Bölge Adliye Mahkemesi 2025/272 E. 2026/2740 K.

T.C. ADANA BAM 3. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2025/272 - 2026/2740 T.C. ADANA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ DOSYA NO : 2025/272 KARAR NO : 2026/2740

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I

BAŞKAN : ÜYE : ÜYE : KATİP :

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : .... ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ : 26/09/2024 NUMARASI : 2022/613 Esas, 2024/694 Karar DAVACI : VEKİLİ : Av. DAVALI : ... VEKİLİ : Av. DAVA : Cismani Zarar Nedeni ile Açılan Tazminat KARAR TARİHİ : 03/11/2026 GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 03/11/2026

.... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 26.09.2024 tarih ve 2022/613 Esas, 2024/694 Karar sayılı kararına yönelik olarak istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla Dairemize gönderilen dosyanın yapılan incelemesinde; GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: DAVA: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 23.07.2021 günü dava dışı ... ın sevk ve idaresinde bulunan ... plakalı aracın tek taraflı kaza yaptığını, araç içerisinde yolcu konumunda bulunan müvekkili ...’ın ağır şekilde yaralandığını, kaza sonucu müvekkili ...’ın %23 oranında malul kaldığını, ... plakalı aracın davalı nezdinde sigortalı olduğunu, bahse koçu araç ticari olduğundan hükmedilecek tazminata avans faizi işletilmesi gerektiğini, kaza sonucu müvekkilinin geçici ve daimi maluliyet zararına uğradığını, fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmak üzere şimdilik 500,00 TL geçici iş göremezlik ve 500,00 TL sürekli iş göremezlik olmak üzere toplam 1.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP: Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Müvekkili tarafından davacıya 02.06.2022 tarihinde 183.013,80 TL ödeme yapıldığını ve davacının zararının karşılandığını, sigortalı araç sürücüsünün kusursuz olduğunu ve müvekkilinin bir sorumluluğunun bulunmadığını, davacının müterafik kusurunun tespitinin gerektiğini, geçici iş göremezlik ve bakıcı gideri zararının teminat kapsamına girmediğini, SGK tarafından yapılan ödemelerin hesaplanacak tazminattan indirilmesi gerektiğini yargılama gideri ve vekalet ücretinin davacı tarafa yükletilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI: Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; 500,00 TL geçici iş göremezlik ve 246.486,20 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 246.986,20 TL tazminatın yetersiz ödeme tarihi olan 02.06.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacı vekilinin fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiştir. İSTİNAF NEDENLERİ: Karara karşı davacı vekili; dava konusu uyuşmazlık ile ilgili faizin kaza tarihinden itibaren işletileceği konusunda bir şüphe olmadığını, fakat mahkemece yanlışlıkla davalı sigorta şirketinin kısmi ödeme tarihini kalan ödeme için temerrüt tarihi gibi düşünerek hataya düştüğünü, yerel mahkemenin faiz türünün belirlenmesinde aracın resmi araç olmasını gözeterek avans faizine hükmetmemişse de bu hükmün hatalı olduğunu, müvekkilinin sigortaya ilk başvuru tarihinin 04.03.2022 olduğunu, mahsup edilen 183.013,80 TL tazminat miktarının ise 02.06.2022 tarihinde gönderildiğinin tespit edildiğini, 04.03.2022 - 02.06.2022 tarihleri arasında 183.013,80 TL tazminata işleyen avans faizinin müvekkiline ödenmediğini, mahkemece davanın kabulüne karar verilmesine rağmen bedel arttırım dilekçelerinde talep ettikleri bu hususun gerekçeli kararda yer almadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir. Karara karşı davalı vekili; mahkemece herhangi bir kusur raporu aldırılmadığı gibi karara esas alınan savcılık raporunun da taraflarına tebliğ edilmediğinden anayasal savunma haklarının kısıtlandığını, müvekkili şirketin sorumluluğunun TRH 2010 yaşam tablosu 1.80 teknik faiz kullanılmak suretiyle hesaplama yapılması gerektiğini, müvekkili şirkete başvuru sonucu davacı için hesaplanan doğru ve tam olarak kendisine ödendiğini, davacı tarafın kazaya karışan sigortalı aracın ticari araç olduğu iddiasıyla avans faizine hükmedilmesi yönündeki talepleri ve istinaf gerekçelerinin de hukuka aykırı olduğunu, araç kamu hizmetine tesis edilmiş bir araç olup olay günü de şoför ve davacı tarafından özel işleri amacıyla kullanılmadığını, bu nedenle mahkemece yasal faize hükmedilmesinde isabetsizlik bulunmadığını, aracın ticari araç olduğunun kabulü halinde ise hatır taşıması itirazlarının dikkate alınarak tazminattan indirim yapılması gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir. DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE:

Dava, meydana gelen yaralamalı trafik kazası sonucu açılmış olan geçici ve kalıcı iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup karar davalı sigorta şirketi ve davacı vekilleri tarafından istinaf edilmiştir. Kusur raporuna yönelik yapılan istinaf incelemesinde; Kaza tespit tutanağı ve dosya kapsamından kazanın tek taraflı olduğu ve sürücünün asli kusurlu olduğu, davalının müteselsil sorumlu olarak zararın tamamından sorumlu olduğu anlaşılmakla tam kusur üzerinden davalının sorumluluğuna hükmedilmesi yerinde olduğundan kusur oranın yanlış tespit edildiğine ilişkin istinaf sebebi yerinde görülmemiştir.

Hesap raporuna yönelik yapılan istinaf incelemesinde: Anayasa Mahkemesinin 2019/40-2020/40 E.K sayılı 17/07/2020 günlü kararı sonrasında Yargıtay 17. Hukuk ve sonrasında Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin istikrarlı kararlarında (örneğin 17/06/2021 gün ve 2021/9757 Esas ve 2021/3262 karar sayılı kararları, 2021/3173 Esas ve 2944 Karar sayılı kararları) davacının gerçek zararının belirlenmesi noktasında davacının muhtemel bakiye yaşam süresinin TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre belirlenerek ve prograsif rant tekniği kullanılmak suretiyle tazminat miktarının hesaplanması gerektiğine işaret edilmiştir. Buna göre eldeki dosyaya baktığımızda mahkemesince hükme esas alınan hesap raporunda TRH 2010 yaşam tablosu ve prograssif rant yöntemi kullanılmak sureti ile davacının zararının belirlendiği, raporun bu yönüyle hüküm kurmaya elverişli olduğu anlaşıldığından davalı vekilinin bu yöndeki istinaf sebebi de yerinde görülmemiştir.

Faiz başlangıç tarihine yönelik yapılan istinaf incelemesinde; Somut olayda uyuşmazlık, haksız eylemden kaynaklanmaktadır. Haksız eylem faili, ihtar ve ihbara gerek olmaksızın, zararın doğduğu anda, başka bir anlatımla haksız eylem tarihinden itibaren zararın tamamı için temerrüde düşmüş sayılır. Sigorta şirketinin ise poliçe kapsamında sorumlu olduğu tazminatı 2918 sayılı KTK 99. maddesi gereğince başvuru tarihinden itibaren 8 iş günü içerisinde ödemesi gerekmektedir. Bu süre içinde ödeme yapılmaz ise bu süre sona erdikten sonra 9. gün sigorta şirketinin temerrüde düştüğü kabul edilir. Somut olayda, kazaya sebep aracın ... Üniversitesi adına "Resmi" olarak kayıtlı olup fiilen kamu hizmetinde kullanılmış olması sebebiyle yasal faize hükmedilmesinin yerinde görüldüğü, davalı sigorta şirketine söz konusu zararın tazmini davacı vekili tarafından 04.03.2022 tarihinde başvuru yapıldığı, bu durumda davalı sigorta şirketinin 17.03.2022 tarihinde temerrüte düştüğünden bu tarihten itibaren faizin işletilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı görülmekle bu yöndeki istinaf başvurusu yerinde görülmüştür. Sair istinaf sebepleri yönünden yapılan incelemede; Davacı vekili dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkili ... için 500,00 TL geçici iş göremezlik zararı, 500,00 TL kalıcı iş göremezlik zararına ilişkin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla belirsiz alacak davası açtığı görülmüştür. 12.05.2024 tarihli bilirkişi raporunda davacı ...'ın 3.938,69 TL geçici iş göremezlik zararının, 1.132.154,13 TL kalıcı iş göremezlik zararının olduğu, poliçe limitinin 430.000,00 TL olduğu ve daha önce ödenen 183,013,80 TL mahsup edildiğinde 246.986,20 TL kalıcı iş göremezlik zararının olduğu olduğu tespit edilmiştir. Davacının sigortaya ilk başvuru tarihinin 04.03.2022 olduğu, mahsup edilen 183.013,80 TL tazminat miktarının ise 02.06.2022 tarihinde ödendiği tespit edilmiştir. 17.03.2022 - 02.06.2022 tarihleri arasında 183.013,80 TL tazminata işleyen yasal faizin davacıya ödenmediği anlaşılmıştır. Buna göre sigorta şirketince 02.06.2022 tarihinde ödenen 183.013,80 TL'nin temerrüt tarihi olan 17.03.2022 ile ödeme tarihi olan 02.06.2022 tarihleri arasındaki işlemiş 3.474,76 TL faizin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken bu hususta olumlu olumsuz değerlendirme yapılmamış olması hatalı bulunmuştur. Davacının araç sürücünün eşi olduğu anlaşılmakla, yakın akrabalar arası hatır taşıması indirimi olmayacağından bu yöndeki istinaf talebi yerinde görülmemiştir. HMK'nın 355. maddesi gereği, kamu düzenine aykırılık teşkil eden hususlar hariç tutularak, istinaf neden ve gerekçeleri ile sınırlı olmak üzere yapılan incelemede; Yukarıda açıklanan ve benimsenen nedenlerle dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye göre, davalı sigorta şirketi vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, HMK 353/1-b-2. maddeleri gereği ilk derece mahkemesi kararının yeniden hüküm kurulmak üzere ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiş olup aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur. HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere; 1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE, 2-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun KABULÜ ile, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b/2. maddesi hükmü uyarınca düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmek üzere .... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 26.09.2024 tarih ve 2022/613 Esas, 2024/694 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA, 3-DAVANIN KABULÜ İLE; - 500,00 TL geçici iş göremezlik ve 246.486,20 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 246.986,20 TL tazminatın 17.03.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, -Sigorta şirketince daha önce ödenen miktarın ödeme tarihine kadar işlemiş olan 3.474,76 TL faizin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, 4-a-)Harçlar Kanunu uyarınca davalıdan alınması gereken 17.105,91 TL karar harcından, peşin yatırılan 80,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 17.025,21 TL harcın davalıdan alınarak Hazineye irat kaydına, b-)İlk derece mahkemesince 26.09.2024 günlü karar ile davalıdan tahsiline karar verilen harcın davalıdan tahsil edilmemiş olması ve fakat harç tahsil müzekkeresi çıkartılmış olması halinde söz konusu harç tahsil müzekkeresinin tahsil edilmeksizin iadesinin ilk derece mahkemesince istenilmesine, dairemiz kararına göre yeniden harç tahsil müzekkeresi yazılmasına, c-)Harç tahsil edilmiş ise tahsil edilen miktarın Dairemizce tahsiline karar verilen bakiye harçtan mahsubu ile bakiyesinin tahsilinin istenmesine,

5-Davacı tarafından dava açılışı sırasında yatırılan 80,70 TL başvurma harcı, 80,70 TL peşin harç olmak üzere toplam 161,4‬0 TL harç ile davacı tarafından yargılama sırasında sarf edilen posta ve tebligat masrafı olan 859,75 TL olmak üzere toplam 1.021,15‬ TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, - 11/03/2024 tarihli ara karar ile davacının adli yardım talebinin kabul edildiği anlaşıldığından suç üstü ödeneğinden karşılanan 3.845,00 TL ATK faturası ve 2.500,00 TL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 6.345,‬00 TL'nin davalıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına, 6-Davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan 62.000,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 7-6325 sayılı kanunun 18/A-14 maddesi uyarınca arabuluculuk aşamasında Devlet tarafından sarf edilen 1.560,00 TL arabulucu ücretinin davalıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına, 8-HMK'nın 333. Maddesi uyarınca hükmün kesinleşmesinden sonra taraflarca yatırılan ve kullanılmayan gider avanslarının bulunması halinde ilgililerine iadesine, İstinaf giderleri açısından; 9-a-)Davacı tarafından yatırılan istinaf karar harcının karar kesinleştiğinde ve talep halinde iadesine, b-)Harçlar Kanunu gereğince davalıdan alınması gereken 16.871,62 TL istinaf karar harcının, peşin yatırılan 4.218,00 TL istinaf karar ve ilam harcından mahsubuyla, bakiye 12.653,62 TL harcın davalıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına, 10-İstinaf aşamasında duruşma yapılmadığı için istinaf incelemesi için vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, 11-Davacı tarafından yapılan 410,50 TL istinaf yargılama ve dosya gönderme ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, Dair, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361. maddesi gereğince; Dairemizin kararının taraflara tebliğ tarihinden itibaren 2 hafta içinde kararı veren Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'ne, yahut temyiz edenin bulunduğu yer Bölge Adliye Mahkemesi ilgili Hukuk Dairesine veya Dairemize gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesi'ne verilebilecek bir dilekçe ile YARGITAY'A TEMYİZ YOLU AÇIK olmak üzere dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda oy birliği ile karar verildi.03/11/2026

Başkan Üye Üye Katip ¸e-imzalıdır ¸e-imzalıdır ¸e-imzalıdır ¸e-imzalıdır

İş bu karar 5070 Sayılı Yasa hükümlerine uygun olarak elektronik imza ile imzalanmıştır.