Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2026/4910 E. 2026/8627 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2026/1244 E., 2026/1344 K.

Yapılan ön inceleme neticesinde; hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ 1. Urla 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2026 tarihli ve 2026/62 Esas, 2026/127 Karar sayılı kararı ile sanığın, kişinin kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta ya da kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurum ve kuruluşlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-(L)-son, 158/3, 52/2-4, 53/1 ve 58/6 maddeleri uyarınca 12 yıl hapis ve 3.902.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 02.04.2026 tarihli ve 2026/1244 Esas, 2026/1344 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararına karşı sanık ve müdafiinin istinaf başvuruları üzerine "hüküm fıkrasının 1.6. bendinde yer alan "195.100 gün", "(195.1 00... =3.902.000,00TL)", "3.902.000,00TL" ibarelerinin hükümden çıkartılması ve yerlerine sırasıyla "195.000 gün" ,"(195.0 00... =3.900.000,00 TL )" , "3.900.000,00 TL" ibarelerinin eklenmesi" suretiyle düzeltilerek 5271 sayılı CMK'nın 280/1-(a) maddesi uyarınca istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Sanık ve Müdafiinin Temyiz Nedenleri Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 158/3 maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığına, fazla ceza tayin edildiğine, teşhiste kullanılan kimlikteki fotoğrafın 2018 yılına ait olduğuna, sanığın suç tarihinden önce 28.05.2024 tarihinde İzmir'e geldiğine ve 29.05.2024 tarihinde İzmir'den döndüğüne, bu süreyi de Aydın ilinde geçirdiğine, sanığın suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine, 5237 sayılı TCK'nın 62/1 maddesi gereği takdiri indirim sebebinin uygulanması gerektiğine, temel cezanın gerekçesiz bir şekilde teşdiden belirlendiğine, sanığın beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Değerlendirme ve Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 02.04.2026 tarihli ve 2026/1244 Esas, 2026/1344 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK’nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304/1 maddesi uyarınca Urla 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.10.2026 tarihinde karar verildi.