Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2026/565 E. 2026/7052 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2026/565
Karar No
2026/7052
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/3589 E., 2025/1943 K. SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Bodrum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2025 tarihli ve 2025/64 Esas, 2025/416 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 62, 52, 53, 54... . maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ve 125.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.10.2025 tarihli ve 2025/3589 Esas, 2025/1943 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğine ilişkin eleştiri doğrultusunda müsadere ve para iadesine ilişkin kısımlar düzeltilmek suretiyle esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Sanık ve Müdafilerinin Temyiz İstemleri Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, kararın hukuka aykırı olduğuna, müsaderesine karar verilen 13.600 TL’nin uyuşturucu madde satışından elde edildiğine ilişkin hiçbir somut delil bulunmadığına ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; suç tarihinde sanığın ikameti civarında uyuşturucu madde sattığı ve 48***** plakalı motosikleti kullandığı yönünde alınan bilgi üzerine gerçekleştirilen fiziki takipte, sanığın kullanıcı tanık ile yaptığı alışverişin kolluk görevlilerince görülmesi üzerine kullanıcı tanıktan esrar içerikli uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, sanığın kaldığı otel odasında ve üst aramasında ise ... içerikli uyuşturucu maddelerin ele geçirildiğinin anlaşıldığı, bu suretle sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olarak; 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, arama kararı, olay, arama ve yakalama tutanaklarının içeriği, sanığın aşamalardaki savunmaları, kullanıcı tanığın sanıktan uyuşturucu madde aldığına ilişkin beyanı ve fotoğraflı teşhisi, tutanak tanıklarının uyuşturucu madde alışverişini gördüklerine ilişkin beyanları, kriminal rapor, ele geçirilen uyuşturucu maddelerin cinsi ve miktarı ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; Mahkemenin, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı yönündeki kabulü ile hukuka uygun şekilde elde edilen delillere dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulmasının ve koşulları oluşmadığından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının isabetli olduğu anlaşılmakla, sanık ve müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda aşağıda belirtilen hususlar dışında hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır. 2. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, İlk Derece Mahkemesinin hükmün adli para cezasına ilişkin kısmında, ödenmeyen para cezasının hapse "çevrileceği" yerine, "çevrilebileceğine" karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş, bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR Gerekçe bölümünün açıklanan nedenlerle, sanık ve müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.10.2025 tarihli ve 2025/3589 Esas, 2025/1943 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303.maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükümlerinin, adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümünden, "hapse çevrilebileceğinin" ibaresinin çıkartılarak yerine "hapse çevrileceği" ibaresinin eklenmesi sureti ile Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bodrum 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2026/565, K. 2026/7052, T. 20.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2026-565-e-2026-7052-k-a72e904f45fb