Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2025/11218 E. 2026/11751 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1344 E., 2020/2460 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Hükümlerin kaldırılarak yeni hüküm kurulmasına TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama

I-Sanıklar ... ... ve ... ... ...... hakkındaki hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde Katılan vekilince sanıklar ... ... ve ... ... ...... haklarında temyiz talebinde bulunulmuş ise de; bu sanıklar hakkında yine Antalya Bölge Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'nin 17.07.2020 tarih, 2020/71 Esas, 2020/1613 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun reddine dair kesin karar verildiği, temyize konu kararda sadece sanıklar ... ve ... hakkında yargılama yapılarak bu sanıklar hakkında temyize tabi bir karar verildiğinden, sanıklar ... ... ve ... ... ...... haklarında temyiz incelemesine esas bir karar bulunmamakla bu sanıklar yönünden dosyanın Tebliğname'ye uygun olarak İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın parasal değerden herhangi bir maddi kazanç elde etmediğine, çektiği parayı kendisinden yardım isteyen kişiye teslim ettiğine, kişinin taşınır bir malın geçici zilyedi olmasının o mal varlığı üzerinde menfaat elde ettiği ve kendisine yarar sağladığı anlamına gelmediğine, sanığın eyleminin TCK anlamında suç teşkil etmediğine, eksik araştırma ile karar verildiğine, sanık ...'in temyiz isteminin, sanığın yapılan işlemlerde kendisine ait herhangi hesabının kullanılmadığına, paranın çekildiği anda banka kayıtlarında şahsına ait herhangi bir delil bulunmadığına, paranın dolandırıcılık parası olduğunu bilmediğine, aleyhine delil olarak değerlendirilebilecek tek hususun diğer sanık ... ... ......'nın beyanları olduğuna, bu sanığın beyanlarının kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olduğuna, eksik araştırma ile karar verildiğine, suç işleme kastıyla hareket etmediğine, katılan vekilinin temyiz isteminin, sanıklar hakkında tayin edilen ceza miktarlarının az olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, mahkûmiyete dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... müdafiinin, sanık ... ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.