Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2026/4911 E. 2026/8631 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2026/4911
Karar No
2026/8631
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2026/1040 E., 2026/930 K.

Katılan vekilinin dilekçeye yansıyan açık temyiz iradesinin sadece sanık ... hakkında verilen beraat kararına münhasır olduğu, bu itibarla sanık ... yönünden aleyhe temyizin bulunmadığı belirlenmiştir. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 15.04.2026 tarihli ve 2026/1040 Esas, 2026/930 Karar sayılı kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık ... hakkında Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

Sanık ... yönünden yapılan ön inceleme neticesinde; hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ 1. Burhaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.01.2026 tarihli ve 2025/522 Esas, 2026/4 Karar sayılı kararı ile sanığın, kişinin kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta ya da kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurum ve kuruluşlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-(L), 158/3 ve 43/1 maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 223/2-(e) maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 15.04.2026 tarihli ve 2026/1040 Esas, 2026/930 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararına karşı Cumhuriyet savcısının(aleyhe) ve katılan vekilinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı CMK'nın 280/1-(a) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Katılan Vekilinin Temyiz Nedenleri Sanığın sanık ...’ın da suça iştirak ettiğine, delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne, aksi hâlde sanığın başka suçlardan sorumlu tutulması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. Sanık ...'ın Temyiz İstemi Yönünden Sanığın, İlk Derece Mahkemesince hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne karşı süresinde istinaf başvurusunda bulunulduktan sonra ibraz ettiği 09.02.2026 tarihli "cezasının onaylanmasını istediği" dilekçe içeriğine yansıyan iradesinin açıklattırılması suretiyle, bulunduğu Ceza İnfaz Kurumu aracılığıyla tespit olunan 19.02.2026 tarihli ifade tutanağında istinaf hakkından vazgeçtiğini ve hakkındaki kararın kesinleştirilmesini istediğini beyan ettiği, bu itibarla Bölge Adliye Mahkemesince sanık ... ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı CMK'nın 279/1-(b) maddesi uyarınca reddine karar verildiği, aynı maddenin son cümlesi gereği bu kararın itiraz yoluna tabi olduğu, kanun yolu talebine ilişkin incelemenin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

2. Sanık ... Hakkında Verilen Beraat Kararına Karşı Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, Mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

III. KARAR A. Sanık ...'ın Temyiz İstemi Yönünden Değerlendirme ve Gerekçe bölümünde (B-1) başlığında açıklanan nedenlerle sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK’nın 268/3-(e) maddesi uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... Hakkında Verilen Beraat Kararına Karşı Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Değerlendirme ve Gerekçe bölümünde (B-2) açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 15.04.2026 tarihli ve 2026/1040 Esas, 2026/930 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK’nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden,

5271 sayılı CMK’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304/1 maddesi uyarınca Burhaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.10.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2026/4911, K. 2026/8631, T. 05.10.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2026-4911-e-2026-8631-k-56d3c6d9c945