Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/16108 E. 2026/10998 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/391 E., 2024/440 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, ibadethanelere zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme, onama, bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. Sanık hakkında şikâyetçi ...'e karşı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, şikâyetçi ... ve katılan ...'a karşı ibadethanelere zarar verme, şikâyetçi ...'a karşı hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Sanığın, gündüzleyin şikâyetçiler ... ve ...'a ait işyerine girerek bir miktar para çalması, yine şikâyetçi ... ve katılan ...'ın imam olarak görev yaptıkları caminin kapısına zarar vermesi şeklinde gerçekleşen eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 142/1-a, 116/1, 35, 153. maddelerinde düzenlenen hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve ibadethanelere zarar verme suçlarını oluşturduğu ve bu suçlar için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 07.05.2014 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, II. Sanık hakkında şikâyetçiler ..., ... ile katılan ...'na karşı hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz istemleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA,

III. Sanık hakkında şikâyetçiler ..., ..., ... ve ...'a karşı hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Şikâyetçiler ..., ... ve ...'ın iş yerlerinden bir miktar para çalındığı, sanığın yakalanması üzerine üst aramasında ele geçen paralara kollukça el konularak şikâyetçilere kısmen iade edildiği, şikâyetçilerden ... ve ...'ın kalan zararlarının sanığın babası tarafından giderildiğini beyan ettikleri, şikâyetçi ...'nin kalan zararının giderilmesini istemediğini belirttiğinin anlaşılması karşısında; şikâyetçilere kısmi iadenin hangi tarihte gerçekleştiği ve kısmi iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermedikleri sorularak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168. madde hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Sanık hakkında şikâyetçi ...'a karşı hırsızlık suçundan bir kez cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı hâlde, sanığın aynı eylem nedeni ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 62/1, maddelerine göre 1 yıl 11... gün ve aynı Kanun'un 142/1-a, 145, 62/1. maddelerine göre 6 ay 20 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına karar verilerek aynı fiile ilişkin olarak sanık hakkında iki kez hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.