Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2026/3784 E. 2026/4750 K. – Tapu İptali Ve

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2026/11 E., 2026/134 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2025/40 E., 2025/320 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı ve ek kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 16/01/2026 tarihli kararı ile; dava konusu taşınmazlarla alakalı dolandırıcılık suçundan soruşturma yürütüldüğünü, yerel mahkemece ceza soruşturmasının sonucunun beklendiği, ceza davası açılması halinde yargılamanın sonuçlanması ve verilen kararın kesinleşmesi beklenerek hasıl olacak sonuca göre kara verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı hüküm tesisisin isabetsiz olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-a-6. maddesi gereğince kabulü ile davanın yeniden görülmesi için Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 04.02.2026 tarihli ek kararı ile; yargılama sırasında belirlenen dava değeri ve hükme esas alınan miktarın dava tarihi itibariyle geçerli olan 544.000,00 TL'lik temyiz kesinlik sınırının altında kaldığı, kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle kesin olan karara karşı yapılan temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.05.2021 tarihli ve 2020/(20) 5-451 Esas, 2021/636 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendine göre bölge adliye mahkemelerinin 353. maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında verilen kararlarına karşı temyiz yoluna başvurulamaz.

Somut olayda; Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353-(1)-a maddesi uyarınca eksik inceleme ile karar verilmiş olduğundan bahisle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için Mahkemesine gönderilmesine ilişkin olduğuna göre temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğu, temyiz konusu kararın niteliği gereği temyizi kabil olmadığından Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın gerekçesinin bu şekilde düzeltilmek suretiyle onanması gerekir.

Açıklanan sebeplerle; davacılar vekilinin Bölge Adliye Mahkemesince yapılan değerlendirmeye yönelik temyiz itirazının değinilen yönden kabulü ile sonucu itibarıyla doğru olan Bölge Adliye Mahkemesi 04.02.2026 tarihli ek kararının gerekçesi değiştirilerek ve DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16.06.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.