Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/7184 E. 2026/12274 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1222 E., 2021/1475 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 01.09.2021 tarihli ve 2021/1222 Esas, 2021/1475 Karar sayılı kararının sanık ve müdafîi tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede, gereği düşünüldü: Hırsızlık suçundan sanık hakkında Ereğli (Konya) 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 16.01.2020 tarihli ve 2018/154 Esas, 2020/11 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünün sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince duruşma açılmaksızın, 07.10.2020 tarihli ve 2020/1275 Esas, 2020/1344 Karar sayılı karar ile "28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. ve 196/2. maddeleri uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanunun 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması" gerekçesiyle, sanık hakkındaki hükmün bozulmasına karar verildiği, akabinde Ereğli(Konya) 3. Asliye Ceza Mahkemesince 12/01/2021 tarihli ve 2020/335 Esas, 2021/8 Karar sayılı kararı ile aynı uygulamalarla sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğu ve Bölge adliye mahkemesinin 01.09.2021 tarihli ve 2021/1222 Esas, 2021/1475 Karar sayılı ilamı ile ilk derece mahkemesi kararına yönelik düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, kararın sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 17.06.2025 tarihli ve 2022/13899Esas, 2025/11645 Karar sayılı ilâmı ile hırsızlık suçu yönünden "5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda sanık hakkında yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmediği" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği, Dairemiz kararın karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.08.2025 tarihli, 2 - 2021/151947 Temyiz sayılı itirazı üzerine 5271 sayılı Kanun'un 308. maddesi uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın dairemize gönderildiği, Dairemizin 07.10.2025 tarihli ve 2025/10547 Esas, 2025/17426 Karar sayılı ilâmıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddiyle dosyanın 5271 sayılı Kanun'un 308. Maddesinin 3. fıkrası gereğince itirazı incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.03.2026 tarihli ve 2025/2-610 Esas, 2026/162 Karar sayılı kararıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulü ile Dairemizin 17.06.2025 tarihli kararının kaldırılmasına karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.03.2026 tarihli ve 2025/2-607 Esas, 2026/159 Karar sayılı kararında "Sanığa isnat edilen gece vakti nitelikli hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın alt sınırı itibarıyla müdafi tayin edilmesi zorunlu olup İlk Derece Mahkemesince sanığa müdafi atanmadan ve kanunen mutlaka duruşmada hazır bulunması gereken müdafii olmaksızın yargılamaya devamla hüküm kurulmasının, CMK’nın 188. maddesinin birinci fıkrası nazara alındığında, aynı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca hukuka kesin aykırılık hâlini meydana getirdiği anlaşılmakla, bu hukuka aykırılık sebebiyle Bölge Adliye Mahkemesinin CMK'nın 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki yetkiye dayanarak bozma kararı vermesinde usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmadığı..." şeklinde yer alan kabul gereği Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 07.10.2020 tarihli ilâmı ile bozma kararı vermesinde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığının kabulü gerektiğinden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmış, bu doğrultuda Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 01.09.2021 tarihli kararına yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin, eylemin 142/1-e kapsamında kalmasına rağmen 142-2-h kapsamından fazla ceza tayini nedeniyle hükmün bozulması, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut, objektif, her türlü kuşkudan uzak, mahkûmiyete yeterli delil olmamasına rağmen verilen mahkumiyet hükmünün bozulmasına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında katılana yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak usul ve yasaya uygun olan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ereğli(Konya) 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.