Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/895 E. 2026/4568 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1777 E., 2024/2148 K. SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten yaralama HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı, mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama, bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.05.2023 tarihli ve 2021/170 Esas, 2023/183 Karar sayılı kararı ile; 1. Katılan sanık ... hakkında ..., ... ve ...'e yönelik "Kasten Yaralama" suçundan 5237 sayılı Kanun'un 25/1, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-d maddeleri uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

2. Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında maktul ...'a yönelik "Kasten Öldürme" suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine, 3. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik "Kasten Yaralama" suçundan 527 223/2-e bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine, 4. Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik "Kasten Öldürme" suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 62, 53. maddeleri gereğince 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna, 5. Sanıklar ... ve ... hakkında katılan katılan ...'a yönelik "Kasten Öldürmeye Teşebbüs" suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35, 62, 53. maddeleri gereğince ayrı ayrı 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

B. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06.11.2024 tarihli ve 2023/1777 Esas, 2024/2148 Karar ile; 1. Katılan sanık ... hakkında ..., ... ve ...'e yönelik "Kasten Yaralama" suçundan, Sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik "Kasten Yaralama" suçundan ve Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında maktul ...'a yönelik "Kasten Öldürme" suçundan verilen beraat hükümlerine sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerine yönelik katılan sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, 2. Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik "Kasten Öldürme" suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan sanık müdafinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme sonucunda aynı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, 3. Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik "Kasten Öldürmeye teşebbüs" suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan sanık müdafinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme sonucunda aynı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/1-d, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, suç vasfına, fazla ceza tayinine, Sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz istemi; meşru savunmaya, haksız tahrikin derecesine ilişkindir.

III. GEREKÇE Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan incelemede; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 tarihli ve 2009/1-85 Esas, 2009/242 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda menfaat uyuşmazlığının kabulü gerektiği; aynı suçlardan yargılanan sanıklar ... ve ... arasında savunmalarına göre menfaat çatışması oluştuğu gözetilmeden, ayrı ayrı müdafiiler yerine aynı müdafii tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 152. maddelerine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR Başkaca yönleri incelenmeksizin gerekçe bölümünde açıklanan menfaat çatışması nedeniyle katılan sanık ... müdafi ve sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06.11.2024 tarihli ve 2023/1777 Esas, 2024/2148 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameden farklı gerekçeyle, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2026 tarihinde karar verildi.