Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/4461 E. 2026/11852 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2026/4461
Karar No
2026/11852
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/401 E., 2025/541 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ...'le suçu birlikte işleyen diğer suça sürüklenen çocukların oluş ve yakalanmalarına ilişkin deliller karşısında suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılacak değerlendirmenin diğer suça sürüklenen çocukları etkilemeyeceği değerlendirilerek yapılan incelemede, I- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2020 tarih ve 2019/74 Esas, 2020/187 Karar sayılı içtihadında da değinildiği üzere; suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 142/2-g-h maddesinin yanı sıra nitelikli hal olarak kabul edilen aynı Kanun’un 143. maddesinin de uygulandığı ve bu itibarla uygulanan maddelerdeki cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması nedeniyle, CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca istemi aranmaksızın zorunlu olarak atanan müdafinin CMK'nın 188/1. maddesi gereğince hükmün açıklandığı 12.11.2025 tarihli son oturumda hazır bulundurulması gerektiği gözetilmeden suça sürüklenen çocuk müdafiinin yokluğunda karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2026/4461, K. 2026/11852, T. 18.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2026-4461-e-2026-11852-k-46aaccc07da1