Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/9637 E. 2026/12314 K. – Hakaret

Konu: Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2024/9637
Karar No
2026/12314
Karar Tarihi
Konu
Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2271 E., 2024/2315 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; Tehdit suçundan Bölge Adliye Mahkemesince verilen bir hüküm bulunmadığı, Hakaret suçundan verilen hükmün ise temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Hakaret suçundan İlk Derecece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararına yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Müdafiin temyiz istemi özetle; usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, suça sürüklenen çocuğun annesine karşı yapılan davranışa tepki olarak iddianameye konu sözleri söylediğine, pişman olduğuna bu ve resen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulmasına ilişkindir. III. GEREKÇE Hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Katılanın sağlık çalışanı olması nedeniyle 3359 sayılı Kanun'un ek 12. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ve eylemin alenen işlendiği kabul edilmesine rağmen aleniyet hükümleri uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, Anlaşılmış, kararda Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 11. maddesine göre cezai sorumluluğu bulunan çocuklar bakımından aynı Kanun’un 5/1-a-b maddelerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi dışında hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR A. Tehdit Suçu Yönünden Tehdit suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen hükme ilişkin istinaf istemi bulunmadığı bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince verilmiş herhangi bir karar olmadığı anlaşıldığından, dava dosyasının Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, B. Hakaret Suçu Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hükümden " ... numaralı bentlerin" çıkartılması suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Çay Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/9637, K. 2026/12314, T. 30.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2024-9637-e-2026-12314-k-26c44d3a1184