Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/2527 E. 2026/6166 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/202 E., 2023/684 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine YargıtayCumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2026 tarihli ve KYB-2026/2296 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Mahkemece sanığın yapılan yargılaması sonunda, 13/06/2023 tarihli kararın gerekçe kısmında, "Sanığın yargılama sürecindeki iyi halli tutum ve davranışları samimi şekilde yapmış olduğu savunma ve ikrarlar yargılama lehine takdiri indirim sebebi olarak kabul edilerek TCK 62.maddesi gereğince cezasından takdiri indirim yapılmıştır" şeklindeki gerekçe ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62. maddesinin tatbik edileceğinin belirtilmesine karşın, hüküm kısmında "Sanığın adli sicil kaydında benzer suçlara yönelik ilamların bulunduğu anlaşılmakla takdiren sanık hakkında TCK.nun 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" şeklinde karar vermek sureti ile gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulmasında isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1-Oluşa ve dosya içeriğine göre; hükümlünün, suç tarihinde gece vakti saat 04.10 sıralarında şikâyetçinin ikametinin bulunduğu apartmana girerek şikâyetçinin daire kapısı önünde bulunan 4 çift ayakkabıyı çaldığı ve apartman içi kamera görüntülerinden tespit edilip yakalandığı anlaşılmakla; hükümlü hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143. maddesinin ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 116/4. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle eksik cezalara hükmolunduğu, 2-(1) No.lu bentte belirtilen hukuka aykırılık sebebine göre de, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, hükümlüye yüklenmesi gereken 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150/3. maddesi uyarınca hükümlüye zorunlu müdafi atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle hükümlünün savunma hakkı kısıtlanıp hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından yazılı şekilde hükümler kurulduğu, Belirlenmiştir. III. KARAR Gerekçe bölümünde tespit edilen hususlar yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.