Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2025/10582 E. 2026/12276 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/792 E., 2025/1397 K. SUÇA SÜRÜKLENEN SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin, istinaf mahkemesinin mahkûmiyet kararının yeterli ve kesin delile dayanmadığı, suça sürüklenen çocuğun suçu işlediğini gösteren her türlü şüpheden uzak somut bir kanıt bulunmadığı, kamera görüntülerinin ve mevcut delillerin yanlış değerlendirildiği, mahkûmiyetin varsayım ve yorumla kurulduğu, lehe hususların da gözetilmediği; suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin; suça sürüklenen çocuğun suçu işlediğini gösteren her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut bir delil bulunmadığı; istinaf mahkemesinin yeterli inceleme yapmadan ve delilleri sanık lehine değerlendirmeden mahkûmiyet hükmü kurduğu; katılan vekilinin temyiz isteminin, alt sınırdan ceza verilmemesi ve TCK 62 kapsamındaki takdiri indirimin uygulanmaması gerektiği, vekâlet ücretinin her iki suça sürüklenen çocuktan yarı yarıya değil, müştereken ve müteselsilen tahsil edilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında katılana yönelik eylemleri sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece mahkemesi kararı kaldırılarak mahkûmiyete dair karar hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 1. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.