Bölge Adliye Mahkemesi 2026/641 E. 2026/1851 K.

T.C.

İSTANBUL

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

13. HUKUK DAİRESİ

DOSYA N:2026/641 Esas

KARAR NO:2026/1851 Karar

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:İSTANBUL 13. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

NUMARASI:2021/286 Esas - 2025/673 Karar

TARİHİ:16/10/2025

DAVA:Ticari Şirket (Fesih İstemli)

KARAR TARİHİ:26/10/2026

İlk derece Mahkemesinde yapılan inceleme sonucunda verilen karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla dava dosyası incelendi:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMASININ ÖZETİ:Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Davalı ... A.Ş.'nin ilk başta bir limited ortaklık olarak kurulmakla birlikte, devam eden süreçte tür değiştirmek suretiyle anonim ortaklığa dönüşen plastik hammaddesinden her türlü mamul ve aksamın imali, alımı, satımı, ithali ve ihracatı olmak üzere, buna dayalı faaliyetleri işletme konusu olarak belirleyen “aile tipi” bir sermaye ortaklığı olduğunu, Ciro hacmi ve yıllık üretim kapasitesi oldukça yüksek seviyelerde seyreden davalı şirketin, 1992 yılından bu yana ... markalı ürünleriyle Türkiye dışında çok sayıda ülkede hizmet verdiğini, bununla birlikte, işbu dava tarihi itibarıyla hâlihazırda 20.000.000 TL esas sermayesi bulunan davalı ... A.Ş.’nin kuruluşundan bu yana değişen sermaye ve ortaklık yapısı dikkate alındığında, davacı şirketin 3.200.000 TL sermaye payı karşılığında 3.200.000 adet paya sahip olup, davalı şirkette % 16 oranında paya sahip azınlık pay sahibi statüsünde olduğunu, İş bu davanın konusu haklı sebep ile fesih olup bu kapsamda; çoğunluk pay sahiplerinin gücünü sürekli ve sistematik olarak davacı vekiledeni şirket aleyhine kötüye kullandıklarını, bu doğrultuda kar payı ve rüçhan hakkının ağır şekilde ihlal edildiğini bu konuda kar payı alacağının davacı şirketten tahsili için terditli olarak İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkesinin 2016/286 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığını ve derdest olduğunu, rüçan hakkının yasaya ve dürüstlük kuralına aykırı genel kurul ve yönetim kurulu kararıyla kısıtlandığını, 06/02/2017 tarihli genel kurul toplantısında esas sözleşmenin değiştirilerek sermayenin artırılmasına ilişkin verilen karar yönünden İstanbul 18. Asliye Ticaret Mahkemesi nezdinde 2012/203 Esas sayılı dosya ile dava açıldığını, ancak genel kurul kararı tescil ettirilmediğinden davanın konusuz kaldığını, keza 2016 yılı olağan genel kurul toplantısı gündeminde yine sermaye artılmasına dair gündem maddesinin iptali için İstanbul 11 Asliye Ticaret Mahkesinin 2017/475 Esas sayılı dava dosyası ile dava açıldığını, genel kurur kararlarının mutlak butlan sebebiyle iptalini istendiğini ve davanın derdest olduğunu, çoğunluk pay sahiplerine rüçan haklarının önceden kullandırıldığını ve bu aşamada kanuna aykırı tutumun ısrarla sürdürüldüğünü, rüçan hakkının kullanılması noktasında yönetim kurulunun kararının geçersizliğinin tespiti için de İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2017/621 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığını ve davanın derdest olduğunu, davalı şirketin sermaye artırım serüveninin bununla da sınırlı kalmadığını 24/08/2017 tarihli toplantıda ilan edilen esas sözleşme değişikliği ile sermaye artırım kararı alındığını, tüm bu hususların mal varlığı haklarının geri dönüşü mümkün olmayacak şekilde ihlali tahtında pay sahipleri arasındaki eşit işlem ilkesine aykırı davranış olduğunu, toplantılara katılma, oy, bilgi alma ve inceleme ile özel denetçi talep etme haklarının telafisi mümkün olmayacak şekilde ihlal edildiğini, nitekim 2015 yılı olağan genel kurul toplantısında alınan tüm genel kurul kararlarının hükümsüzlüğü tahtında İstanbul 13 ATM nin 2016/857 Esas sayılı dosyasında görülen davanın kabulüne karar verildiğini, dosyasının istinaf aşamasında olduğunu, 2017 yılı olağan genel kurul toplantıları yapılmadan vekiledenini bilgi alma hakkını kullandığını ancak genel kurul toplantısı öncesi ve sonrasındada talep edilen bilgi ve belgelerin verilmediğini, özel denetçi atanması taleplerinin reddedildiğini, pay sahipleri arasında kişisel husumetin mevcut olduğunu ve bunun şirketin işleyişine olumsuz etkisi bulunduğunu, ortaklar arasında bağların ve güven ilişkisinin yok olma derecesine geldiğini, çoğunluk pay sahipleri tarafından şirketin kötü yönetildiğini, işçi sayısında ciddi azalma olduğunu, sürekli şekilde nakit ve kaynak sıkıntısı içinde bulunduğunu, kredi kuruluşları nezdinde güvenirliliğini kaybettiğini, mali açıdan sürekli dar boğazda olduğunu, 2016 yılında şirketin ciddi gümrük cezasına çarptırıldığını, çoğunluk pay sahiplerinin davalı şirket malvarlığını, kendi kişisel malvarlıkları gibi kullandıklarını, davalı şirket fabrikalarının başka yerlere taşındığını, bu hususların TTK 408/II-f hükmü bağlamında önemli miktarda şirket malvarlığının toptan satışı görünümünde olduğunu, kar payı dağıtılmamasına karşılık çoğunluk pay sahibi yöneticilerin yüksek tutarda gelir elde ettiklerini, şirketin yüksek tutarda zararı açıklanmış olmasına rağmen yönetim kurulu üyelerinin ibra edilmesi ve davalı şirketin sorumluluk davası açma hakkının bilinçli olarak ortadan kaldırılması ve yönetim kurulu üyelerine TK 395-396 madde hükümleri gereğince izin verilmesinin dürüstlük kuralına aykırı olduğunu, esas sözleşme değişikliklerinin usulsüz ve sakat olduğunu, tüm bu hususlarla ilgili iptal ve/veya butlan davaları açılmasına rağmen davalı şirketin tutumunu değiştirmediğini, hukuka aykırık zincirinin ısrarla ve bilinçli olarak devam ettirileceği yönünde kesin neticeye ulaşıldığını, bu durumun ise TTK madde 531 hükmü kapsamında hukuken himaye edilemeceğini beyanla, davalı şirketin haklı sebeple feshine, aksi halde vekiledeni şirketin ayrılma bedeli ödenerek çıkarılmasına, yada mahkemece uygun bir çözüme hükmedilmesine, davalının kötü niyetle veya muavazalı işlemler yapmasını engellemek amacıyla aktiflerin devrini önyecek şekilde ihtiyati tedbir kararı verilmesine, bu kapsamda HMK 400 madde uyarınca delil tespiti yapılmasına karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir. Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; 6103 sayılı kanun m. 2/a gereğince, TTK’nun yürürlüğe girdiği tarihten önce meydana gelen olayların hukuki sonuçlarına, bu olaylar hangi kanun yürürlükte iken gerçekleşmişlerse, o kanun hükümleri uygulanacağını, 6103 s. Kanun m. 2/b gereğince TTK’nun yürürlüğe girdiği tarihten önce gerçekleşmiş hukuki fiillerin, bağlayıcılıkları ve hukuki sonuçları itibariyle, gerçekleştikleri tarihte yürürlükte bulunan kanuna tabi olduğunu, 6103 s. Kanun m. 2/c gereğince, TTK’nun yürürlüğe girdiği tarihten sonra meydana gelen olaylara TTK hükümleri uygulanacağını, 6103 sayılı Kanun’un öngördüğü bu kurallar gereğince, anonim ortaklığın haklı sebeple feshi davasının, ancak TTK’nun yürürlüğe girdiği tarihten sonra meydana gelen hukuki olgulara dayalı olarak açılması gereğinden, davacı tarafın iddialarını buna göre ayrıştırılmasını, davacının davasına sözde haklı neden olarak ileri sürdüğü iddialarındaki ve 2016 yılından bu yana yaşanan süreçte en büyük kusurun kendilerinde olduğu gerçeği tüm somut veriler yanında mahkeme kararlarıyla da sabit olduğunu, kimsenin kendi hukuka aykırı fiiline dayanarak hak iddia edemeyeceğini düzenleyen MK m. 2 uyarınca kusurlu pay sahibinin ortaklığın haklı sebeple feshini dava etme hakkı bulunmadığını, TTK m. 531 gerekçesinde, azınlık hakkı olarak nitelendirilen fesih davasının daha ziyade engelleyici/önleyici etki anlayışı üzerine kurulu olduğu, fesih davasının en son çare ve ikincil bir dava olduğunu, davacının kötü niyetli olarak, "sürekli ve sistematik" bir şekilde, işbu davaya gerekçe arama gayreti ile, vekiledeni şirket aleyhine bir takım haksız davalar ikame ettiğini ve dilekçelerine delil olarak sundukları davaların bu güne kadar çıkan kararlardan birisi hariç tamamını kaybettiklerini, şirket yönetim kurulunda görev alan tek hissedarın ... ... olduğunu, şirket Yönetim Kurulunun diğer iki üyesinin profesyonel yöneticiler olduğunu, yönetim kurulu çoğunlukla karar aldığından, hissedar yönetim kurulu üyesi ... ...'ın hiç bir şartta şirketi tek başına alacağı kararla yönetmesinin mümkün olmadığını, iş bu fiili gerçeklikte, davacı iddialarının bir anlamı ve değeri olmadığının ticaret sicil kayıtlarıyla ortada olduğunu, ... halen Kar Şirketler Topluluğu bünyesinde yer aldığını, Kar Şirketler Topluluğu şirketlerinin prensip olarak yıllık kar dağıtımını değil, şirketleri büyütmeyi ve belli bir büyüklüğe gelince tamamen veya kısmen satmayı ya da halka açmayı hedeflediğini, aynı mantık ve amaçla geliştirilip güçlendirilen (Kar Şirketler Topluluğu içerisinde yer alan ... ve ... ailelerine ait) ... A.Ş. 1995 yılında, ...A.Ş. ile ... A.Ş. ise 2002 yılında yabancı yatırımcılara satılarak ortaklarına büyük rakamlarda kazanç sağladığını, davacı şirket kurucusu ve ortaklarının babası olan ... belirleyici olduğu iş bu politika prensipleri ile çalışan davacı şirket ve davacı şirket hissedarlarının sahibi olduğu .... AŞ. 'nin de hiçbir zaman kâr dağıtımı yapmadığını, yaşanan global dünya krizi yanında ülkede yaşanan sorunlar içerisinde, vekiledeni ile aynı alanında iş yapan birçok şirketin batması, iflas etmesi gerçeğinde vekiledeni şirketin halihazırda bulunduğu durumun davacı haricindeki hissedarların özverisi yanında ne denli doğru yönetildiğinin de ispatı olduğunu, davacı tarafından kâr dağıtımı yapılması istenen 2015 yılında vekiledeni şirketin yaklaşık 12 milyon TL net zarar elde ettiğini, buna karşın davacının kâr dağıtımı için ısrar etmesinin mali, hukuki ve fiili şartlarda anlaşılamadığını, sermaye artışının amacının hiç bir zaman ve şartta davacı şirketin %16 olan hisselerini azaltmak olmadığını, matematiksel olarak kolayca hesaplanabileceği üzere, davacı şirket olarak sermaye artışının nakdi kısmına katılmasalar ve davalı şirketin diğer pay sahipleri rüçhan haklarını tam kullansalar bile davacı şirketin kendilerine ait payların yüzde 10'un altına düşmesinin söz konusu olamayacağını, "Payların sulanması" şeklinde kullanılan ifadenin de hukuki alt yapısı olmadığı gibi, gerçeği de yansıtmadığını, vekiledeni şirket çoğunluk pay sahiplerinin davacı yana karşı güttüğü herhangi bir husumet olmadığı gibi bir tavırları dahi olmadığını, davacı şirket hissedarlarının 2016 yılı Şubat ayından bu yana tüm taleplere rağmen şahsen kendileri de ne diğer ortaklar ne de şirket yönetim kurulu üyelerinin görüşme taleplerini dahi görmezden gelerek, genel kurullara gönderilen vekilleri aracılığı ile önceden hazırlanmış matbu itiraz şerhlerini verdirip, akabinde asılsız ve mesnetsiz iddialar içeren davalar açma yoluna gittiklerini, tüm şahsi mal varlığı ile şirketi destekleyen pay sahiplerinin kötü yönetiminden sözetmek her şeyden önce hayatın olağan akışına aykırı olduğunu beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

İLK DERECE MAHKEMESİNİN KARARININ ÖZETİ:İlk Derece Mahkemesi 16/10/2025 tarih ve 2021/286 Esas - 2025/673 Karar sayılı kararında;"...Yukarıda açıklanan tüm nedenlerle; davalı şirket ortakları arasındaki güven ilişkisinin telafi edilemez şekilde zedelendiği, davacının ortaklığı sürdürmesinin kendisi açısından çekilmez hale geldiği, ancak davalı şirketin ekonomik değer taşıdığı ve faaliyetlerini sürdürdüğü dikkate alınarak, şirketin feshi yerine davacının paylarının gerçek değeri karşılığında şirketten çıkarılmasına, davacının ayrılma akçesinin karar tarihine en yakın tarihteki mali verilere ve rayiç değerlere göre 121.865.885,27 TL olarak belirlenmesi suretiyle haklı nedenlerle şirket ortaklığından çıkmasına izin verilmesine karar verilmesi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır." gerekçesi ile,

''1-Davanın KABULÜNE, davacının İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün ... sicil sırasında kayıtlı davalı ... A.Ş. Ortaklığından haklı nedenlerle çıkmasına İZİN VERİLMESİNE,Davacı payının şirkete devrine,Davacının hissesine isabet eden 121.865.885,27-TL ayrılma akçesinin davalı şirketten alınarak davacıya verilmesine,Karar kesinleştiğinde bir örneğinin İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğü'ne gönderilmesine,

2-Harçlar Yasası uyarınca alınması gerekli 615,40 TL harçtan peşin alınan 31,40 -TL harcın mahsubu ile bakiye 584,00-TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına,

4-Davacı duruşmalarda kendisini bir vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 30.000,00-TL maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,'' karar verilmiş ve karara karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ:Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; ayrılma akçesi alacağının miktarı bakımından davalı şirketin gayrimaddi malvarlığı unsurları değerlendirmeye konu edilmediğinden, ayrılma akçesi alacağı miktarı yönünden eksik tespit edildiğini, bir şirketin malvarlığının gerçek değerinin yalnızca taşınmazların veya bilanço kalemlerinin değerlendirilmesiyle değil, şirketin sahip olduğu tüm maddi ve gayrimaddi değerlerin birlikte ele alınmasıyla mümkün olduğunu, patent, marka, ticaret unvanı, ticari itibar, müşteri portföyü, know-how ve benzeri gayrimaddi malvarlığı unsurlarının şirketin malvarlığından bağımsız, tali veya tali nitelikte değerler olmadığını, şirketin ekonomik varlığının ve gelir üretme kapasitesinin ayrılmaz bir parçası olduğunu, bu unsurların ayrılma akçesi hesabında değerlendirme dışı bırakılmasının şirketin gerçek malvarlığı değerinin tespit edilmesi ilkesini işlevsiz hâle getireceğini, dosya kapsamında düzenlenen raporların hiçbirinde ayrılma akçesinin miktarı bakımından davalı şirketin sahip olduğu gayrimaddi malvarlığı unsurlarının değerlendirmeye konu edilmediğini, yargılama kapsamında davalı şirketin gerçek değeri belirlenirken sadece taşımazların değerlendiğini, şirket değerinin ayrılmaz parçasını oluşturan gayrimaddi malvarlığı unsurlarının tamamen dışarıda bırakıldığını, ayrılma akçesinin miktarı bakımından hükme esas alınan 07.05.2025 tarihli ek bilirkişi raporuna yönelik itirazlarında da bu husus açıkça dile getirilmiş olmasına rağmen bu yönde yeni veya tamamlayıcı bir bilirkişi raporu alınmadığı gibi söz konusu itirazlarının da gerekçeli kararda hiçbir şekilde karşılanmadığını, bu itibarla davalı şirket malvarlığının önemli bir bölümünü oluşturan ve şirket değerini ciddi ölçüde artıran gayrimaddi malvarlığı unsurlarının değerlendirme dışı bırakılmasının gerekçeli karara konu ayrılma akçesi alacağının eksik incelemeye dayalı olarak belirlendiğini açıkça ortaya koyduğunu, eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporları esas alınarak hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğunu, bu nedenlerle ayrılma akçesi alacağının mahkemece eksik belirlendiği gözetilerek davalı şirketin değerinin, maddi ve gayrimaddi malvarlığı unsurlarının tamamı birlikte dikkate alınmak suretiyle indirgenmiş nakit akımı yöntemi esas alınarak yeniden tespit ettirilmesi gerektiğini,Yerel mahkemenin hükme esas aldığı bilirkişi ek raporunda ortaya konulan indirgenmiş nakit akımı yöntemiyle ulaşılan değerlerden ayrılarak, raporun asıl hesaplama konusunu teşkil eden indirgenmiş nakit akışı yöntemiyle özvarlık yönteminin %80 - %20'i oranında ağırlıklandırılması suretiyle tespit edilen miktara, yerel mahkemece gerekçesiz bir biçimde karar verilmesinin hatalı olduğunu, neden %80–%20 oranında bir ağırlıklandırmaya gidildiği, bu oranların hangi teknik veya ekonomik gerekçeye dayandığı ve bilirkişi raporunda esas alınması gerektiği belirtilen yöntemden neden kısmen vazgeçildiği hususlarında herhangi bir açıklamaya yer verilmediğini, bu yönüyle gerekçeli kararın hem ayrılma akçesinin miktarı bakımından, hem bilirkişi raporunun esas alınmasına ilişkin ilkelere, hem de gerekçeli karar zorunluluğuna aykırılık teşkil ettiğini, bu nedenle yerel mahkeme kararının kaldırılması gerektiğini,Yerel mahkeme kararında müvekkil şirket lehine hükmedilen ayrılma akçesi alacağı kapsamında maktu vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, ayrılma akçesi alacağının niteliği itibarıyla belirli bir para alacağı olduğunu, bu alacak bakımından hükmedilecek vekâlet ücretinin nispi olması gerektiğini, hüküm altına alınan alacak miktarı açıkça belli iken maktu vekâlet ücretine hükmedilmesinin müvekkil şirket aleyhine sonuç doğuracak şekilde usul ve yasaya aykırılık teşkil ettiğini belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

DAVALI NOVAPLAST PLASTİK VEKİLİ İSTİNAF DİLEKÇESİNDE ÖZETLE;yerel mahkemenin gerekçeli kararda bilirkişi raporlarındaki kanaati göz ardı ettiğini, davacının müvekkil şirkete karşı açtığı diğer davaların sonuçlarını da görmediğini / yok saydığını,

İşbu davanın ikincil (tali) nitelikte bir dava olduğunu, feshin son çare olduğunu, haklı sebeple fesih davasındaki en önemli unsurun haklı sebeplerin bulunup bulunmadığının tespiti olduğunu, mahkemenin ancak haklı sebeplerin bulunması halinde şirketin feshine ya da duruma uygun düşen başkaca bir çözüme hükmedebileceğini, Dosya gerçeğinde davacının genel kurullara katıldığı, azınlık payından kaynaklanan tüm haklarını kullandığı, işbu fesih davasından önce ve sonra toplamda 12 ayrı dava açtığı, sadece iki davada usul gereği oydan yasaklılık hakkı kapsamında ibra ve TTK 396-396 kapsamında verilen izinlerin iptali dışında tüm davaları kaybettiğinin kesinleşmiş mahkeme kararları yanında işbu dosyada alınan bilirkişi raporlarıyla sabit olduğunu, yine davacının azınlık payından kaynaklanan tüm haklarını kullandığı, hiçbir şekilde haklarını kullanmasının engellenmediği, şirket tarafından aleyhine bir tasarrufta bulunulmadığı, şirket yönetim ve işleyişinin kilitlenmediği, şirket amaç ve finansal temellerinin devam ettiğinin tartışmasız olduğunu, Yerel mahkeme kararının içeriğinde de; müvekkil şirketin fiili gerçeklerinde yasanın aradığı fesih için haklı sebeplerin oluşmadığını ortaya koyduğunu, davacının müvekkil şirket aleyhine açtığı diğer dava sonuçlarını incelemeden, 2016 yılından bu yana yapılan genel kurul tutanaklarını ve standart yazılı muhalefet şerhlerini incelemeden, davacı şirket ortakları ile ... A.Ş.'de 1992'den bu yana süren ortaklık yapısı değerlendirilmeden, davacının çelişkili davranış yasağına aykırı davrandığı ve hakkını kötüye kullandığı yasal gerçeği yok sayılarak, kötü niyetli davacının tamamen varsayımsal ve olumsuz beklentilerini ciddiye alarak verilen kararın hukuka aykırı olduğunu,Yerel mahkemenin, işbu kararı verdiği tarihten önce davacı aleyhine kesinleşen kararları görmezden gelerek, haksız ve hukuka aykırı kararına gerekçe olarak konulmasını da hiçbir kural ve mantıkla bir yere koymanın mümkün olmadığını, işbu somut gerçeğin bile tek başına yerel mahkeme kararının ne denli dosya ve hukuk gerçeğinden uzak olduğunu ortaya koyduğunu, mahkeme, kararında bu gerekçeye dayanırken, davacının 2016 dan bu yana tüm haksız dava ve eylemlerine rağmen, ne şirketin ne de diğer ortakların davacıya karşı bugüne kadar bir yasal başvuruları olmadığını gibi azınlık haklarını engelleyecek bir hareketlerinin olmadığını, tam aksine davacının azınlık haklarını yasal şartlarda doğru kullanması adına genel kurullarda tüm imkanların kendilerine sunulduğu, davacının yarattığı sorunlara rağmen müvekkil şirket diğer ortaklarının güven ilişkisinin bozulmadığı, müvekkil şirketin fiili şartlarında ve ortaklık yapısında davacıya yüklenen hiç bir olumsuzluk olmadığı somut gerçeğinde davacı açısından ortaklığın çekilmez hale gelmesi için hiçbir nedenin bulunmadığını görmediğini, Yerel mahkemece hukuka ve gerçeğe aykırı olarak ortaklık ilişkisinin çekilmez hale gelmiş olduğu belirtilmiş ise de bu duruma bizatihi davacının kendi eylemleriyle sebebiyet verdiği gerçeğinin de göz ardı edildiğini, davacının kendi kusuru ile meydana getirdiği sebeplere dayanarak dava açmasının öncelikle dürüstlük kuralına aykırı olduğunu, pay sahibinin kendi kusuru ile haklı sebeplere yol açması durumunda, yani kusuru ile haklı sebebi arasında nedensellik bağı bulunması durumunda fesih davası açmasının mümkün olmadığını, hakkın kötüye kullanılması yasağı çerçevesinde davacı bakımından mevcut durumun çekilmez olduğuna karar verilebilmesi için, davacının haklı sebebin gerçekleşmesine bizzat kendisinin yol açmamış olması veya anılan sebebin doğumunda tek başına kusurlu bulunmaması gerektiğini, davacı tarafın huzurdaki davanın açılmasına bizatihi kendisinin sebebiyet verdiği somut gerçeğinde dürüstlük kuralına aykırılık nedeniyle davacının dava açmada korunmaya değer menfaatinin olmadığını, davacının, hissesini belirlediği rakama diğer ortaklara aldırmak adına bezdirme politikası çerçevesinde ikame edilen muhtelif davaların neredeyse tamamının reddedildiği gerçeğinde huzurdaki davanın açılma sebebinin bizatihi davacıdan veya davacının ağır kusurundan kaynaklandığının kabulü ile davanın reddinin gerektiğini,Yerel mahkemece hangi gerekçeyle en üst hadden çıkma payına hükmedildiğinin gerekçelendirilmemesinin de hukuka aykırı olduğunu, bilirkişilere çıkma payının hesaplanması adına gönderilen son rapora karşı ortaya konulan beyan ve itirazlarının mahkemece hiçbir şekilde değerlendirmeye alınmadığını, ek rapor düzenlettirilmesi gereği dahi duyulmadığını, oysa anılan rapora karşı itirazlarında hesaplamada baz alınan yöntemin, kriterlerin ve değerlendirme donelerinin yanlışlığı, indirgenmiş nakit akışı hesaplamasında alınan varsayımların hatalı ve gerçeklerden uzak olduğuna dair itirazlarının da tamamen göz ardı edildiğini, itirazları doğrultusunda ek rapor alınma gereği bile duyulmadan, müvekkil şirket aleyhine hukukun temel ilkelerine açık ve ağır bir şekilde aykırı olarak borç yaratıldığını,Ortaklıktan çıkma kararının ifasının kararın kesinleşmesi ile olacağını yazan yerel mahkemenin, kararında belirlediği çıkma payı bedelinin ifasının ne zamandan itibaren etkili olacağı ve faizin de ne zamandan işletilmesi gerektiği hüküm fıkrasında yazılmadığından, haksız ve hukuka aykırı kararın faiz de işletilerek icraya konulduğunu, ortaklıktan çıkmaya dair karar inşai nitelikte olup bunun eklentisi niteliğindeki çıkma payının ödenmesi kararının da, çıkmaya ilişkin kararın kesinleşmesi kesinleşeceğinden, kesinleşmemiş karardaki çıkma bedelinin icrasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, çıkma kararının ifası kesinleşme gerektirirken, kararda belirtilen çıkma bedelinin karar kesinleşmeden icra edilmesi ihtimalinde, çıkmasına izin verilen ortağın, çıkma payını tahsil etmesine rağmen ortaklıktan doğan tüm haklarını kullanabileceğini,Kötü niyetli davacının, karar tarihinden sonraki müvekkil şirket genel kurul toplantısına katılarak yine dürüstlük kuralına aykırı muhalefet ettiğini ve çelişkili davranma yasağına aykırı olarak anılan kararın inşai hüküm niteliğinde olduğu ve geleceğe dönük etki doğuracağını, dolayısıyla çıkma kararının hüküm doğurmadığını zımnen kabul ettiğini, nitekim inşai kararla hakkın doğumunun aynı zamanda alacağın muacceliyet kazandığı ana ve faizin başladığı ana ilişkin olduğunu, dolayısıyla inşai kararın henüz hüküm doğurmadığı bir anda hak doğmayacağını, alacağın muaccel olmayacağını ve faiz işlemeyeceğini, kararın kesinleşmesi ile hüküm ifade edeceği tartışmasız olan kararın ihtiyati tedbiren durdurulması gerektiğini, işbu davanın konusu olan takibin iptali talebi kapsamında takibin ihtiyaten durdurulmasına karar verilmemesi hâlinde takip konusu tutarı müvekkil şirketin sermayeden karşılamak zorunda kalacağını, ihtiyati tedbir taleplerinin öncelikle incelenerek kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE:HMK'nın 355. maddesine göre istinaf incelemesi; istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırılık varsa re'sen gözetilmek suretiyle yapılmıştır.Dava,TTK'nun 531 maddesi uyarınca davalı şirketin haklı nedenle fesih ve tasfiyesine karar verilmesi, bunun kabul görmemesi halinde pay sahibi davacının gerçek pay değerinin ödenerek şirket paydaşlığından çıkarılması ya da mahkemece uygun bir çözüme hükmedilmesi istemine ilişkindir.Mahkemece, davanın kabulüne, davacının İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün ... sicil sırasında kayıtlı davalı ... A.Ş. Ortaklığından haklı nedenlerle çıkmasına izin verilmesine, karar verilmiş ve karara karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.Dairemizin 01/04/2021 tarih ve 2019/1081 Esas - 2021/472 Karar sayılı kaldırma kararımızdan sonra mahkemece yapılan yargılama sırasında davalı şirketin ticari defter ve kayıtları inceletilmek suretiyle mali müşavir ... ve Hukukçu ...'den oluşan bilirkişi heyetinden 20/01/2022 tarihli rapor alınmış, bilirkişi heyet raporunda; Davalı şirketin feshi ve ortaklıktan çıkma için haklı nedenlerin oluşmadığı, mahkeme aksi kanaatte olması halinde, fesih yerine çıkma kararının verilmesi gerektiği, ayrılma payı belirlenirken ayrıca şirket öz varlığının hüküm tarihine en yakın tarihteki rayiç değeri üzerinden hesaplanması gerektiği, bu ilkeler çervevesinde davacının ayrılma akçesinin 31.12.2020 tarihli mali verilere göre 5.230.503,60 TL. olarak hesaplandığı belirtilmiştir.Mahkemece önceki bilirkişi heyetine bağımsız denetçi mali müşavir, gayrimenkul değerleme uzmanı, makine mühendisi bilirkişilerde eklenmek suretiyle 13/10/2022 tarihli ek rapor alınmış, ek raporda; Mahkemece davacının davalı şirket ortaklığından çıkarılmasına karar verilmesi durumunda 30.06.2022 tarihli bilanço değerine göre davacı ... AŞ. nin çıkma payının 8.838.529,62 TL olarak belirlendiği belirtilmiştir.Mahkemece, davalı şirketin Niğde İlindeki taşınmazlarının değerinin tespiti için keşfen inceleme yapılarak talimat mahkemesince harita mühendisi ve inşaat mühendisi bilirkişilerden oluşan heyetten alınan 08/08/2023 tarihli raporda; Kıymet taktirine konu olan taşınmazın gezilerek incelendiği, fotoğraflarının çekildiği ve keşif tarihi itibariyle değerlendirmesi yapılarak değerinin: 57.838.540,00TL olduğu belirtilmiştir.Mahkemece, davalı şirketin Şanlıurfa İlindeki taşınmazlarının değerinin tespiti için keşfen inceleme yapılarak talimat mahkemesince gayrimenkul değerleme uzmanı ve inşaat mühendisi bilirkişilerden oluşan heyetten alınan 21/08/2023 tarihli raporda;Taşınmazların toplam güncel bedelinin 10.850.000,00 TL (On Milyon Sekiz Yüz Elli Bin) olduğunun tespit edildiği belirtilmiştir.Mahkemece 13/02/2025 tarihli duruşmanın ara kararı uyarınca; Davacının ayrılma akçesinin; davalı yanca sunulan veriler kapsamında indirgenmiş nakit akışı yöntemi ile ve 21.11.2024 tarihli ara karar doğrultusunda davalı şirkete ait taşınmazların değer tespitine ilişkin bilirkişi raporlarına göre karar tarihine en yakın veriler dikkate alınarak net varlık yöntemine göre ayrı ayrı hesaplanması ve davalı şirketin şirketin içinde bulunduğu sektör, şirketin büyüklüğü, cirosu, karlılığı, teknolojik donanımı, kuruluş yılı, marka değeri, geçmiş yıllar itibarıyla finansal performansı, gelecekte göstereceğim performans gibi şirket değerini belirleyen temel unsurlar olarak dikkate alındığında hangi yöntemin şirket değerlemesinde hakkaniyete ve tarafların menfaat dengesine en uygun değerleme yöntemi olduğunun tespiti için ek rapor alınmak dosya bilirkişi heyetine tevdi edilmiş, bilirkişi heyetinden alınan 07/05/2025 tarihli ek raporda; İndirgenmiş nakit akımları yöntemine göre şirketin değerinin 964.843.422,48 TL olduğu, indirgenmiş nakit akımları yöntemine göre davacının pay değerinin 136.284.552,92 TL olduğu, özvarlık değeri yöntemine göre davacının pay değerinin 19.126.461,99 TL olduğu, her iki yöntemin ağırlıklandırılması suretiyle tespit edilen değerin 121.865.885,27 TL olduğu belirtilmiş, mahkemece alınan ek rapor doğrultusunda istinafa konu karar verilmiştir.6102 sayılı TTK'nın 531. maddesinde; “Haklı sebeplerin varlığında, sermayenin en az onda birini ve... temsil eden payların sahipleri, şirketin merkezinin bulunduğu yerdeki asliye ticaret mahkemesinden şirketin feshine karar verilmesini isteyebilirler. Mahkeme, fesih yerine, davacı pay sahiplerine, paylarının karar tarihine en yakın tarihteki gerçek değerlerinin ödenip davacı pay sahiplerinin şirketten çıkarılmalarına veya duruma uygun düşen ve kabul edilebilir diğer bir çözüme karar verebilir.” hükmü düzenlenmiş olup, anılan hüküm uyarınca sermayenin en az onda birini ve halka açık şirketlerde yirmide birini temsil eden pay sahipleri ancak haklı sebeplerin varlığını kanıtlamaları halinde şirketin feshine karar verilmesini isteyebileceklerdir. Haklı nedenler kanunla tanımlanmadığı için her somut olayın özelliğine göre mahkemelerce takdir edilecektir. Pay sahibinin hakkını sürekli ve ciddi şekilde ihlal eden durumlar, şirketin ortak amacının gerçekleştirilmesinin mümkün olmadığı haller haklı sebep olarak kabul edilmelidir.Dosyada yer alan ticaret sicil kayıtları ve genel kurullara ilişkin tutanaklar ile bilirkişi raporlarındaki tespitlere göre;davacının 3.200.000 adet payla %16 oranında azınlık pay sahibi olduğu, haklı sebeple fesih davasının paya değil, pay sahipliği ve azınlık sıfatına bağlı kişisel nitelikte bir dava hakkı olduğu, davacının haklarını kullanabilecek hisse oranına sahip olması nedeniyle, TTK. m. 531 hükmü uyarınca haklı nedenle fesih davası açma şartlarını taşıdığı anlaşılmıştır.Mahkemece yapılan incelemede haklı sebeplerin varlığı halinde fesih yerine ortağın karar tarihine en yakın tarih itibariyle payını hesap ederek ortaklıktan çıkmasına yada kabul edilebilir diğer bir çözüme karar verebileceği düzenlenmiş olması karşısında ortaklıktan çıkma kararı verilebilmesi için de şirketin feshi şartlarının mevcut bulunması gerektiği, somut olayda davacı dava dilekçesinde, davalı şirketin bir aile tipi sermaye ortaklığı olduğunu, çoğunluk pay sahiplerinin ortaklıktan kaynaklanan haklarını, "sürekli ve sistematik" olarak davacı azınlık pay sahiplerinin aleyhine kullandığı, bu hakkın kötüye kullanımın, kâr payı ve rüçhan haklarının ihlali, ortakların şirkete katılma haklarının ihlali şeklinde subut bulduğu, pay sahipleri arasında kişisel husumet bulunduğu, mevcut ortaklık ilişkisinin kendileri adına çekilmez hale geldiği, şirketin kötü yönetim anlayışına sahip olduğu, çoğunluk pay sahiplerinin kötü yönetim anlayışına ilişkin olarak, davalı şirket bünyesinde çalışan işçi sayısındaki ciddi azalma, şirketin sürekli şekilde nakit ve kaynak sıkıntısı içerisinde bulunması, ödemelerini yapamayacak hâle gelmesi, mütemerrit olma durumunun uzun bir zaman dilimine sirayet edecek şekilde istikrar kazanmış olması, edinilen kâr oranlarının ciddi ölçekte düşmesi, kredi kuruluşları nezdindeki güvenilirliğini kaybetmiş olması ve buna bağlı sebepler etrafında mali açıdan sürekli darboğaz içerisinde olduğunu, bu durumun davalı şirketin iyi yönetilmediğinin ve yakın vadede borca batıklık tehlikesi ile karşı karşıya olduğunun açık bir göstergesi görünümünde olduğu, davalı şirketin, yüksek tutarda fonu bulunmasına karşılık bunun mevcut olmadığının belirtilmesi, akabinde 10.000.000 TL tutarında bir fonun bulunduğunun ortaya çıktığı, ayrıca davalı şirketin 2016 yılı faaliyet raporu incelendiğinde, davalı şirketin Gümrük Kanunu md. 238 hükmü uyarınca yüksek bir para cezası aldığı, çoğunluk pay sahiplerinin davalı şirket malvarlığını kişisel malvarlıkları gibi kullandıkları, davalı şirketin Niğde’de bulunan fabrikasını Rusya’ya taşıdığı, İzmit’te bulunan fabrikasının bir kısım hatlarını da yurt dışında taşıdığı yönünde ciddi emareler bulunduğu ve yurtdışında bulunan iştiraklerindeki paylarını tamamen sattığı/elden çıkardığı ya da önemli ölçüde azalttığının anlaşıldığı, davalı şirketin 2006 yılından işbu davanın açıldığı güne dek olağan ve olağanüstü genel kurul toplantı tutanaklarında; yönetim kurulu üyelerine ücret verilmemesine oybirliği ile karar verildiği, geçmiş yıllar yıllık faaliyet raporlarına bakıldığında ise, genel kurulun ücret ödenmemesi yönündeki sarih iradesine rağmen, yönetim kurulu üyelerine ücret ödendiğinin görüleceği, iddia edilmiştir.Davacı, azınlık haklarını kullanabilecek oranda paysahibi olup, genel kurulu toplantıya davet etme, gündeme madde ekleme, bilgi talep etme gibi bir çok haklarının bulunduğu açıktır. Davacının bu gibi taleplerinin karşılanmaması halinde ise bu taleplerini mahkeme yoluyla yerine getirme hakları da TTK da bir azınlık hakkı olarak düzenlenmiştir. Dolayısıyla bu haklar kapsamında davacının genel kurulun toplanması için talepte bulunma ve kar dağıtılması yönünde gündeme madde ekleme ayrıca da bilgi talep etme hakları bulunmaktadır. Bu taleplerinin reddedilmesi halinde de mahkeme yoluyla bu taleplerin yerine getirilmesini sağlama ve genel kurul kararlarına karşı iptal davası açma hakları bulunmaktadır.Dayanılan haklı sebebe ilişkin delil olarak gösterilen dava dosyaları incelendiğinde;İstanbul 13 ATM'nin 2016/857 Esas sayılı dava dosyası ile; 03/08/2016 tarihli genel kurul toplantısına ... vekillerinin katılması ve oy kullanma haklarının engellendiği gerekçesi ile genel kurulda alınan kararların butlanına ilişkin dava açıldığı, yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verildiği ve dairemizce uyap sisteminden yapılan sorgulamada kararın istinaf edilmesi üzerine İstanbul BAM 14 HD.'nin 2017/319 E- 2017/405 K sayılı 06.07.2017 tarihli kararı ile; davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesinin istinafa konu kararının düzeltilerek esas hakkında yeniden hüküm verilmesine, bu doğrultuda yasal koşulları bulunmayan butlanın tespiti talebinin reddine, davalı şirketin 03/08/2016 tarihli olağan genel kurul toplantısında alınan tüm kararların TTK'nın 445. maddesi uyarınca iptaline karar verildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11 HD.'nin 2017/4647 E- 2019/3855 K sayılı 16.05.2019 tarihli kararıyla, Dairenin anılan hükmünün bozulduğu, bozma sonrası anılan dairece bozma ilamına uyularak 11.03.2020 tarih ve 2019/1683 Esas -: 2020/287 Karar sayılı kararı ile;1-Yasal koşulları bulunmayan butlanın tespiti talebi tespitinin reddine, 2-Genel kurulda alınan kararların iptali talebinin kısmen kabulüne, karar verilmiştir.İstanbul 3 ATM de açılan 2016/286 Esas sayılı kar payı tahsili yada yöneticilerin sorumluluğuna dayalı tazminat davasının reddine karar verildiği, uyap sisteminden yapılan sorgulamada dosyanın istinaf incelemesinin dairemizce yapıldığı, dairemizin 13/06/2018 tarih ve 2017/1075 Esas - 2018/589 Karar sayılı kararımız ile; Davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b1 maddesi gereğince esastan reddine, Yargıtay temyiz yasa yolu açık olmak üzere karar verildiği,İstanbul 18 ATM nin 2017/203 dava dosyasında 06/02/2017 tarihli genel kurulda alınan sermaye artırımına ilişkin kararın butlanı talep edildiği, kararın sicile tescil edilmemesi sebebiyle dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği, uyap sisteminden yapılan sorgulamada kararın istinaf edilmesi üzerine İstanbul BAM 14 HD.'nin 16/02/2018 tarih ve 2017/1078 Esas - 2018/138 Karar sayılı kararı ile; HMK 352/1.maddesi uyarınca, istinaf sebepleri ve gerekçesi gösterilmediğinden, istinaf başvurusunun usulden reddine, Yargıtay temyiz yasa yolu açık olmak üzere karar verildiği,İstanbul 18 ATM nin 2017/236 Esas sayılı dava dosyası ile; 06/02/2017 tarihli olağanüstü genel kurulda bilgi alma hakkının kullandırılmadığından bahisle özel denetçi tayini talepli davanın, dava ön koşulu olmadığından reddine karar verildiği, İstanbul 11 ATM nin 2017/475 Esas sayılı dosyası ile açılan davanın 04/04/2017 tarihli olağan genel kurul toplantısında alınan genel kurul kararlarının butlanına ilişkin olduğu, konusuz kalan davada karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği, İstanbul 11 ATM nin 2017/621 Esas sayılı dava dosyası ile; yönetim kurulunun 21/04/2017 tarihli 2017/5 sayılı rüçhan hakkının kullanılması kararının geçersizliğinin tespitine ilişkin dava açıldığı, karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği, İstanbul 12 ATM nin 2017/944 Esas sayılı dava dosyası ile; 24/08/2017 tarihli genel kurul toplantısında alınan kararların butlanı/iptali talepli dava açıldığı, uyap sisteminden yapılan sorgulamada mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verildiği, dosyanın istinaf incelemesinin dairemizce yapıldığı, dairemizin 10/11/2022 tarih ve 2020/1381 Esas -2022/1638 Karar sayılı kararımız ile;Davacının istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b1 maddesi gereğince esastan reddine, 2- Davalının istinaf başvurusunun kabulü ile; İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 09/12/2019 tarih ve 2017/944 Esas - 2019/1171 Karar sayılı kararının HMK'nın 353/1-b2 maddesi uyarınca kaldırılmasına,Dairemizce yeniden hüküm kurulmak suretiyle; Davanın reddine, Yargıtay temyiz yasa yolu açık olmak üzere karar verildiği,Dairemiz kararının Yargıtay 11 HD.nin 14/03/2024 tarih ve 2023/108 Esas - 2024/2081 Karar sayılı kararı ile bozulduğu, dairemizce bozma ilamına uyularak 04/07/2024 tarih ve 2024/1058 Esas - 2024/1168 Karar Sayılı kararımız ile;1-Davanın kısmen kabulü ile; a) Davaya konu 24/08/2017 tarihinde yapılan 2016 yılına ait genel kurul toplantısında alınan kararlardan 4-5-8 ve 10 numaralı kararların yok hükmünde olduğunun tespitine, b)Davaya konu 24/08/2017 tarihinde yapılan 2016 yılına ait genel kurul toplantısında alınan kararlardan 6 ve 9 numaralı kararların iptaline yönelik talebin ise reddine, Karar verildiği, verilen kararın Yargıtay 11 HD.nin 11.09.2025 tarih ve 2024/5950 Esas -2025/5290 Karar sayılı kararı ile onandığı,İstanbul 1 ATM nin 2017/1049 Esas sayılı dava dosyası ile açılan 20/09/2017 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında alınan sermaye artırımına ilişkin 3 nolu kararın butlanı/iptali talepli davanın derdest olduğu anlaşılmıştır.Somut olayda, şirketin karlarının geçmiş yıllar zararına mahsup edildiği, sermayenin önemli bir kısmının yitirilmiş olması nedeniyle sermaye artırımına zorunlu olarak gidildiği, kar payı dağıtılmaması, rüçhan hakkının kullanılmaması kararlarına karşı davacının iptal davası açma hakının bulunduğu, davacının inceleme ve bilgi alma ayrıca da özel denetçi tayin edilmesini talep etme haklarının bulunduğu ve yukarıda yazılı dava dosyalarına göre davacının bu haklarını dava koluyla kullandığı görülmektedir.Dairemizin kaldırma kararından sonra mahkemece davalı şirketin ticari defter ve kayıtları inceletilmek suretiyle mali müşavir bilirkişinin yaptığı incelemelere göre; Kaldırma kararımıza konu ve davacı tarafın dava dilekçesinde ileri sürdüğü iddialarla ilgili somut bir tespit olmadığı ve bilirkişi heyet raporunda davalı şirketin feshi ve ortaklıktan çıkma için haklı nedenlerin oluşmadığı belirtilmiştir.Dosya kapsamından; Davalı şirketin genel kurullarında rüçhan hakkının kısıtlanmasına dair hiçbir kararın alınmadığı, kar payı dağıtılmamasının tek başına şirketin feshi için haklı sebep teşkil etmeyeceği, şirketin genel kurul toplantılarının yapıldığı, yukarıda yazılı davalar ile davacı tarafın genel kurul kararlarına karşı iptal davası açma hakkını kullandığı, bilgi alma ve inceleme hakkı ile özel denetçi talebi yönünden de birer dava açtığı, bu davanın kesin olarak reddedildiği, şirketin kötü yönetildiği iddiası ve davalı şirketin diğer ortakları ile davacı şirket ortakları arasında husumet bulunduğu, çoğunluk pay sahiplerinin ortaklıktan kaynaklanan haklarını, "sürekli ve sistematik" olarak davacı azınlık pay sahiplerinin aleyhine kullandığı, bu hakkın kötüye kullanımın, ortakların şirkete katılma haklarının ihlali şeklinde subut bulduğu ve diğer ileri sürülen iddiaların dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre ispat edilemediği, davacının şirket yöneticilerinin kendi menfaatlerine ve hukuka aykırı olarak şirketi zarara uğrattıkları yönündeki iddiasının yönetici sorumluluğu nedeniyle tazminat veya yönetici azli taleplerine dayanak teşkil edebileceği, davacının kendisine yasa ile tanınan bu hakları kullanmadığı, dolayısıyla haklı sebep olarak ileri sürülen iddialarla ilgili davacının hakkını, sonuçları haklı sebeple fesih davasına göre daha hafif olan davalar açmak suretiyle koruyabileceği, nitekim bu dava ile birlikte davalı şirket aleyhine yukarıda açıklandığı üzere davalar açtığı, bu davaların dahi kesinleşmesi beklenmeden fesih talepli iş bu davanın açılmasının davanın ikincil niteliğine ters düştüğü, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde davacı iddialarının, feshi haklı gösterecek nitelikte ve ağırlıkta bulunmadığı, anonim şirkette hissedarlar arasında mevcut davaların özellikle bu gibi aile tipi şirketlerde aile bireyleri arasındaki ilişkinin temelden bozulmuş veya çökmüş olması halinde feshe neden teşkil edebileceği, ancak dava tarihi itibariyle davacı ile yönetici olan/olmayan diğer ortaklar arasında yargıya intikal etmiş herhangi hukuki ve/veya cezai çekişme bulunduğuna ilişkin dosya kapsamı itibariyle delil olmadığı, ayrıca mahkemece alınan bilirkişi raporlarındaki tesbitlere göre davalı şirketin borca batık olmadığı, dava tarihinden sonra davalı şirketin, 09.11.2020 tarihli genel kurulunda almış olduğu kararla 38.394.985,87 TL olan sermayesini 15.394.985,87 TL tenziline karar vererek 23.000.000 TL'ye indirdiği, azaltılan sermaye geçmiş yıllar zararların kapatılmasında kullanıldığı ve şirketin faaliyetine devam ettiği anlaşılmıştır. Davacının ortaklık payının ödenmesi ile şirketten çıkmasına karar verilebilmesi için de haklı sebeplerin mevcut olması gerektiği, dosya kapsamı itibariyle davacı tarafın ileri sürdüğü haklı sebeplerin ispat edilemediği gözetilerek, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmiş olması isabetsiz olmuş, davalı vekilinin istinaf sebepleri yerinde görülmüştür.Dairemizce verilen kararın mahiyeti gereği davacı vekilinin istinaf sebepleri yerinde görülmemiştir.Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nun 353/1-b1 maddesi uyarınca esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, mahkemece deliller toplanılmış olup, yeniden yargılama yapılmasını gerektirir bir husus bulunmadığından HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, Dairemizce davanın reddine ilişkin esas hakkında yeniden karar verilmesi gerektiği kanaatine varılmış ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM:Yukarıda açıklanan nedenlerle;

A-Davacının istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nun 353/1-b1 maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

B-Davalının istinaf başvurusunun KABULÜ ile;İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 16/10/2025 tarih ve 2021/286 Esas - 2025/673 Karar sayılı kararının HMK'nın 353/1-b2 maddesi uyarınca KALDIRILMASINA,Dairemizce yeniden hüküm kurulmak suretiyle;

1-Davanın REDDİNE,

İLK DERECE YÖNÜNDEN:

2-Harçlar yasası gereğince alınması gereken 732,00 TL karar ve ilam harcından peşin alınan 31,40 TL harcın mahsubu ile bakiye 700,60 TL harcın davacıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına,

3-Davacı tarafından ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama sırasında sarf edilen harç ve yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına,

4-Davalı tarafından yapılan 315,00 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

5-Davalı yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden Dairemiz karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca takdir edilen 45.000,00 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine,

İSTİNAF YÖNÜNDEN:

6-Harçlar Kanunu gereğince istinaf eden davacı ve davalı tarafından yatırılan istinaf kanun yoluna başvurma harçlarının hazineye gelir kaydına,

7-Karar tarihi itibariyle Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 732,00 TL istinaf karar harcı, istinaf eden davacı tarafından peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

8-Davalı tarafından yatırılan (615,40 TL. + 2.080.549,25 TL. =) 2.081.164,65 TL. istinaf karar harcının davalı tarafa iadesine,

9-Davalı tarafından yatırılan 1.683,10 TL istinaf kanun yoluna başvurma harcının davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

10-Artan gider avansı bulunması halinde karar kesinleştiğinde ve talep halinde yatıran tarafa iadesine, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda HMK'nın 361/1. maddesi gereğince kararın taraflara tebliğ tarihinden itibaren iki haftalık yasal süre içerisinde Yargıtay temyiz yasa yolu açık olmak üzere 26/10/2026 tarihinde oy birliği ile karar verildi.