Bölge Adliye Mahkemesi ·
Bölge Adliye Mahkemesi 2026/1630 E. 2026/1437 K.
- Mahkeme
- Bölge Adliye Mahkemesi
- Esas No
- 2026/1630
- Karar No
- 2026/1437
- Karar Tarihi
T.C.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21.Hukuk Dairesi 2026/1630 Esas 2026/1437 Karar T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21.HUKUK DAİRESİ ESAS NO : 2026/1630 KARAR NO : 2026/1437 TÜRK MİLLETİ ADINA KARAR
İNCELENEN DOSYANIN MAHKEMESİ : ESKİŞEHİR ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ : 29/06/2026 NUMARASI : 2026/496 D.İş Esas 2026/496 D.İş Karar TALEP : İhtiyati Haciz TALEP TARİHİ : 26/06/2026 KARAR TARİHİ : 22/10/2026 GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 09/11/2026 Taraflar arasındaki ihtiyati haciz istemine ilişkin talebin dosya üzerinde yapılan incelemesi sonunda ilamda yazılı gerekçeyle talebin kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükme karşı ihtiyati haciz talep eden vekilince süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. TALEP İhtiyati haciz talep eden vekili talep dilekçesinde özetle; karşı taraf borçlu şirket ve kefil olan şahısların müvekkili bankadan cari hesap sözleşmesi ve ticari kredi kartı sözleşmesi ile kredi kullandığını, borçların ödenmemesi sebebiyle hesabın kat edildiğini, karşı taraf kefillerin kefalet limitlerinin cari hesap borcuna ilişkin 15.000.000,00 TL, ticari kredi kartına da 1.000.000,00 TL olduğunu, karşı taraflar hakkında icra takip başlattıklarını, takipten haberdar olmaları halinde üzerlerine kayıtlı malları kaçırma tehlikeleri bulunduğunu, alacaklarının herhangi bir teminata bağlı olmadığını belirterek karşı taraf borçlu şirket için 3.720.325,21 TL, kefiller için de kefalet limitleri ile sınırlı olmak üzere, taşınır, taşınmaz mallarıyla, üçüncü kişilerdeki hak ve alacakları üzerine ihtiyati haciz konulmasına karar verilmesini talep etmiştir. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI Mahkemece, ibraz edilen genel kredi sözleşmesinin tüm sayfaları talep dilekçesine eklenmediği görülmekle birlikte, sözleşmeler, ihtarname ve tüm dosya kapsamına göre; icra takip dosyasından çıkartılan ödeme emrinin tebliğ evraklarının da talep dilekçesine ekli olmadığı, kefil şahıslara hesap kat ihtarının tebliği için çıkartılan tebliğ evrakları incelendiğinde ... ve ...'a çıkartılan tebligatların bila tebliğ iade edildiği, ...'a çıkartılan tebligatın usulüne uygun tebliğ edilip edilmediğinin anlaşılamadığı, kefil şahıslar yönünden borcun muaccel olduğunun ispat edilemediği, asıl borçlu şirket yönünden taleplerin kabulüne karar vermek gerektiği gerekçesiyle ihtiyati haciz talebinin kısmen kabulüne, asıl borçlu ... Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi'nin 3.720.325,21 TL borç ve masrafa yeter miktarda menkul ve gayri menkulleri ile 3. kişilerdeki hak ve alacakları üzerine ihtiyati haciz konulmasına, ihtiyati haciz isteyenin ileride haksız çıkması halinde, diğer tarafın ve üçüncü şahısların vukuu muhtemel zarar ve ziyanlara karşılık olmak üzere hmk'nun 87. mad uyarınca alacaklı tarafça alacağın %15'i oranında nakit veya muteber bir banka teminatı alınarak icra veznesine yatırılması halinde kararın Eskişehir İcra Dairesi'nin 2026/34841 sayılı takip dosyasından infazına, kefil şahıslar yönünden taleplerin reddine karar verilmiştir. İSTİNAF SEBEPLERİ İhtiyati haciz talep eden vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili banka ile borçlu ... Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi arasında genel nakdi ve gayrinakdi kredi sözleşmesi ve ticari kredi kartı sözleşmesi akdedildiğini, karşı taraf ..., ... ve ...'ın ise söz konusu sözleşmelerden doğan borçlara müteselsil kefil sıfatıyla, sözleşmelerde yazılı kefalet limitleri dahilinde kefil olduğunu, anılan sözleşmelere ilişkin borçların kararlaştırılan şekilde ödenmemesi üzerine kredi hesapları kat edilerek ihtarname keşide edildiğini, ihtarnamede belirtilen borcun ödenmemesi ve de herhangi bir itirazda bulunulmaması üzerine davalılar hakkında icra takibi başlatıldığını, aynı borcun müşterek ve müteselsil kefili olan gerçek kişiler hakkında ileri sürülen ihtiyati haciz talebi, hesap kat ihtarnamesinin ... ve ...’a tebliğ edilemediğini, ...'a çıkarılan tebligatın ise usulüne uygun tebliğ edilip edilmediğinin anlaşılamadığı gerekçesiyle reddedildiğini, mahkemenin asıl borçlu şirket yönünden alacağın varlığını ve muacceliyetini kabul etmesine rağmen, biri şirket yetkilisi olmak üzere diğer müteselsil kefiller yönünden ayrıca hesap kat ihtarnamesinin usulüne uygun biçimde tebliğ edilmiş olmasını zorunlu görmesinin, müteselsil kefaletin niteliği ve kefile başvuru koşullarıyla bağdaşmadığını, ihtarname içeriğinde borcun miktarı belirli olup, borçlunun da borcundan haberdar olmasına rağmen herhangi bir ödeme yapılmadığını, TBK’nun ilgili maddesi uyarınca müteselsil kefilin sorumluluğunun doğmasının, hesap kat ihtarnamesinin ayrıca ve mutlaka kefile tebliğ edilmiş olması koşuluna bağlanmadığını, somut olayda asıl borçlu şirket kredi borçlarını süresinde ödemediğini, kredi hesaplarının kat edildiğini, asıl borçluya ödeme ihtarı yöneltildiğini, buna rağmen borcun ödenmediğini, nitekim mahkemenin de aynı belgeleri yeterli görerek asıl borçlu şirket yönünden alacağın muaccel olduğu sonucuna ulaştığını, ihtiyati haciz kararı verdiğini, böylelikle müteselsil kefillere başvurulabilmesi için aranan koşulların gerçekleştiğini, bizzat kararın asıl borçlu şirkete ilişkin kabul gerekçesiyle ortaya konulduğunu, mahkeme tarafından TBK’nun 590/3. maddesi de hükmün amacını aşacak şekilde yorumlandığını, anılan hükmün, asıl borçluya yapılan muacceliyet bildiriminin yanında kefile de ayrıca ve mutlaka tebligat yapılmasını öngören bağımsız bir muacceliyet şartı getirmediğini, aksi yöndeki kabulün, müteselsil kefaletin niteliğini adi kefalete yaklaştıracağı gibi kanunda yer almayan ilave bir başvuru koşulunun içtihat yoluyla ortaya çıkarılması sonucunu doğuracağını, somut dosyada asıl borçlu yönünden borcun muaccel olduğu zaten mahkemece kabul edildiğinden müteselsil kefiller yönünden sırf kendilerine çıkarılan ihtarnamelerin tebliğ durumundan hareketle farklı bir muacceliyet sonucu oluşturulması hukuken mümkün olmadığını, öte yandan ilk derece mahkemesinin, müvekkili banka tarafından sunulan genel nakdi ve gayrinakdi kredi sözleşmesinin tüm sayfalarının talep dilekçesine eklenmediğini belirtmişse de ihtiyati haciz talebi yönünden önem taşıyan sözleşmesnin taraflarını, kefalet iradelerini, kefalet türünü ve kefalet limitlerini gösteren kısımlar dosyaya ibraz edildiğini, ihtiyati haciz yargılamasında alacağın varlığının ve miktarının kesin delille ve bir alacak davasındaki ispat ölçüsünde ortaya konulması değil, mahkemeye alacağın varlığı konusunda kanaat verecek ölçüde yaklaşık ispat aranacağını, sunulan genel nakdi ve gayrinakdi kredi sözleşmesi ve ticari kredi kartı sözleşmesinin, banka kayıtlarının, hesap kat ihtarnamesi ve başlatılmış icra takibi birlikte değerlendirildiğinde, müvekkili bankanın alacağı ile kefillerin sorumluluğunun ihtiyati haciz yargılamasında aranan ölçüde ispatlandığını, mahkemenin aynı sözleşme ve belgelere dayanarak asıl borçlu şirket yönünden 3.720.325,21 TL tutarındaki alacağın varlığı ve muacceliyeti hakkında kanaat edindiğini, alacağın kaynağını oluşturan sözleşmelerin ve hesap kayıtlarının asıl borçlu yönünden ihtiyati haciz kararı verilmesine elverişli görülmesine rağmen, aynı sözleşmelerde açıkça yer alan müteselsil kefalet beyanlarının kefiller yönünden yetersiz sayılması kendi içinde çelişkili bir değerlendirme olduğunu, karşı tarafların borçtan ve kendilerine yöneltilen ödeme talebinden haberdar olmadıklarının da ileri sürülemeyeceğini, müvekkili banka tarafından asıl borçlu şirket ile müşterek borçlu ve müteselsil kefiller hakkında 26.06.2026 tarihinde icra takibi başlatıldığını, takip borçlularının 29.06.2026 tarihinde borca ve takibe itiraz ettiğini, borçluların ödeme emrine süresi içerisinde itiraz edebilmiş olmalarının, ödeme emrinin ve dolayısıyla müvekkili bankanın borcun ödenmesine yönelik açık talebinin kendilerine ulaştığını tartışmasız biçimde ortaya koyduğunu, bu durumda kabul anlamına gelmemekle birlikte bir an için hesap kat ihtarnamesinin kefillere tebliğine ilişkin herhangi bir eksiklik bulunduğu ihtimalinde dahi, kefillerin en geç 29.06.2026 tarihi itibarıyla borç ve ödeme talebinden haberdar olduklarını, kendilerine yöneltilen ödeme talebinin sonuçsuz kaldığının açık olduğunu, asıl borçlunun borcunun muaccel olduğunun ilk derece mahkemesince zaten kabul edildiğini, kefillerin ise kendilerine yöneltilen icra takibinden haberdar olarak 29.06.2026 tarihinde itiraz ettiğini, buna rağmen herhangi bir ödeme yapmadığını, bu aşamadan sonra kefillerin sırf noter ihtarnamelerinin tebliğ durumuna dayanılarak borcun muacceliyetinden haberdar olmadıklarının kabulünün, dosyanın maddi gerçekliğiyle örtüşmediği gibi geçici hukuki korumanın amacıyla da bağdaşmadığını, ilk derece mahkemesinin, asıl borçlu yönünden alacağın varlığını ve muacceliyetini kabul ettiği halde, aynı borcun müşterek borçlu ve müteselsil kefilleri yönünden kanunda öngörülmeyen ilave bir tebligat koşulu arayarak ihtiyati haciz talebini reddetmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, kararın kefile karşı taraflar hakkındaki ret kısmının kaldırılarak, sorumlulukları kefalet limitleriyle sınırlı olmak üzere kefil karşı tarafların taşınır ve taşınmaz malları ile üçüncü kişilerdeki hak ve alacakları üzerine ihtiyati haciz konulmasına karar verilmesi gerektiğini, dosya kapsamındaki mevcut belgeler karşısında alacağın varlığı ve ödenmediği hususu açık olup, ihtiyati haciz şartlarının oluştuğundu belirterek ilk derece mahkemesi kararının kefillen yönünden kaldırılmasına, talebin kabulüne karar verilmesini istemiştir. HUKUKİ NİTELENDİRME, DELİLLERİN VE İSTİNAF SEBEPLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ Talep; İİK’nun 257. maddesi uyarınca ihtiyati haciz istemine ilişkindir. İhtiyati haczin koşullarını düzenleyen İİK'nun 257. maddesi, vadesi gelmiş ve rehinle temin edilmemiş bir para borcunun alacaklısının borçlunun yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır, taşınmaz malları ve alacakları ile diğer haklarının ihtiyaten haczettirebileceği düzenlenmiştir. Aynı yasanın 258. maddesi gereğince alacaklının, alacağının varlığı ile haciz sebepleri hakkında mahkemede olumlu şekilde kanaat uyandırması gerekli ve yeterlidir. Bir başka deyişle ihtiyati haciz kararı verilmesi için mutlak ispat şartlarının oluşmasına gerek bulunmayıp, yaklaşık ispat ölçülerinde ispat yeterli olacaktır. Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin emsal içtihatlarına göre ihtiyati haciz kararı verilmesinde mutlak ispat şartlarının oluşmasına gerek bulunmadığı, yaklaşık ispat ölçülerinde ispatın yeterli olacağı belirtilmiştir (26/02/2014 tarihli 2013/16354 esas 2014/3605 karar sayılı emsal içtihadı). Buna göre, talep konusu para borcunun muaccel olması, rehinle temin edilmemiş olması ve alacağın varlığının yaklaşık ispat ölçüsünde ispatı gerekli ve yeterli olup, başkaca koşul öngörülmemiştir. Somut olayda, karşı taraf şirket ile ihtiyati haciz talep eden banka arasında 24/06/2022 tarihli 2.000.000,00 TL limitli genel kredi sözleşmesi imzalanmış olup, karşı taraf şahısların 15.000.000,00 TL limit ile müteselsil kefil sıfatıyla genel kredi sözleşmesinde imzasının bulunduğu görülmüştür. Anılan genel kredi sözleşmesinin tüm sayfaları talep dilekçesi ekinde dosyaya ibraz edilmemiştir. Karşı taraf şirket ile ihtiyati haciz talep eden banka arasında ... üyelik sözleşmesi akdedilmiştir. Sözleşmenin tüm sayfaları ibraz edilmediğinden karşı taraf şahısların bu sözleşmede kefil sıfatı bulunup bulunmadığı tespit edilememiştir. İhtiyati haciz talep eden banka tarafından karşı taraf asıl borçlu şirket ile şahıs olan karşı taraf kefillere gönderilen 13/04/2026 tarihli hesap kat ihtarnamesi ile, 3.720.325,21 TL nakit alacağın 3 gün içinde ödenmesi ihtar edilmiştir. Anılan ihtarname karşı taraf asıl borçlu şirketin genel kredi sözleşmesindeki adresine 14/04/2026 tarihinde bila tebliğ olduğu, ... ve ...'a bila tebliğ olduğu gibi, karşı taraf ...'a çıkarılan hesap kat ihtarının tebliğine ilişkin evrak ise dosyaya sunulmamıştır. Karşı taraf müteselsil kefiller yönünden genel kredi sözleşmesi tarihi ve talep tarihi dikkate alındığında TBK'nun 586. maddesinin uygulanması gerekir. Anılan maddenin 1.fıkrası; "Kefil, müteselsil kefil sıfatıyla veya bu anlama gelen herhangi bir ifadeyle yükümlülük altına girmeyi kabul etmişse alacaklı, borçluyu takip etmeden veya taşınmaz rehnini paraya çevirmeden kefili takip edebilir. Ancak, bunun için borçlunun, ifada gecikmesi ve ihtarın sonuçsuz kalması veya açıkça ödeme güçsüzlüğü içinde olması gerekir." hükmünü içermektedir. Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 01/11/2016 tarih ve 2016/12120 Esas 2016/8556 Karar sayılı emsal içtihadında da "... borçlunun ifada gecikmesi tek başına yeterli olmayıp ifada gecikmiş olan borçluya ihtar gönderilmesi ve bunun da sonuçsuz kalması gerekmektedir. Ayrıca kanunda müteselsil kefile ihtar çekilmesi şartı aranmamaktadır. Müteselsil kefile ihtar çekilmesi, sadece onun takipten önce temerrüde düşürülmesi ile ilgili bir sorundur. Başka bir anlatımla, müteselsil kefil hakkında icra takibine girişilebilmesi için diğer koşulların yanında ayrıca müteselsil kefile de ihtar gönderilmesi gibi bir koşul yasada yer almamaktadır. Bu itibarla, hem asıl borçluya hem de müteselsil kefile aynı anda ihtar gönderilip borçluya gönderilen ihtarın tebliğine rağmen verilen süre içinde borcun ödenmemesi üzerine yasada belirtilen koşullar gerçekleşmiş olacağından bu durumda müteselsil kefil aleyhine takibe girişilebilecektir..." denilmiştir. Tüm bu hal, kuşkusuz ki kefil yönünden de alacağın muaccel olması durumunda geçerlidir. TBK'nun 590/3. maddesi "Asıl borcun muaccel olması, alacaklı veya borçlunun önceden süre içeren bildirimde bulunmasına bağlıysa, kefalet borcu için bu süre, bildirimin kefile yapıldığı tarihte işlemeye başlar" düzenlenmesini içermektedir. İhtiyati haciz talep eden bankanın kredi hesabını kat ettikten sonra karşı taraf asıl borçlu şirket ve karşı taraf müteselsil kefillere tebliğden itibaren 3 gün süre vermek suretiyle alacağının tahsilini isteyen ihtar gönderdiği anlaşılmış ise ihtarın karşı taraf kefiller ... ve ...'ye bila tebliğ olduğu, diğer kefile ise tebliğ edilip edilmediğine ilişkin evrak sunulmamıştır. Bu durumda TBK'nun 586/1 maddesi uyarınca asıl borçlunun ifada gecikmesi ve ihtarın sonuçsuz kalması şartının gerçekleşip gerçekleşmediğinin davacı tarafından sunulan belgelerden anlaşılamadığı gibi genel kredi sözleşmesinin tüm sayfaları sunulmak suretiyle kefile ihtar koşulunun aranıp aranmayacağının anlaşılamadığı, karşı taraf kefillerin kredi kartı üyelik sözleşmesinde kefil sıfatları bulunup bulunmadığının değerlendirilemediği, bu aşamada dosyaya sunulan belgelerden ihtiyati haciz talep eden bankanın karşı taraf kefillere başvuru koşullarının oluşup oluşmadığının tespit edilemediği gözetilerek mahkemece karşı taraf kefiller hakkında ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Tüm bu nedenlerle ilk derece mahkemesinin karşı taraf kefiller yönünden ihtiyati haciz talebinin reddi yönündeki kararında bir isabetsizlik görülmediğinden ihtiyati haciz talep eden vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiş ve takdiren aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 1-İhtiyati haciz talep eden vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE, 2-İhtiyati haciz talep edenden alınması gerekli olan 732,00 TL istinaf karar harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 3-İhtiyati haciz talep eden tarafından istinaf aşamasında yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda HMK'nun 362/1-f maddesi uyarınca kesin olmak üzere dosya üzerinden oy birliği ile karar verildi. 22/10/2026
Başkan - Üye - Üye - Zabıt Katibi -
Bu belge 5070 sayılı Elektronik İmza Kanunu hükümlerine göre UYAP sistemi üzerinden elektronik imza ile imzalanmıştır.