Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2025/15837 E. 2026/6555 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1176 E., 2025/2031 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararların, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1 maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu ( hırsızlık suçunun miktar itibariyle temyize tabi olduğu, ayrıca İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 15.01.2020 tarihli karar ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1 maddesi gereğince 9 ay hapis cezasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına hükmedildiği, sanığın ve O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talepleri üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince bozma yetkisi aşılarak bozma kararının verildiği, ancak Bölge Adliye Mahkemesinin bozma yerine kendisi karar vermiş olsaydı hüküm 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesindeki kurallara göre, sanığın atılı suçtan cezası artması nedeniyle, hükmün temyizi kabil olduğu), aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "suçların unsurlarının oluşmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve tanık beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeden hüküm kurulduğuna" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak; Dairemizin 13.01.2025 tarihli ve 2023/20271 Esas, 2025/113 Karar sayılı bozma ilâmı uyarınca hükmün bozulmasına karar verilerek, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca dosyanın yeniden hüküm kurulmak üzere Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesince farklı bir hüküm kurulacağı durumlarda, İlk Derece Mahkemesi olan Akşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.01.2020 tarihli ve 2019/90 Esas, 2020/27 Karar sayılı hükümlerinin kaldırılarak yeniden hükümler kurulması sureti ile karara bağlanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde doğrudan mahkûmiyet kararları verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği hükümlerin fıkralarının başına; "5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi gereğince, istinafa konu hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarına ilişkin Akşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.01.2020 tarihli ve 2019/90 Esas, 2020/27 Karar sayılı HÜKÜMLERİN KALDIRILMASINA," ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usûl ve yasaya uygun bulunan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Akşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.