği önündeki araca önlemsizce arkadan çarptığının, dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davrandığının ve asli kusurlu olduğunun, sanık sürücüler ... ve ...'nın meydana gelen kazada atfı kabil kusurlarının bulunmadığının mütalaa edildiği, İlk Derece Mahkemecesince, sanıklar ... ve ...'nın ...'nun ölümüyle ile sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde kusur sorumluluğunun bulunmadığından 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatlerine, katılan sanık ...'nın asli ve tam kusurlu olduğu; ayrıca kazadan yaklaşık 4 saat 29 dakika sonra yapılan ölçümde 1,04 promil alkollü olduğu belirlenen ve kandaki alkol oranının her saat için ortalama 0,15 promil azaldığına dair Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulunun raporlarında yer alan yerleşmiş kabulüne göre olay anındaki alkol düzeyi yaklaşık 1,64 promil olan sanığın, güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak ölçüde alkollü olmasına rağmen direksiyon başına geçip yönetimindeki otomobili sürmeye devam ettiği göz önünde bulundurulduğunda, bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilerek, ...'nun ölümü ile sanıklar ... ve ...'nın basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilir şekilde yaralanmalarından dolayı katılan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde, oluşa ve dosya kapsamına göre katılan sanık ... hakkında bilinçli taksir hükmü gereği sorumluluk doğuran ihlalinin yalnızca 1,64 promil alkollü araç kullanmak eylemi olduğunun anlaşıldığı, bilinçli taksir düzeyinde sorumluluğuna neden olabilecek başka bir ihlali bulunmadığından 5237 TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca temel cezanın (1/3) oranı yerine, (1/2) oranında artırılarak fazla ceza tayin edilmesi aynı vekille temsil edilen katılanlara hükmedilen vekâlet ücretinin eşit şekilde verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, beraat eden sanıklar ... ve ...'nın koruma tedbirleri nedeniyle tazminat haklarının hatırlatılmaması ve kastlarının bulunmadığı belirtilerek hükümlerde çelişkiye neden olunması biçiminde tespit edilen İlk Derece Mahkemesinin kararındaki hukuka aykırılıkların düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Sanık hakkında tayin edilen temel cezanın bilinçli taksirle artırılması sırasında, bilinçli taksir oluşturan ihlalin yalnızca 1,00 promil üzerinde alkollü olduğu halde trafiğe çıkmaktan ibaret bulunduğu gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 22/3 maddesi uyarınca temel cezanın (1/2) oranı yerine, (1/3) oranında artırılmak suretiyle sanık hakkında ceza tayin eden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin belirlenmesinin, işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı, hak, adalet ve nasafet kuralları ile dava dosyası içeriğine uygun olduğu anlaşıldığından, hükmün bozulmasını öneren Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, yüklenen suç açısından sanıklar ... ve ...'nın taksirinin bulunmadığının dava dosyası içeriğine uygun olarak kabul ve takdir kılındığı, eylemin katılan sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, katılan sanık ...'nın eylemine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında katılan sanık ... müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2026 tarihinde karar verildi.